Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1216/12

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Dnia 25 października 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Bożena Popowska przewodniczący
sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący
sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący
starszy asystent Andrzej Nędzarek protokolant
Rozpoznanie
w dniu 25 października 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. w Warszawie
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2343/11
Sprawa
w sprawie ze skargi M. w Warszawie na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia

Sentencja

  1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2343/11 oddalił skargę M. w Warszawie na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wojewoda Mazowiecki stwierdził niedopuszczalność zażalenia M. z dnia 23 maja 2011 r. na postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2011 r., przekazujące według właściwości Wojewodzie Mazowieckiemu wniosek A. i J. O. oraz D. S. o wstrzymanie i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] listopada 2008 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego z przewagą funkcji mieszkalnej z parkingiem podziemnym, zagospodarowania terenu na dz. ew. nr [...] oraz wjazdu i przebudowy nawierzchni na części dz. ew. nr [...] przy ul. [...] w Warszawie.

Wojewoda powołał się na art. 141 § 1 k.p.a. wskazując, że na postanowienia przysługuje zażalenie jedynie wtedy, gdy kodeks tak stanowi. Wyjaśnił, że po nowelizacji ustawy k.p.a. z 3 grudnia 2010 r. art. 65 § 1 k.p.a. wskazuje, że w przypadku złożenia podania do organu niewłaściwego organ niezwłocznie przekazuje podanie organowi właściwemu, o czym zawiadamia wnioskodawcę. W związku z powyższym organ I instancji nie powinien wydawać postanowienia, a jedynie przekazać sprawę wg właściwości i zawiadomić o tym wnioskodawcę pismem. Organ stwierdził, że postanowienie organu I instancji spełnia wyżej wymienione warunki, natomiast żaden przepis procesowy aktualnie nie dopuszcza możliwości wniesienia na nie zażalenia. Z tego względu należało orzec o niedopuszczalności zażalenia.

Na powyższe postanowienie skargę złożyła M. i wnosząc o stwierdzenie nieważności postanowień wydanych w obu instancjach zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 156 w zw. z art. 126 i 65 § 1 k.p.a., poprzez niestwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta m.st. Warszawy nr 225/ŚRD/2011, pomimo, że zostało ono wydane bez podstawy prawnej; a także art. 6 k.p.a. poprzez naruszenie zasady działania organów administracji publicznej na podstawie i w granicach prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę zaskarżonym wyrokiem wskazał, że w kontrolowanej sprawie oczywistym jest, co zresztą nie było podnoszone przez żadną ze stron, że w świetle zmienionego nowelą z dnia 3 października 2010 r. - która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. - art. 65 § 1 k.p.a. w zw. z art. 141 § 1 k.p.a., organ I instancji nie miał podstaw do przekazania Wojewodzie Mazowieckiemu wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia 7 kwietnia 2008 r. według właściwości w formie postanowienia. Postanowienie takie, jako wydane bez podstawy prawnej, niewątpliwie dotknięte jest wadą kwalifikowaną, wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd podkreślił jednak, co uszło uwadze skarżącej, że organ odwoławczy może dokonać merytorycznej oceny postanowienia wydanego przez organ I instancji jedynie wtedy, gdy na taki akt przysługuje środek zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że stosownie do art. 65 § 1 k.p.a. w obecnym brzmieniu, na przekazanie pisma według właściwości zażalenie nie przysługuje. W konsekwencji nie tylko organ I instancji nie miał podstaw do przekazania wniosku skarżącej według właściwości postanowieniem, ale również organ II instancji nie był uprawniony do rozpatrzenia zażalenia skarżącej, a więc zakwestionowania wadliwego aktu administracyjnego Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2011 r. W przedstawionej sytuacji rozpatrzenie zażalenia - jak tego domagała się skarżąca - również obarczone byłoby wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) – skargę oddalił.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło M. w Warszawie, zaskarżając wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, bądź jeśli Naczelny Sąd Administracyjny uzna to za zasadne - rozstrzygnięcie sprawy na zasadzie art. 188 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

