Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 966/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę B. L. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] lipca 2014 r. o odmowie zameldowania B. L. na pobyt stały w lokalu położonym w miejscowości L.[...].
Skargą kasacyjną B. L., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego zmianę i orzeczenie o zameldowaniu skarżącego na pobyt stały pod adresem L.[...], [...]-[...]P.
Pismem z dnia 20 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie poinformował Sąd o śmierci B. L. i na podstawie art. 124 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Do pisma załączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu B. L., z którego wynika, że zmarł on [...] maja 2015 r.
Pismem z dnia 20 maja 2015 r. uczestnik postępowania R. L. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na śmierć skarżącego kasacyjnie. Do pisma załączył odpis skrócony aktu zgonu B. L..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie ze skargi kasacyjnej podlega umorzeniu.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Poza sporem pozostaje w przedmiotowej sprawie okoliczność, iż postępowanie administracyjne toczące się przed właściwymi organami, prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych i dotyczyło odmowy zameldowania skarżącego kasacyjnie na pobyt stały. Przedmiot postępowania odnosił się zatem do obowiązku ściśle związanego z osobą zmarłego. Obowiązkowi meldunkowemu nie można bowiem przypisać charakteru obowiązku zbywalnego jak też dziedzicznego (por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2011/10).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.