Uzasadnienie
II OSK 126 / 09
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2005 r., którą to decyzją zatwierdzono projekt budowlany zamienny i udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wyrokiem z dnia 27 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II OSK 728/07 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1508/06, którym to orzeczeniem uchylono zaskarżoną decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2005 r.
Sąd stwierdził, iż decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. utrzymano w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.- zwanej dalej Prawem budowlanym) decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2005 r., którą na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego oraz art. 104 k.p.a. zatwierdzono projekt budowlany zamienny przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...], na działkach ewid. Nr [...] i [...] z obrębu [...] i zezwolono T. D. na wznowienie robót budowlanych wstrzymanych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. podał, iż Sąd pierwszej instancji przyjął, że nie można uznać przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego za spełniający wymagania wynikające z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, ponieważ nosił on datę sporządzenia wcześniejszą niż decyzja nakładająca obowiązek jego sporządzenia. W ocenie Sądu kasacyjnego Sąd pierwszej instancji nie dokonał jednak żadnej analizy przedłożonego projektu zamiennego pod kątem ustalenia, czy obejmuje on swym zakresem wszystkie zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, a więc robót, które ewentualnie były wykonane pomiędzy wrześniem 2004 r., a datą wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r. Tymczasem bez przeprowadzenia analizy porównującej zakres "dotychczas wykonanych robót budowlanych" w ujęciu zawartym w przedłożonym projekcie zamiennym, z zakresem robót wykonanych w dacie nałożenia obowiązku przedłożenia takiego projektu zamiennego, nie można dezawuować złożonego projektu zamiennego tylko dlatego, że został on wcześniej sporządzony.
Jeżeli bowiem okazałoby się, że przedłożony projekt zamienny złożony w dniu 8 grudnia 2004 r., a więc jeszcze przed nałożeniem obowiązku jego sporządzenia, spełnia przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to całkowicie bezpodstawne i nieznajdujące żadnego racjonalnego uzasadnienia okazałoby się żądanie od inwestora sporządzania nowego, a w praktyce jedynie opatrzonego późniejszą datą, projektu zamiennego.
Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił także uwagę, iż zgodnie z art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga uzyskania, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków, a obowiązek ten ciąży na inwestorze. Powołany wyżej przepis nie stanowi, co prawda, wprost, iż inwestor ma obowiązek przedstawienia organowi ochrony zabytków projektu budowlanego, to jednak organ ten, aby wydać zgodę na prowadzenie robót budowlanych musi posiadać wiedzę, często szczegółową, dotyczącą zakresu planowanych robót, czy wyglądu elewacji lub użytych materiałów budowlanych. W praktyce, zatem konserwator zabytków wydaje stosowne pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych na podstawie szczegółowej analizy projektu budowlanego, obejmującego planowaną inwestycję.
Z akt administracyjnych wynika natomiast, jak stwierdził Sąd, iż po uzyskaniu pozwolenia konserwatorskiego (postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie z dnia [...] października 2004 r.) inwestor przedłożył organowi nadzoru budowlanego zamienny projekt budowlany, który wcześniej stanowił załącznik do owego postanowienia.
W ocenie Sądu kasacyjnego inwestor po wprowadzeniu istotnych zmian do projektu budowlanego i opracowując zamienny projekt budowlany miał obowiązek uzyskać zgodę konserwatora zabytków na zmianę kształtu obiektu budowlanego tak, aby organ ochrony konserwatorskiej mógł dokonać oceny, czy planowane roboty budowlane są zgodne z wymogami ochrony konserwatorskiej.
W tej sytuacji, o ile okazałoby się, że zamienny projekt budowlany objął swym zakresem wszystkie zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych, to jest oczywiste, że musi być to ten sam projekt, który wcześniej stanowił załącznik do pozwolenia konserwatorskiego.
Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, wskazując na swoje związanie powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).
W ocenie Sądu pierwszej instancji bezspornym w sprawie jest, że inwestor w sposób istotny odstąpił od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2004 r. o pozwoleniu na budowę, co znalazło potwierdzenie w protokóle oględzin robót budowlanych obiektu budowlanego z dnia 19 kwietnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego z uwagi na stwierdzenie istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Następnie organ ten decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w zakreślonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Sąd stwierdził, iż organ nadzoru budowlanego wydając powyższą decyzję przeoczył jednak, że w dniu 8 grudnia 2004 r. inwestor złożył projekt budowlany zamienny, opatrzony datą wrzesień 2004 r., spełniający wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133). Wskazany projekt budowlany zamienny stanowił załącznik do postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie z dnia [...] października 2004 r., a jego autorami oprócz arch. A. R. i arch. Z. B. są również inne osoby wymienione na stronie tytułowej.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nałożył na T. D. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w W. na działkach ew. nr [...] i nr [...] z obr. [...], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, dotyczące szybu windowego od strony południowej budynku [...], zabudowy przestrzeni pomiędzy murem oporowym od strony południowo - wschodniej, a budynkiem [...], zmiany mansardowej połaci dachowej w części północno- wschodniej budynku [...] na ścianę.
Sąd pierwszej instancji, dokonując analizy przedłożonego projektu zamiennego pod kątem ustalenia, czy obejmuje on swym zakresem wszystkie zmiany wynikające z wykonanych pomiędzy wrześniem 2004 r., a dniem [...] kwietnia 2005 r. robót budowlanych, stwierdził, że projekt zamienny uwzględnia zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót tj.: realizację windy osobowej od strony południowej, budowę garażu w granicach ścian oporowych, wykonanie dodatkowego wjazdu do garażu od podwórka, wykonanie schodów na taras z poziomu parteru, zmianę okien połaciowych na zwykłe w powiększonej ściance kolankowej dachu. Zawiera on m.in. odstępstwa stwierdzone w protokole z dnia 19 kwietnia 2005r. i będące podstawą do wydania przez organ nadzoru budowlanego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia [...] kwietnia 2005 r. tj. dobudowę windy od strony południowej budynku [...], zabudowę przestrzeni pomiędzy murem oporowym od strony południowo - wschodniej, a budynkiem [...], zamianę mansardowej połaci dachowej na ścianę.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, zasadnie zatem organ przyjął, że przedłożony projekt zamienny złożony w dniu 8 grudnia 2004 r. spełniał obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. i wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, a także zezwolił na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych. W tej sytuacji, gdy zamienny projekt budowlany objął swym zakresem wszystkie zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych to jest oczywiste, że był to ten sam projekt, który wcześniej stanowił załącznik do pozwolenia konserwatorskiego. Okoliczność bowiem, że przedłożony projekt budowlany zamienny został sporządzony we wrześniu 2004 r. wynika z faktu, że inwestor z uwagi na odstępstwa od decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2004 r. podjął kroki zmierzające do zalegalizowania stanu faktycznego i złożył ten projekt zamienny do zaopiniowania Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków jeszcze przed podjęciem czynności przez organ nadzoru. Całkowicie bezpodstawne i nie znajdujące żadnego racjonalnego uzasadnienia byłoby, więc żądanie od inwestora sporządzania nowego, opatrzonego późniejszą datą, projektu zamiennego.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...], zaskarżając go w całości i zarzucając mu:
- 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
- a. art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przedłożony projekt zamienny w dniu 8 grudnia 2004 r. spełnia obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r.;
- b. art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu zasadności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatwierdzającej zamienny projekt budowlany i zezwalającej na podjęcie wstrzymanych robót budowlanych;
- 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- a. art. 190 p.p.s.a. poprzez zastosowanie art. 51 ust 3 pkt 1 Prawa budowlanego w sposób sprzeczny z wykładnią przedmiotowego przepisu dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. II OSK 728/07;
- b. art. 153 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie zakresu związania wyżej przywołanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego;
- c. art. 133 § 1 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez odstąpienie od orzekania na podstawie akt sprawy przejawiającego się w:
- - pominięciu części materiału dowodowego mającego znaczenie dla rozpoznania zarzutu sporządzenia projektu budowlanego zamiennego niezgodnie z przepisami prawa budowlanego;
- - pominięciu okoliczności, iż w związku z prowadzeniem prac budowlanych z istotnym odstąpieniem od projektu budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę powinna być uchylona na podstawie art. 36a Prawa budowlanego, co z kolei oznacza konieczność uznania decyzji Państwowego Inspektora Budowlanego za nieważne;
- - przyjęciu a priori, że złożenie w dniu 8 grudnia 2004 r. projektu budowlanego zamiennego stanowi spełnienie obowiązku nałożonego przez decyzję z dnia [...] kwietnia 2005 r.;
- d. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez:
- - nieustosunkowanie się w uzasadnieniu do całego materiału dowodowego zebranego w sprawie;
- - nieustosunkowanie się w uzasadnieniu do całości zarzutów podniesionych w toku postępowania;
Wskazując na powyższe zarzuty skargi kasacyjne, skarżąca Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej od uczestnika T. D. kosztów postępowania wg norm, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa, odnosząc do zarzutów błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, wskazała, iż przyjęte przez Sąd pierwszej instancji stanowisko i wykładnia przepisu art. 51 Prawa budowlanego są sprzeczne z literalną, systemową i funkcjonalną wykładnią powyższego przepisu. Cytując art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 Prawa budowlanego, Wspólnota wskazała, iż z przepisów tych jednoznacznie wynika, iż obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego powstaje w dniu wydania przedmiotowej decyzji. O ile jednak sporządzenie projektu jest w pewnych warunkach możliwe jeszcze przed wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, o tyle obowiązek dostarczenia projektu jest ściśle z przedmiotową decyzją związany i może być wykonany jedynie w drodze jej realizacji, a zatem po jej wydaniu.
W związku z powyższym zdaniem Wspólnoty Mieszkaniowej w niniejszej sprawie projekt budowlany zamienny, niezależnie od daty jego sporządzenia, powinien zostać dostarczony w ramach postępowania w sprawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r., czego uczestnik- T. D. nie uczynił, a co prowadzi do przyjęcia, że niezasadne jest uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatwierdzającej zamienny projekt budowlany i zezwalającej na podjęcie wstrzymanych robót budowlanych.
Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 190 p.p.s.a. skarżąca Wspólnota wskazała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie orzekania w niniejszej sprawie związany był wykładnią przepisu art. 51 Prawa budowlanego przedstawioną w wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 728/07, w którym wskazano wprost, że gdyby okazało się że przedłożony projekt zamienny złożony w dniu 8 grudnia 2004 r., a więc jeszcze przed nałożeniem obowiązku jego sporządzenia spełniał przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to całkowicie bezpodstawne i nieznajdujące żadnego racjonalnego uzasadnienia okazałoby się żądanie od inwestora sporządzania nowego, a w praktyce opatrzonego późniejszą datą projektu zamiennego. Z powyższego wynikało więc, że przedłożenie projektu zamiennego przed nałożeniem obowiązku jego sporządzenia, spełniającego przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego stanowi przesłankę uznania bezpodstawności żądania sporządzenia takiego projektu.
Powyższej konstrukcji Naczelny Sąd Administracyjny nie zastosował jednakże wobec żądania przedłożenia projektu zamiennego w postępowaniu dotyczącym decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. A contrario, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyżej opisana sytuacja nie świadczy o bezcelowości żądania przedłożenia projektu zamiennego. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał błędnie, iż przedłożenie projektu zamiennego przed nałożeniem obowiązku jego sporządzenia, spełniającego przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego stanowi przesłankę uznania bezpodstawności żądania zarówno sporządzenia takiego projektu, jak i jego przedłożenia. Zdaniem skarżącej z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wynikają okoliczności, na podstawie, których Sąd doszedł do przedstawionych przez siebie wniosków, zaś zastosowany w uzasadnieniu wyroku sposób rozumowania opiera się na braku rozróżnienia obowiązków sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.
Zdaniem skarżącej Wojewódzki Sad Administracyjny, wydając zaskarżony wyrok, w sposób błędny i całkowicie nieuzasadniony nadmiernie rozszerzył interpretację art. 51 Prawa budowlanego przedstawioną w wyroku Sądu wyższej instancji, przez co orzekł w sposób sprzeczny z wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponieważ w niniejszej sprawie stan faktyczny nie uległ zmianie, również powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazuje na niedopuszczalność opisanych działań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Uzasadniając natomiast zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. Wspólnota Mieszkaniowa wskazała, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygając ponownie sprawę nie jest jedynie uprawniony do ograniczenia się jedynie do wskazań i wykładni prawa sądu wyższej instancji, ale zobowiązany rozpoznać sprawę w zakresie stawianych skargą zarzutów i w oparciu o materiał zebrany w aktach sprawy. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozstrzygając niniejszą sprawę, ograniczył się jedynie do zastosowania się do wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w żaden sposób nie odniósł się do zarzutów skarżącej nieobjętych oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. okoliczności, że zaskarżona decyzja winna być uznana za nieważną ze względu na prowadzenie robót budowlanych z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, opracowaniu zamiennego projektu wykonawczego z naruszeniem przepisów prawa oraz niezłożeniu zamiennego projektu wykonawczego w terminie 60 dni od uprawomocnienia się decyzji.
Podnosząc natomiast zarzut naruszenia art. 133 § 1 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. skarżąca wskazała, iż rozstrzygając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązany był oprzeć się m.in. na pismach stron stanowiących podstawę oceny podniesionych przez skarżącą zarzutów.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik uczestnika T. D. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na rzecz uczestnika kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, to Sąd rozpoznając sprawę związany jest granicami kasacji. Związanie granicami skargi oznacza zaś związanie podstawami zaskarżenia przedstawionymi w skardze kasacyjnej.
Oceniając we wskazanych wyżej granicach wniesioną skargę kasacyjną stwierdzić trzeba, iż nie jest zasadny zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na uchybienie skarżonym wyrokiem dyspozycji art. 190 p.p.s.a. poprzez zastosowanie art. 51 ust 3 pkt 1 Prawa budowlanego w sposób sprzeczny, zdaniem skarżącej, z wykładnią przedmiotowego przepisu dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. II OSK 728/07. Zdaniem autora skargi kasacyjnej wprawdzie sporządzenie projektu jest w pewnych warunkach możliwe jeszcze przed wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, jednak już obowiązek dostarczenia projektu jest ściśle z przedmiotową decyzją związany i może być wykonany jedynie w drodze jej realizacji, a zatem po jej wydaniu. Powyższego stanowiska nie sposób zaakceptować.
Przede wszystkim trzeba zauważyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 czerwca 2008 r. stwierdził, "przedłożony projekt zamienny złożony w dniu 8 grudnia 2004 r., a więc jeszcze przed nałożeniem obowiązku jego sporządzenia spełnia przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to całkowicie bezpodstawne i nieznajdujące żadnego racjonalnego uzasadnienia okazałoby się żądanie od inwestora sporządzania nowego, a w praktyce jedynie opatrzonego późniejszą datą, projektu zamiennego." Powyższe wskazanie Naczelnego Sądu Administracyjnego przytoczono w skarżonym wyroku.
Podkreślić trzeba, mając też na względzie wywody zaprezentowane w uzasadnieniu rozpoznawanej skargi kasacyjnej, iż zgodnie z treścią art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając ponownie sprawę związany był wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jak stanowi w zdaniu drugim art. 190 p.p.s.a. "Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny."
Niezależnie od wskazanych wyżej uwarunkowań stwierdzić trzeba, przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania decyzji w sprawie kontrolowanej, iż w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane "Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji:...... w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem;".
Z kolei art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane stanowił, iż " Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego." Tak więc powołane w skardze kasacyjnej regulacje prawne, wskazują na czynności, jakich należy dopełnić po upływie terminu określonego przez organ w decyzji wydanej na mocy art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.
Natomiast wbrew odmiennym wywodom skargi kasacyjnej żadna norma prawna nie przewiduje negatywnych dla inwestora konsekwencji w sytuacji złożenia projektu zamiennego przed wydaniem decyzji opartej na powyższym przepisie, o ile projekt ten uwzględnia wszystkie zmiany w robotach budowlanych stwierdzone przez organ w stosunku do wcześniej zatwierdzonego projektu budowlanego. Tak jak wskazano na to, we wcześniejszym wyroku Sądu kasacyjnego żądanie złożenia dokumentu tożsamego w swej treści, a opatrzonego tylko inną datą byłoby działaniem ze strony organu nie tylko bezpodstawnym, ale i nie znajdującym żadnego racjonalnego, ani też prawnego uzasadnienia.
