Uzasadnienie
Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, Prezydent Miasta Łodzi wniósł w dniu 17 września 2004 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury z dnia 11 sierpnia 2004 r., Nr DOZ-JG-500-3/04 w przedmiocie odmowy wpisania do rejestru zabytków terenu dawnej fabryki I.K. Poznańskiego.
Pismem z dnia 24 listopada 2004 r. Sąd wezwał Prezydenta Miasta Łodzi do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. W wezwaniu zamieszczono pouczenie, że nieusunięcie braków skargi oraz nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2004 r., co wynika z pokwitowania na zawrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania. Zatem wyznaczony siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych upłynął w dniu 6 grudnia 2004 r.
Skarżący w dniu 3 grudnia 2004 r. uiścił wymagany wpis sądowy od skargi a przy piśmie z dnia 10 grudnia 2004 r. nadesłał odpis skargi. Strona skarżąca uzupełniła zatem braki formalne skargi (nadesłanie odpisu) po upływie wyznaczonego terminu. Zgodnie natomiast z art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy.
Następnie pismem z dnia 14 lipca 2005 r. Prezydent Miasta Łodzi złożył na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną, w której wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem merytorycznego rozstrzygnięcia skargi.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 7 Prawa o ustroju sądów administracyjnych nakazującego Sądowi podejmowanie czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy, co w konsekwencji odrzucenia skargi skarżącego: po upływie ponad 6 miesięcy od dnia wykonania wezwania sądu do uzupełnienia braków skargi oraz po upływie 10 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji Ministra Kultury, uniemożliwia Miastu zwrócenie się o skorzystanie z prawa przewidzianego w art. 53 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do prokuratora. Skutkiem niemożności wniesienia skargi przez prokuratora, z uwagi na upływ terminu 6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji stronie skarżące, jest pozostanie w mocy decyzji, która jest ewidentnie sprzeczna z prawem. Odrzucenie skargi po upływie ponad 6 miesięcy ogranicza także prawo strony do skorzystania z ochrony sądowej, co oznacza, iż sformalizowane podejście Sadu w stosowaniu art. 58 § 1 pkt 3 cyt. Prawa sprzeczne jest z wywodzonym z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawem do ochrony sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zauważyć należy, iż warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczą zarówno skargi, jej formy jak i treści, którą powinna zawierać, przy zachowaniu których może nastąpić kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu.. Celem nadania skardze prawidłowego biegu konieczne jest w pierwszej kolejności zbadanie jej pod katem wymagań formalnych. Badanie to dotyczy tego czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym (w tym odpowiednia ilość odpisów) i czy został uiszczony wpis a w razie potrzeby Sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu. Nie usunięcie tych braków w tym zakresie powoduje obowiązek Sądu, odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 czerwca 2005 r. odrzucił skargę wniesiona do tego Sądu na podstawie wyżej powołanego przepisu, gdyż Prezydent Miasta Łodzi wezwany do nadesłania odpisu skargi, dokonał tej czynności po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd. Zatem czynność ta zgodnie z art. 85 w/w ustawy była bezskuteczna. Stąd też uchybienie terminowi do nadesłania odpisu skargi w okolicznościach tej sprawy rodziło obowiązek jej odrzucenia, skoro nie złożono wniosku o przywrócenie tego terminu. Fakt ten nie jest podważany w skardze kasacyjnej.
Odnosząc się natomiast do podnoszonego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skardze kasacyjnej błędnie podano ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych), zgodnie z którym Sąd administracyjny powinien podejmować czynności zamierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu – należy stwierdzić, iż bez względu na ocenę szybkości postępowania, czynności podejmowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w tym zaskarżone postanowienie były prawidłowe.
Nie można także zgodzić się z poglądem wywiedzionym w skardze kasacyjnej, iż badanie przez Sąd dopuszczalności skargi pod względem formalnym jest naruszeniem konstytucyjnej zasady prawa do sądu w sytuacji, gdy jak dotychczas zgodność ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie została zakwestionowana przez powołany do tego organ. Na taką ocenę sprawy nie ma wpływu kwestia szybkości prowadzenia postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił skargę kasacyjną oddalić.