Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] czerwca 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty Kolbuszowskiego z dnia [...] marca 2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B. i B. B. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego p.n. Budowa budynku gospodarczego na działkach nr ewid. [...], [...] położonych w K. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. S. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Starosty Kolbuszowskiego z dnia [...] marca 2011 r.
Kolejnym wnioskiem z dnia 9 lipca 2012 r. reprezentujący skarżącą radca prawny wniósł o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Kolbuszowskiego z dnia [...] marca 2011 r., uzasadniając wniosek tym, że inwestor na podstawie ww. decyzji rozpoczął proces budowlany i przystąpił do budowy fundamentów domu. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej, w przypadku korzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia przy dalszym trwaniu prac budowlanych powstałyby skutki trudne do odwrócenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, iż nie przedstawiono w nim żadnych takich, konkretnych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby wystąpienie niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja rozpoznawanego wniosku sprowadzała się do ogólnikowego stwierdzenia, że "w przypadku korzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, przy dalszym trwaniu prac budowlanych, powstałyby skutki trudne do odwrócenia". Stwierdzić trzeba, iż inwestor miał prawo do rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę mimo wniesienia skargi do sądu, z uwagi na brak orzeczenia wstrzymującego wykonanie powyższej decyzji.
Tym samym inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi, czy też skargi kasacyjnej. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, bowiem kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, gdyby zaistniała taka konieczność, będzie obciążać właśnie jego. Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej nie może natomiast sprowadzać się do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, a za zasadnością zastosowania takiej ochrony przemawiać będą tylko takie obiektywne okoliczności sprawy, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogą powodować realne niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ocenia jednak na tym etapie postępowania prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącej.
Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. W rozpoznawanym wniosku żadnych takich, konkretnych wniosków jednak nie przedstawiono, co czyniło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nieuzasadnionym.
Wyjaśnić też trzeba, iż nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, bowiem sąd może na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Ze wskazanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie kontrolowanej w sprawie decyzji oddalił, jako pozbawiony zasadności.