Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt. II SA/Wr 793/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. B. i S. B. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2011 r., w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wnieśli E. B. i S. B. jednocześnie wnosząc "w trybie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i poprzedzającej go postanowieniem Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego". W uzasadnieniu wniosku wskazano, że egzekucja wymierzonej kary może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej i w konsekwencji upadłość firmy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, sąd zaś może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Skarżący wykazali, że wykonanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu kary pieniężnej może wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Zauważyć należy, że wniosek skarżących pomimo niewłaściwego nazwania, dotyczył, co wynika zarówno z jego uzasadnienia, jak i z powołanej podstawy prawnej, wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżony wyrok Sądu I instancji, jako orzeczenie nieprawomocne, z mocy prawa nie podlega wykonaniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 ppsa.