Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Z. i W. F. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie Miasta S. pozwolenia na przebudowę ul. [...] oraz budowę ul. [...] w S. wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, ekranami akustycznymi i zagospodarowaniem terenu.
Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od tego wyroku, a w lutym 2008 r. wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty G. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę ul. [...] i budowę ul. [...], która została utrzymana w mocy decyzją Wojewody Z. z dnia [...]., wskazując, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podnieśli, że wykonanie tej decyzji spowoduje ograniczenie prawa własności i możliwość prawidłowego korzystania z nieruchomości skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wprawdzie po oddaleniu skargi, skarżący, którzy wnieśli skargę kasacyjną mogą wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07), to jednak uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności.
Należy zwrócić uwagę, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest okoliczność, że zaskarżona decyzja nieprawidłowo określa szerokość dojazdu do stanowisk postojowych garaży skarżących, co może ograniczyć prawo własności skarżących, lecz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku prowadzenie robót budowlanych polegających na przebudowie ulicy, nie chodzi więc o ocenę, czy zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne wywołuje dopuszczalne czy niedopuszczalne skutki dla otoczenia, ale o ocenę czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone. W tej sprawie skarżący w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie nie występowali z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast w piśmie z dnia 22 lutego 2008 r. nie przytoczyli takich okoliczności, które mogą uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.