Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytań prawnych Naczelnego Sądu Administracyjnego: "czy art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP" oraz "czy art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP" (postanowienie NSA z dnia 18 września 2007 r., II OSK 568/06).
Wyrokiem z dnia 5 maja 2009 r. (P 64/07, publ. Dz. U. z 2009 r., Nr 71, poz. 618) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 57 ust. 7 zdanie drugie w zw. z art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz załącznikiem do tej ustawy jest zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji. W pozostałym zakresie Trybunał umorzył postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, od wyniku którego zależy rozstrzygnięcie tej sprawy zostało zakończone, a więc ustała przyczyna zawieszenia postępowania kasacyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podjął zawieszone postępowanie w tej sprawie.