Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] grudnia 2009r. w przedmiocie zwrotu wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 15 lutego 2010 r. wezwał spółkę – na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu KRS w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 1 marca 2010 r. (potwierdzenie odbioru, k. 12). W zakreślonym terminie spółka nie uzupełniła wskazanego braku formalnego skargi.
Od powyższego postanowienia J. S.A.. wniosły skargę kasacyjną zarzucając mu naruszenie art. 174 pkt 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 oraz 49 § 1 Ppsa oraz domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej podniesiono, że w aktach sprawy znajduje się odpis KRS zawierający aktualne dane spółki. Tym samym w ocenie skarżącej zostały spełnione wymogi formalne umożliwiające nadanie skardze prawidłowego biegu, zatem w sprawie nie wystąpiły przesłanki określone w art. 49 § 1 Ppsa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje za uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W art. 29 Ppsa ustawodawca wskazał, że przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie dokumentem. W przypadku spółek kapitałowych dokumentem tym jest odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.) w dziale 2 Rejestru Przedsiębiorców zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentowania. W art. 17 ust. 1 tej ustawy ustanowiono zasadę domniemania zgodności wpisów do rejestru z prawdą, którą to zasadę wzmacnia określona w art. 18 ust. 1 reguła odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem nieprawdziwych danych. Jednocześnie przepisy tej ustawy nie stanowią, aby wydany odpis z Rejestru Przedsiębiorców zachowywał ważność jako dokument w określonych sztywno ramach czasowych.
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis KRS).
Należy podkreślić, że w aktach administracyjnych sprawy, otrzymanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wraz ze skargą oraz odpowiedzią na nią, znajduje się odpis KRS z dnia 7 lipca 2008 r. W odpisie tym wyszczególniony został sposób reprezentacji skarżącej spółki, jak również dane osoby umocowanej do jej reprezentowania. Z zarządzenia przewodniczącego wydanego w związku z czynnościami wstępnymi, ani z treści wezwania skierowanego do skarżącej spółki, a także z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, czy Sąd I instancji uwzględnił fakt, że w aktach administracyjnych znajduje się odpis z KRS.
Należy zwrócić uwagę, że aktami sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 Ppsa są tak akta sądowe, jak również akta administracyjne. Dlatego też nie można zupełnie pomijać dokumentów formalnych znajdujących się w aktach administracyjnych, złożonych przez stronę, która następnie składając skargę inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec tego treść wskazanych wyżej zarządzenia oraz wezwania nie daje podstaw do przyjęcia, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy uprawnione było wzywanie skarżącej spółki w trybie art. 49 § 1 Ppsa o odpis z KRS. Nie wynika bowiem z nich, aby Sąd I instancji powziął wątpliwości co do aktualności danych zawartych w odpisie KRS znajdującym się w nadesłanych mu aktach administracyjnych. Brak zaś odpisu KRS sporządzonego według stanu na dzień wniesienia skargi nie stanowi braku formalnego, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
W rozpoznawanej sprawie nie będą miały zastosowanie przepisy art. 203 Ppsa dotyczącego zwrotu kosztów postępowania w sytuacji uwzględniania skargi kasacyjnej. Niniejsza regulacja wiąże zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. Koszty te mogą zostać odzyskane przez stroną po uwzględnianiu skargi w wyniku ponownego rozpoznania prawy rzez Wojewódzki Sąd Administracyjne we Wrocławiu, gdyż zaliczają się one do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu na podstawie art. 200 Ppsa. Z tych względów wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu.