Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. I. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2009 r.,, nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W złożonej skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku jako podstawę wskazując art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Ponieważ przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej – wniosek skarżącego potraktowany został jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wnoszący skargę kasacyjną J. I. nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania nie został w ogóle uzasadniony. Ponadto co ważniejsze zaskarżone postanowienie w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków a zatem nie wymaga również wykonania i co za tym idzie nie podlega instytucji ochrony tymczasowej. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W takiej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania podlegał oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji