Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarbu Państwa - Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Przemyślu z dnia [...] czerwca 2010 r., odmawiającą wydania pozwolenia na podział działek nr [...], [...], [...], [...], obręb [...], położonych przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 21 lutego 2011 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie nadesłano pismo z dnia 4 marca 2011 r., do którego dołączony został dokument w postaci kserokopii wypisu notarialnego pełnomocnictwa z dnia 28 stycznia 2009 r. Repertorium A nr [...]- poświadczonego za zgodność z oryginałem przez ustanowionego pełnomocnika, z którego wynika, że Dyrektor Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej, działający na podstawie notarialnego pełnomocnictwa z dnia 14 stycznia 2009 r. Repertorium A nr [...] udzielił Szefowi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. i Zastępcom Szefów Stołecznego, Rejonowego i Wojskowego Zarządu Infrastruktury pełnomocnictwa do reprezentowania Ministra Obrony Narodowej oraz Skarbu Państwa w imieniu Ministra Obrony Narodowej między innymi przed sądami administracyjnymi.
Ponadto do powyższego pisma dołączona zostało kserokopia, poświadczona za zgodność z oryginałem, decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., z której wynika, że K. K.- S. wyznaczony został na stanowisko Zastępcy Szefa Zarządu oraz złożone zostało pełnomocnictwo z dnia [...] marca 2011 r. udzielone przez K. K.- S. w zastępstwie Szefa pełnomocnikowi, będącemu radcą prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając skargę, przytoczył treść art. 34, art. 36 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a). Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie K. K.- S., wnosząc w zastępstwie Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictwa umocowującego go do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego Skarbu Państwa - Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L..
Ponadto również w wyznaczonym terminie nie przedłożono stosownego pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby umocowanie do dokonania przedmiotowej czynności procesowej. Prawidłowego wykonania zarządzenia z dnia 21 lutego 2011 r., w ocenie Sądu, nie stanowi również ani nadesłane przy piśmie z dnia 4 marca 2011 r. pełnomocnictwo udzielone w tymże dniu profesjonalnemu pełnomocnikowi przez K. K.- S. w zastępstwie Szefa, ani kserokopia aktu notarialnego z dnia 28 stycznia 2009 r., jak również kserokopia decyzji z dnia 30 grudnia 2008 r., bowiem z ich treści nie wynika, że K. K.- S. jest umocowany do złożenia w imieniu strony skarżącej przedmiotowej skargi.
W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji uznał, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Skarb Państwa- Rejonowy Zarząd Infrastruktury w L., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik postępowania a to:
- 1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nietrafne jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi z powodu nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w sytuacji, gdy skarżący za pismem z dnia 4 marca 2011 r. w wykonaniu wezwania Sądu przesłał dokumenty określające umocowanie wnoszącego skargę Zastępcy Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi;
- 2. art. 34 i art. 36 pkt 1, 2 i 3 oraz art. 39 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż z treści załączonych przez skarżącego przy piśmie z dnia 4 marca 2011 r. dokumentów nie wynika umocowanie Zastępcy Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. do złożenia skargi w imieniu strony skarżącej oraz poprzez przyjęcie, iż załączone pełnomocnictwo, akt notarialny z dnia 28 stycznia 2009 r., Repertorium A nr [...], nie jest w rozumieniu art. 36 p.p.s.a. rodzajem pełnomocnictwa obejmującym umocowanie do złożenia skargi w sytuacji wykazania przez skarżącego, iż wnoszący skargę ppłk K. K.- S. zajmuje stanowisko służbowe Zastępcy Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury (załączona decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2008 r.), a będąc wyznaczonym na to stanowisko jest umocowany zgodnie z powołanym aktem notarialnym do występowania przed sądami administracyjnymi, w tym do złożenia skargi.
Wskazując na powyższe zarzuty skargi kasacyjnej, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjny w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, strona skarżąca wskazała, że Rejonowy Zarząd Infrastruktury w L. jest jednostką budżetową w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157 poz. 1240 ze zm.), a statut jednostki budżetowej został nadany Zarządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie nadania jednostkom organizacyjnym Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych statutu jednostki budżetowej. (Dz. Urz. MON z 2010 r. Nr 14 poz. 178) w brzmieniu określonym w załączniku nr 56 do tegoż zarządzenia.
Skarżący jest jednostką organizacyjną resortu obrony narodowej podległą Ministrowi Obrony Narodowej jako jednostka organizacyjna Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych zgodnie z obwieszczeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 marca 2010 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych- poz. 9 załącznika "Wykaz jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, I. Jednostki organizacyjne podległe" (M.P. z 2010 r. Nr 15, poz. 158). Podstawowym zadaniem skarżącego zgodnie z nadanym statutem jest gospodarowanie nieruchomościami, będącymi w trwałym zarządzie Ministra Obrony Narodowej, a Minister ten przekazał, zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem- akt notarialny Repertorium A Nr [...], część swoich uprawnień związanych z gospodarowaniem nieruchomościami Skarbu Państwa, będącymi w trwałym zarządzie MON Dyrektorowi Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej, który z kolei na podstawie udzielonego dalszego pełnomocnictwa zawartego w doręczonym przez skarżącego akcie notarialnym przekazał te uprawnienia Szefowi i Zastępcy Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. Jednym z tych uprawnień jest reprezentowanie Ministra Obrony Narodowej oraz reprezentowanie Skarbu Państwa w imieniu Ministra Obrony Narodowej przed sądami administracyjnymi.
Doręczone Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie pełnomocnictwo należało uznać za pełnomocnictwo ogólne do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi w rozumieniu art. 36 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ obejmuje ono prowadzenie wszystkich spraw związanych z nieruchomościami Skarbu Państwa będącymi we władaniu resortu obrony narodowej, w tym także do wniesienia skargi na decyzję o odmowie wydania pozwolenia na podział nieruchomości, bo te właśnie sprawy jak wynika z treści nadanego statutu jednostki budżetowej są podstawowym zadaniem skarżącego.
Nadto Zastępca Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L., co wykazano doręczoną Sądowi decyzją Ministra Obrony Narodowej jest uprawniony na podstawie udzielonego pełnomocnictwa do reprezentowania Skarbu Państwa w imieniu Ministra Obrony Narodowej przed sądami administracyjnymi w sprawach związanych z nieruchomościami Skarbu Państwa, będącymi we władaniu resortu obrony narodowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest zasadna.
Analizując treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, stwierdzić należało, iż nie można dopatrzeć się przyczyn, dla których Sąd pierwszej instancji uznał, że K. K.- S., jako osoba, która podpisała wniesioną w niniejszej sprawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., nie jest umocowaną do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego Skarbu Państwa- Rejonowego Zarządu Infrastruktury w L. Przede wszystkim zauważyć trzeba, iż w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2011 r. K. K.- S. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W wyznaczonym terminie nadesłał on do Sądu dwa dokumenty.
Z poświadczonego za zgodność przez umocowanego w sprawie radcę prawnego aktu notarialnego wynikało, iż osoba w nim wskazana, działająca jako "Dyrektor Departamentu Infrastruktury Ministerstwa Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie aktu notarialnego- Pełnomocnictwo- sporządzonego w dniu 14 stycznia 2009 roku przez notariusza za Repertorium A nr [...]", przy czym "Stawający zapewnił, że opisane wyżej pełnomocnictwo nie wygasło ani nie zostało odwołane" oświadczyła, że "na podstawie powołanego powyżej Pełnomocnictwa Ministra Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej udziela dalszych pełnomocnictw: (...) 5. Szefowi Rejowego Zarządu Infrastruktury w L. (...) oraz Zastępcom Szefów Stołecznego, Rejonowego i Wojskowego Zarządu Infrastruktury do: 14) reprezentowania Ministra Obrony Narodowej oraz reprezentowania Skarbu Państwa w imieniu Ministra Obrony Narodowej przed (....) sądami powszechnymi i administracyjnymi (...)".
W drugim dokumencie t.j. decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2008 r. wyznaczono na stanowisko służbowe: zastępcę Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury- L. ppłk. K. K.- S. (okres kadencji do 31 grudnia 2011 r.). Zatem w świetle powyższych dokumentów stwierdzić należało, iż Zastępca Szefa Zarządu Infrastruktury L. w osobie ppłk K. K.- S. był umocowany do podpisania przedmiotowej skargi, działając w imieniu Skarbu Państwa- Rejonowego Zarządu Infrastruktury. Bez znaczenia przy tym pozostaje podnoszona tak przez Sąd, jak i stronę wnoszącą kasację okoliczność, że ww. osoba podpisała skargę jako "w zastępstwie Szefa" zamiast z powołaniem się na swoje stanowisko- Zastępcy Szefa. Zbędną, na tym etapie postępowania i w warunkach niniejszej sprawy pozostawała również analiza struktury organizacyjnej skarżącej jednostki budżetowej, skoro umocowanie do działania w imieniu Skarbu Państwa wynikało z pełnomocnictwa udzielonego osobom zajmującym wymienione w nim stanowiska.
W związku z powyższym za usprawiedliwione należało uznać postawione w kasacji zarzuty naruszenia skarżonym postanowieniem art. 34 i art. 36 pkt 1, 2 i 3 oraz art. 39 p.p.s.a. Wobec prawidłowego wykonania wskazanego na wstępie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału trafny pozostawał również wskazany we wniesionej kasacji zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekał, ponieważ o kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku.