Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Lu 454/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych po wyroku uchylającym decyzję.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż K. J. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie, w której - powołując się na przepis art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a" - zażądała wymierzenia temu organowi grzywny "w związku z brakiem wyegzekwowania orzeczenia sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 301/10 i ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie znak: [...]". W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że od dnia 4 kwietnia 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łukowie prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie znak: [...] z różnymi okresami bezczynności. W wyroku z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 301/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał na konieczność zastosowania w przedmiotowej sprawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Po wyroku tym akta sprawy zwrócono organowi I instancji w dniu 17 grudnia 2010 r. Z uwagi na trwającą bezczynność tego organu, skarżąca w dniu 28 listopada 2011 r. złożyła zażalenie do Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie, który to organ w dniu [...] grudnia 2011 r. wydał w przedmiotowej sprawie postanowienie, a w dniu [...] maja 2012 r. ostateczną decyzję. W ocenie skarżącej, organ I instancji nie wykonał jednak tej decyzji "na podstawie wyroku sądowego" i jego bezczynność trwa nadal.
Sąd I instancji w dniu 16 września 2013 r. wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy po wydaniu wyroku z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 301/10, a przed wniesieniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie w trybie art. 154 p.p.s.a., występowała do tego organu z pisemnym wezwaniem do załatwienia sprawy, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, a jeśli tak, do złożenia kopii tego wezwania. W wykonaniu powyższego wezwania skarżąca złożyła szereg dokumentów, w tym dwa skierowane do Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w Łukowie (z dnia 21 listopada 2011 r. oraz z dnia 18 lutego 2013 r.), dwa postanowienia organu II instancji wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a. na skutek rozpatrzenia powyższych zażaleń (z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz z dnia [...] marca 2013 r.), a nadto pismo z dnia 13 maja 2013 r. zatytułowane "Skarga" i skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał, iż prawomocnym wyrokiem z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 301/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - uwzględniając skargę K. i Z. małż. J. - uchylił decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] marca 2010 r. oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie zobowiązania Z. K., S. K., B. S., M. P. i M. T. do złożenia projektu budowlanego zamiennego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie polegająca na niewykonaniu powyższego orzeczenia sądu. Jednocześnie skarżąca, powołując się na art. 154 p.p.s.a., wniosła o wymierzenie temu organowi grzywny z tytułu zarzucanej mu bezczynności.
Sąd stwierdził, że treść rozpoznawanej skargi wskazuje, że została ona złożona w trybie art. 154 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z powołanego unormowania, warunkiem formalnym złożenia skargi w trybie art. 154 p.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
W ocenie Sądu I instancji, warunek ten nie został przez skarżącą spełniony. Skarżąca, wezwana w toku postępowania sądowego do złożenia kopii pisemnego wezwania, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., złożyła szereg dokumentów, z czego jedynie pismo z dnia 13 maja 2013 r. zatytułowane jako "skarga" było skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie. Pisma tego Sąd I instancji nie uznał za wezwanie do załatwienia sprawy w rozumieniu powołanego przepisu. Jego przedmiotem jest bowiem jedynie żądanie przeprowadzenia przez organ I instancji kontroli robót budowlanych wykonywanych na działce nr ewid. [...] w miejscowości Ś. w związku z decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2012 r. Skarżąca w żaden sposób nie powołuje się w tym piśmie na wyrok wydany w sprawie II SA/Lu 301/10, ani też nie zgłasza żądania załatwienia sprawy zgodnie z wytycznymi zawartymi w tym orzeczeniu. W konsekwencji uznać należy, że warunek dopuszczalności skargi nie został przez skarżącą w niniejszej sprawie zachowany.
Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniosła K. J., podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 134 § 1 p.p.s.a., art. 141 § 4 w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 i art. 154 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie okoliczności faktycznych w wyniku wadliwie przeprowadzonej wykładni pisma skarżącej z dnia 13 maja 2013 r. i bezpodstawne przyjęcie, iż skarżąca przed wniesieniem skargi nie skierowała do organu wezwania do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy,
- - art. 106 § 2 w zw. z art. 49 § 1 i 2 i art. 154 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji podczas rozprawy w dniu 16 stycznia 2014 r. przyjęcia od skarżącej wyjaśnień co do jej intencji zawartych w piśmie z dnia 13 maja 2013 r.,
- - art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. poprzez bezzasadne odrzucenie skargi, mimo bezspornego niewykonania wyroku WSA w Lublinie wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 301/10, prawidłowego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku i złożenia przez skarżącą wniosku o ukaranie organu grzywną.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, iż Sąd I instancji bezpodstawnie przyjął, iż pisma z dnia 13 maja 2013 r. zatytułowanego "Skarga" nie można uznać za wezwanie do załatwienia sprawy w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. W piśmie tym skarżąca zawarła żądanie przeprowadzenia kontroli dokonanych przez inwestorów robót budowlanych w związku z decyzją Lubelskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., a także żądanie załatwienia sprawy. Skarżąca wskazała w tym piśmie, że nałożony przez organ termin wykonania robót budowlanych minął 30 września 2012 r. i prawnie powinna być wydana decyzja nakazująca rozbiórkę przedmiotowego obiektu. Intencją skarżącej było więc wezwanie organu I instancji do załatwienia sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Niezasadny jest podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 134 § 1 p.p.s.a., art. 141 § 4 w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 i art. 154 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie okoliczności faktycznych w wyniku wadliwie przeprowadzonej wykładni pisma skarżącej z dnia 13 maja 2013 r.
Z treści skargi K. J. wynika, iż jest to skarga wniesiona w trybie art. 154 p.p.s.a., a jej przedmiotem jest niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 301/10, którym Sąd uchylił decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] marca 2010 r. oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie zobowiązania Z. K., S. K., B. S., M. P. i M. T. do złożenia projektu budowlanego zamiennego. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, warunkiem formalnych wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. było uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Z akt sprawy wynika, że po wydaniu przez Sąd wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 301/10 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łukowie, stosując się do zawartych w nim wskazań, wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nakładającą na inwestorów obowiązek wykonania określonych robót budowlanych. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie uchylił tę decyzję i nakazał inwestorom - w odmiennym zakresie niż organ I instancji - wykonanie określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem w terminie do dnia 30 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 618/12 oddalił skargę K. J. i Z. J. na tę decyzję.
W piśmie z dnia 13 maja 2013 r. skarżąca złożyła wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łukowie o przeprowadzenie kontroli prowadzonych przez inwestorów robót budowlanych w związku z decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2012 r. i upływem terminu wyznaczonego na wykonanie tych robót (30 września 2012 r.). Sąd I instancji prawidłowo uznał, że pismo to nie może zostać potraktowane jako wezwanie organu do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 301/10. Pismo to zostało wniesione już po ponownym przeprowadzeniu przez organy nadzoru budowlanego postępowania administracyjnego w tej sprawie na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 301/10. Wprawdzie skarżąca zasugerowała w tym piśmie organowi, iż w związku z upływem terminu na wykonanie przez inwestorów określonych robót budowlanych powinna być wydana decyzja nakazująca rozbiórkę tego obiektu, lecz nie można tego sformułowania potraktować jako wezwania organu do wykonania wskazanego przez skarżącą wyroku wydanego w sprawie II SA/Lu 301/10 lub do załatwienia sprawy w rozumieniu art. 154 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo więc uznał, że - wobec niezachowania przez skarżącą warunków formalnych wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. - skarga ta podlegała odrzuceniu. Tym samym za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.