  1. 1) naruszenie przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a.):
  2. - art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez co Sąd nie uznał postanowienia Wojewody Mazowieckiego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz postanowienia Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] za postanowienia kończące sprawę i nie stwierdził nieważności tego postanowienia jako wydanego bez podstawy prawnej, tj. na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznanie sprawy ograniczył do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2011 r., przekazującego według właściwości Wojewodzie Mazowieckiemu wniosek A. i J. O. oraz D. S. o wstrzymanie i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] listopada 2008 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego z przewagą funkcji mieszkalnej z parkingiem podziemnym, zagospodarowania terenu, przy ul. [...] w Warszawie.

Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie niniejszej skarżące kasacyjnie – M., oparło skargę kasacyjną na podstawie naruszenia przepisów postępowania, tj.: art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 6, 7, 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżąca spółka zarzuca Sądowi I instancji, iż nie dokonał kontroli postanowienia Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2011 r., jako kończącego postępowanie w kwestii incydentalnej. Ponadto, zdaniem skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien był stwierdzić nieważność w/w postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 2 pkt 2 k.p.a., jako wydanego bez podstawy prawnej.

W myśl art. 65 § 1 k.p.a. - jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Aktualne brzmienie tego przepisu jest wynikiem nowelizacji k.p.a. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. W poprzednim stanie prawnym, dokładnie od dnia 1 stycznia 2004 r., przekazanie podania następowało w drodze postanowienia, na które przysługiwało zażalenie. Nowelizacja z dnia 3 grudnia 2010 r. przywróciła więc stan prawny jaki istniał przed dniem 1 stycznia 2004 r.

Pomimo braku, w aktualnym stanie prawnym, podstaw do wydania postanowienia o przekazaniu podania, Prezydent m.st. Warszawy, w drodze postanowienia z dnia [...] maja 2011 r., przekazał według właściwości Wojewodzie Mazowieckiemu wniosek A. i J. O. oraz D. S. w przedmiocie wstrzymania i stwierdzenia nieważności decyzji. Podzielić więc należy stanowisko Sądu i skarżącej kasacyjnie, że postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy zostało wydane bez wyraźnej do tego podstawy prawnej. Nie można natomiast podzielić wywodów zawartych w skardze kasacyjnej, że postanowienie to podlegało kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a jako obarczone kwalifikowaną wadą z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie, postanowienia Prezydenta m. st. Warszawy nie można bowiem uznać za postanowienie kończące postępowanie, wydane w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowieniem kończącym postępowanie w rozpoznawanej sprawie, a dotyczącej przekazania podania do organu właściwego – było natomiast postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia od postanowienia Prezydenta m.st.

Warszawy z dnia 12 maja 2011 r. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 49). Postanowienie to było jednak przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. oddalił skargę na to postanowienie złożoną.

Sąd I instancji oddalił więc skargę, przyznając rację Wojewodzie Mazowieckiemu, co do tego, że w aktualnym stanie prawnym na przekazanie podania zażalenie nie przysługuje. Skoro zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za niezasadną skargę M. na prawidłowe, jego zdaniem, postanowienie Wojewody Mazowieckiego, to nie można mu skutecznie zarzucić naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuchylenie postanowienia Prezydenta m.st. Warszawy. Niemożliwe było także stwierdzenie przez Sąd nieważności tego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 k.p.a. Jak już bowiem wynika z dotychczasowych rozważań, i co nie podlega sporowi, w stanie prawnym po nowelizacji k.p.a. z 3 grudnia 2010 r. na przekazanie podania organowi właściwemu nie przysługuje środek prawny w postaci zażalenia.

Tym samym przyjąć też należało, że do postanowienia Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie przekazania podania według właściwości nie mogła znaleźć zastosowania, nawet odpowiednio, instytucja stwierdzenia nieważności, gdyż zgodnie z art. 126 k.p.a., przepisy art. 156-159 k.p.a. można stosować tylko do postanowień, od których przysługuje zażalenie.

Wobec powyższego, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa procesowego okazały się nieuzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.