Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 listopada 2014 r. M. D. wniosła skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...]. Skargę nadano w placówce pocztowej w dniu 22 listopada 2014 r., a przesyłkę zaadresowano bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 26 listopada 2014 r., a następnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 26 listopada 2014 r., skargę przekazano organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Przesyłkę zawierającą skargę nadano do organu w dniu 1 grudnia 2014 r.
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 22/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę i zwrócił skarżącej uiszczony przez nią wpis od skargi.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi - skarga została bowiem nadana w placówce pocztowej bezpośrednio do WSA w Warszawie w dniu 22 listopada 2014 r., czyli z pominięciem organu, którego akt podlegał zaskarżeniu. Skarga wpłynęła do WSA w Warszawie w dniu 26 listopada 2014 r. Sąd przekazał skargę według właściwości do organu w dniu 1 grudnia 2014 r. i tę właśnie datę należy uznać za dzień wniesienia skargi przez skarżącą. Przekazanie skargi do organu właściwego w dniu 1 grudnia 2014 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu, którego koniec przypadał na dzień 24 listopada 2014 r. Z tego powodu skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Skargą kasacyjną M. D. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 w zw. z art. 83 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędną interpretację ww. przepisów oraz uznanie, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego (z pominięciem organu, którego działanie stanowi przedmiot skargi) stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania określone enumeratywnie w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w rozpoznawanej sprawie nie występują. Tym samym sprawa ta mogła być rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach wywiedzionej skargi kasacyjnej.
Rozpoznawana skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Zatem z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji, gdy skarżący złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo sądów administracyjnych.
W orzecznictwie tym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dn. 12.01.2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08, z dn. 11.03.2009 r., sygn. akt I OSK 234/09 czy z dn. 10.10.2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07).
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] została doręczona skarżącej 24 października 2014 r. Bezspornym jest również, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. akt upłynął z dniem 24 listopada 2014 r. Jak wynika z akt sprawy wprawdzie strona skarżąca nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą przedmiotową skargę w dniu 22 listopada 2014 r., a więc w terminie otwartym do jej wniesienia, jednakże adresatem tej korespondencji został uczyniony bezpośrednio Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zamiast zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., właściwy organ administracji, za którego pośrednictwem skarga winna zostać wniesiona. Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu w dniu 26 listopada 2014 r., a więc już po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji zobowiązany był przesłać skargę właściwemu organowi, co uczynił w dniu 1 grudnia 2014 r.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga została wniesiona dopiero w dniu 1 grudnia 2014 r., albowiem w tej sytuacji faktycznej, dla ustalenia daty wniesienia skargi przez stronę skarżącą, decydujące znaczenie ma data nadania przez Sąd przesyłki skierowanej do właściwego organu. Powyższe zostało natomiast dokonane już po terminie, bo w dniu 1 grudnia 2014 r. Zatem rację ma Sąd I instancji, że przedmiotowa skarga została wniesiona już po upływie terminu do jej wniesienia.
W tej sytuacji prawidłowo przedmiotowa skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.