Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 30/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Z. F. i W. F.na decyzję Wojewody Z. z dnia [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyżej wymienionego wyroku z dnia 12 kwietnia 2007 r. wnieśli Z. F. i W. F., domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
Następnie pismem z dnia 6 czerwca 2008 r. Z. F. i W. F. cofnęli powyższą skargę kasacyjną wskazując w uzasadnieniu, że w dniu [...] pomiędzy Gminą Miastem S. a skarżącymi zostało zawarte porozumienie, zgodnie z którym Gmina Miasto S. zobowiązała się, że podczas realizacji inwestycji objętej decyzją Wojewody Z. z dnia [...]., w sposób tymczasowy zapewni zjazd z budowanej drogi do należących do skarżących działek zabudowanych budynkami usługowymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi powoduje, w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzenie postępowania. Powyższe przepisy, zgodnie z art. 193 p.p.s.a., mają również zastosowanie do postępowania ze skargi kasacyjnej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego cofniecie skargi w sprawie niniejszej jest dopuszczalne. Czynność ta nie zmierza bowiem do obejścia prawa, a także w jej wyniku nie dojdzie do utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z powyższym postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu.
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie połowy wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.