Chybiony jest też zarzut skargi kasacyjnej dotyczący zdaniem skarżącej Wspólnoty naruszenia art. 153 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie zakresu związania wyżej przywołanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Skarżąca stawiając zarzut naruszenia tego przepisu starała się dowieść, iż Sąd pierwszej instancji ograniczył się jedynie do wykonania wskazań Sądu wyższej instancji, nie rozpoznając sprawy w zakresie stawianych zarzutów. Powyższego poglądu nie sposób podzielić, jeśli uwzględni się przedmiot sprawy, treść wskazań i ocenę zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i treść uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji objętego rozpoznawaną skargą kasacyjną.
Za pozbawione uzasadnionych podstaw należało uznać także zarzuty naruszenia art. 133 § 1 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. Wbrew stanowisku skarżącej Wspólnoty, Sąd pierwszej instancji nie odstąpił od orzekania na podstawie akt sprawy, nie dokonał też a priori przyjęcia, że złożony w dniu 8 grudnia 2004 r. projekt budowlany zamienny stanowi spełnienie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2005 r. Sąd ten bowiem zgodnie z treścią wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. dokonał analizy przedłożonego projektu zamiennego pod kątem ustalenia, czy obejmuje on swoim zakresem wszystkie zmiany wynikające z wykonanych pomiędzy wrześniem 2004 r. a dniem [...] kwietnia 2005 r. robót budowlanych, wskazując przy tym, które z dotychczas wykonanych robót budowlanych zostały uwzględnione w projekcie zamiennym.
Zauważyć też trzeba, iż za naruszeniem wskazanych przepisów nie może przemawiać okoliczność, iż decyzja o pozwoleniu na budowę, nie została uchylona zgodnie z art. 36a Prawa budowlanego. Oczywiście przepis art. 36a ust. 2 ww. ustawy nakłada na organ administracji obowiązek uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a taka decyzja uchylająca powinna zostać wydana niezwłocznie po wydaniu ostatecznej decyzji w przedmiocie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, jednakże uchybienie temu obowiązkowi nie może przesądzać o nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.
Nie można więc było uznać, że doszło do naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 133 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Również analiza akt sprawy oraz uzasadnienie skarżonego wyroku nie pozwala na przyjęcie, iż podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji pominął część materiału dowodowego. Istotne przy tym jest też i to, że strona skarżąca tego pominiętego materiału, a mającego wpływ na wynik sprawy nie wskazała.
Uznając natomiast za nietrafny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. stwierdzić trzeba, iż skarżąca formułując ten zarzut nie doprecyzowała na czym polegało jego naruszenie, a także nie wykazała, aby mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zwięzłe przedstawienie stanu sprawy w rozumieniu art. 141 § 4 p.p.s.a. oznacza konieczność opisania przebiegu postępowania oraz przedstawienia stanu faktycznego przyjętego przez Sąd, a ustalonego przez organy administracyjne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2007 r. sygn. akt II FSK 993/06, niepubl.). Stwierdzić należy, iż brak odniesienia się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze i skoncentrowanie się na kwestiach mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, nie stanowi uchybienia mającego istotny wpływ na wynik sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 634/06, niepubl.).
Badanie skarżonego wyroku, pod kątem spełnienia wymagań określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, iż Sąd pierwszej instancji wskazanego przepisu nie naruszył, a uzasadnienie wyroku zawiera wszystkie wymagane w ww. przepisie elementy, konieczne dla oceny legalności kontrolowanej w sprawie decyzji.
Na uwzględnienie nie zasługiwały także podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego. Abstrahując od kwestii błędnego sformułowania zarzutu naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, a którego treść sprowadza się do niewłaściwego zastosowania przepisu, a nie, jak wskazuje skarżąca do błędnej wykładni. Podniesione zarzuty naruszenia prawa materialnego sprowadzały się do zakwestionowania oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji, że w ustalonym stanie faktycznym prawidłowym było wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.
Należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując ponownie kontroli zaskarżonej decyzji i uwzględniając wykładnię dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, prawidłowo wskazał, że skoro projekt budowlany zamienny złożony w dniu 8 grudnia 2004 r. spełniał obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., to prawidłowym było wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i zezwalającej na wznowienie robót budowlanych.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny wniosek pełnomocnika T. D. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego oddalił z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia.