Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008 r. Sygn. akt II OSK 433/07, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2006 r. Sygn. akt VII SA/Wa 1282/06 oraz oddalił skargę M. i C. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postępowania.
Odpis wyroku doręczono pełnomocnikowi M. i C. W., C. K. w dniu [...]. W dniu 5 sierpnia 2008 r. C. K. wniósł w imieniu M. i C. W. osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem NSA z dnia 18 kwietnia 2008 r., zarzucając, że wyrok ten wydany został niesłusznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie (art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.).
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na podstawie art. 271 P.p.s.a., który odnosi się do przyczyn nieważności postępowania. W takiej sytuacji właściwym do wznowienia postępowania jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a zatem w rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny (art. 275 P.p.s.a. zdanie drugie).
Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania rodzi skutek określony w art. 175 P.p.s.a., który wprowadza przymus adwokacko-radcowski w sporządzeniu skargi kasacyjnej, (art. 276 P.p.s.a. zdanie drugie).
Przeniesienie art. 175 P.p.s.a. do postępowania wznowieniowego pozostającego we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza rozciągnięcie przymusu adwokacko-radcowskiego na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania (z uwzględnieniem sytuacji określonych w art. 175 § 3 i wyłączeniem sytuacji wymienionych w art. 175 § 2). Obowiązek sporządzenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez adwokata bądź radcę prawnego w świetle przytoczonych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości.
Odpowiednie stosowanie art. 175 P.p.s.a. w postępowaniu wznowieniowym pozostającym we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym mowa w art. 276 P.p.s.a., oznacza nie tylko istnienie obowiązku sporządzenia skargi o wznowienie postępowania przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 i 3 P.p.s.a., ale jednocześnie wymaga odrzucenia skargi wznowieniowej sporządzonej osobiście przez skarżącego niekorzystającego z wyłączenia, o którym stanowi art. 175 § 2 P.p.s.a. lub przez pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego została sporządzona przez pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym. Ten brak skargi wznowieniowej, a będący uchybieniem nieusuwalnym, musi powodować jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98).
Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji.