Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1064/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Rejonowego Zarządu Infrastruktury w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...].
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Rejonowy Zarząd Infrastruktury w S. zawarł wniosek o wstrzymanie w całości, w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wykonania decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., wydanej w postępowaniu o sygn. akt [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem z treści powyższego przepisu wynika, iż skarżący może domagać się wstrzymania nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale również aktów wydanych w postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy".
Odnosząc się merytorycznie do przedmiotowego wniosku wskazać należy, iż nie zasługiwał on na uwzględnienie. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. W niniejszej sprawie wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie decyzji na podstawie ww. art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktu lub czynności wskazany w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zamknięty.
Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa materialnego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W przedmiotowym wniosku skarżący nie wskazali natomiast na żadne okoliczności, które uzasadniałyby twierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przyjąć, że w sytuacji gdy skarżący w ogóle nie wskazują we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek nie uzasadniają, to obowiązkiem Sądu jest poszukiwanie tych okoliczności.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji