Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę H. M. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2006 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarga nie została wniesiona w terminie trzydziestu dni od doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a.). Odpis decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. został bowiem doręczony skarżącemu w dniu 24 lutego 2006 r., natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 10 kwietnia 2006 r.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia, wniesionej pismem z dnia 19 czerwca 2006 r., pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów o postępowaniu, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy przez przyjęcie, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu, podczas, gdy w rzeczywistości skarga została wniesiona w dniu 24 marca 2006 r. i jedynie sprecyzowana na żądanie organu w dniu 10 kwietnia 2006 r. Na tej podstawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. W skardze kasacyjnej wniesiona również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd I instancji przyjął, że skarga na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2006 r., została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 10 kwietnia 2006 r. Nie można jednak z powyższego jednoznacznie wywnioskować, aby skarga na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2006 r. (doręczoną skarżącemu w dniu 24 lutego 2006 r.) została wniesiona z uchybieniem terminu.
Należy bowiem wziąć pod uwagę, że skarżący pismem z dnia 24 marca 2006 r. zatytułowanym "Skarga na decyzję znak: [...] z dnia [...].02.2006 r." faktycznie wyraził wolę zaskarżenia decyzji. Wprawdzie adresatem skargi był Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, jednakże należy zwrócić uwagę, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie zawierała pouczenie o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu. Sformułowanie pouczenia nie budzi wątpliwości, kto powinien być adresatem skargi, jednakże nie można wykluczyć popełnienia przez skarżącego pomyłki. Ta ewentualność nie została wzięta pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym orzeczeniu.
Należy natomiast zwrócić uwagę, że skarżący został wezwany przez Organ do sprecyzowania, przez podanie informacji czy skargę z dnia 24 marca 2006 r. należy traktować jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W odpowiedzi na to wezwanie Organu, w wyznaczonym terminie, skarżący złożył prawidłowo zaadresowaną skargę o treści zbieżnej z poprzednią skargą z dnia 24 marca 2006 r. W tej sytuacji, mając na uwadze rzeczywisty zamiar skarżącego, pismo z dnia 8 kwietnia 2006 r., zatytułowane "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie" należy potraktować jako sprecyzowanie (na wezwanie Organu) skargi z dnia 24 marca 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie pismem z dnia 29 marca 2006 r. wezwał bowiem skarżącego do sprecyzowania swojego żądania przez "przekazanie (..) informacji".
Zatem należy uznać, że przesyłając prawidłowo zaadresowaną skargę, w wyznaczonym terminie, skarżący wypełnił to wezwanie, uzupełniając w ten sposób brak formalny pisma – skargi wniesionej w dniu 25 marca 2006 r. (data stempla pocztowego).
Zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, zgodnie z brzmieniem art. 203 i 204 p.p.s.a. związany jest z wyrokiem sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę. Tymczasem w niniejszej sprawie, została rozpoznania skarga kasacyjna na postanowienie odrzucające skargę. Brak więc podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Koszty te jednak mogą być zasądzone na rzecz skarżącego od organu w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 200 p.p.s.a. (postanowienia NSA z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. akt II OSK 552/05 i z dnia 11 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 1349/05).
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.