Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2375/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. N. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] 2011 r. znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością.
Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] (dalej Komendant Powiatowy PSP) postanowieniem z dnia [...] 2011 r. znak [...] (dalej postanowienie z [...] 2011 r.), na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] według właściwości podanie W. N. (dalej skarżący) w sprawie wybudowanej i użytkowanej piekarni.
W uzasadnieniu wskazał, że skarżący przesłał pismo informujące o wybudowaniu i użytkowaniu piekarni w hipermarkecie [...] w [...], ul. [...] z którego wynika, że zasadniczą kwestią jest to, czy obiekt wybudowano zgodnie z prawem.
Państwowa Straż Pożarna nie uczestniczyła w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie tej części obiektu. Z poczynionych przez organ ustaleń wynika, że piekarnia została zrealizowana na podstawie "zgłoszenia prac remontowych" z 3 kwietnia 2003 r. w Starostwie Powiatowym w [...].
Komendant Powiatowy PSP uznał, że zakres przedmiotowej sprawy leży w kompetencji organów nadzoru budowlanego.
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej (dalej Komendant Wojewódzki PSP) po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z [...] 2011 r. znak [...] (dalej postanowienie z [...] 2011 r.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy wskazał, że skarżący pismem z 2 lipca 2011 r. wystąpił z wnioskiem do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] o podjęcie działań w związku z ograniczeniem bezpieczeństwa przez działania Spółki [...] Sp. z o.o. na terenie hipermarketu [...] w [...] przy ul. [...].
Powodem dla którego skarżący domagał się podjęcia działań ze strony Straży Pożarnej była istniejąca na terenie hipermarketu piekarnia, której użytkowanie zdaniem wnioskującego, zagrażało bezpieczeństwu przeciwpożarowemu.
Organ odwoławczy wskazał, że sprawę piekarni skarżącego poruszył już w 2006 r., kierując skargę na działalność Komendanta Powiatowego PSP.
Wówczas pismem Komendanta Wojewódzkiego PSP z [...] 2006 r. został poinformowany, że wykonana rozbudowa istniejącego obiektu o piekarnię i smażalnię mięs została zrealizowana na podstawie "zgłoszenia prac remontowych", które według Starostwa Powiatowego w [...] nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i w następstwie pozwolenia na użytkowanie.
Tryb prowadzenia inwestycji i jej przekazania w użytkowanie ustalony został wyłącznie przez Starostwo Powiatowe w [...], natomiast organy Straży Pożarnej nie nadzorowały prowadzonych prac i nie zajmowały stanowiska w sprawie możliwości przystąpienia do użytkowania.
Organ odwoławczy wskazał, że organy Straży Pożarnej uczestniczą zasadniczo w procesie uzyskiwania pozwolenia na użytkowanie, realizowanym na podstawie art. 56 [ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.] Prawo budowlane [t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej pb] co nie miało miejsca w niniejszym przypadku.
Komendant Wojewódzki PSP podkreślił, że obiekt podlega stałym kontrolom ze strony Komendanta Powiatowego PSP, które zostały przeprowadzone w dniach 18 grudnia 2006 r., 30 grudnia 2010 r., a termin następnych wyznaczono na dzień "17-17" [winno być "16 -17"] sierpnia 2011 r.
O przeprowadzanych kontrolach organ Straży Pożarnej informował pisemnie skarżącego.
Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, że w uzasadnionych przypadkach właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej może zwrócić się do organu Państwowej Straży Pożarnej o wydanie opinii dotyczącej stanu bezpieczeństwa pożarowego obiektu - jeżeli uzna taką opinię za niezbędną w podjętym postępowaniu administracyjnym.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zobowiązania Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] do zbadania sprawy przedstawionej wnioskiem z 4 lipca 2011 r. ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
- 1. art. 1, 13 i 26 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz art. 69 pb przez uznanie braku właściwości organu do załatwienia wnioskowanej sprawy;
- 2. art. 8 kpa przez niewłaściwe przekazanie innemu organowi, który okazuje się być organem niewłaściwym rzeczowo do załatwienia wnioskowanej sprawy;
- 3. art. 11 kpa przez nieprecyzyjne i błędne wskazanie przesłanek podjęcia określonej decyzji przez organy administracji;
- 4. art. 74 Konstytucji RP przez brak zapewnienia bezpieczeństwa ekologicznego i ochrony środowiska działaniem obiektu - piekarni, dopuszczonego do użytkowania bez udziału Straży Pożarnej.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wybudowana piekarnia ze względu na używanie otwartego ognia zagraża bezpieczeństwu pożarowemu jego domu, położonemu w sąsiedztwu hipermarketu.
Wskazane przez skarżącego okoliczności dotyczące kwestii związanych z pozwoleniem na budowę miały na celu uwidocznienie szeregu nieprawidłowości których dopuścił się hipermarket przy budowie piekarni.
Zdaniem skarżącego, dopuszczenie do użytkowania piekarni wymaga oceny Straży Pożarnej. Ponieważ Państwowa Straż Pożarna nie uczestniczyła w postępowaniu w sprawie wydawania pozwolenia na użytkowanie piekarni, winna dokonać sprawdzenia zgłoszonego zagrożenia, a brak podjęcia działań stanowi naruszenie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej i art. 69 pb.
W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), oddalił skargę.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga jest nieuzasadniona ponieważ zaskarżone postanowienie z [...] 2011 r. prawa nie narusza.
Wskazał, że skarżący pismem z 2 lipca 2011 r. (data wpływu do Państwowej Straży Pożarnej w [...] 4 lipiec 2011 r.) zarzucił, że "[...] zbudowało piekarnię w hipermarkecie ul. [...] bez ważnego zezwolenia na budowę i zużytkowuje ją bez ważnego zezwolenia. Świadomie okłamało Państwową Straż Pożarną w [...] nie uzgadniając zezwolenia ze specjalistą z zakresu pożarnictwa i nie zgłaszając obiektu, pracującego w oparciu o technologię wysokich napięć i wysokich temperatur, do odbioru przez Państwa placówkę. Cała sytuacja zagraża mojemu bezpieczeństwu pożarowemu. Mam nadzieję, że zgodnie z prawem podejmiecie Państwo wszystkie przewidziane w takich sytuacjach działania."
Wskazane pismo, zawierające żądanie podjęcia przez Państwową Straż Pożarną w [...] wszystkich przewidzianych w takich sytuacjach działań, eksponuje wystąpienie zagrożenia bezpieczeństwa pożarowego wyłącznie jako skutek spowodowany przez samowolnie wybudowaną piekarnię, którą dopuszczono do użytkowania nie uzgadniając zezwolenia ze specjalistą z zakresu pożarnictwa.
Oznacza to, że przedmiotem żądania skarżącego zawartego w przedmiotowym piśmie jest podjęcie stosownych działań w odniesieniu do piekarni jako obiektu nie spełniającego warunków przewidzianych Prawem budowlanym i przez to stwarzającym zagrożenie bezpieczeństwa pożarowego. Komendant Powiatowy PSP ustalił, że piekarnia została zrealizowana na podstawie "zgłoszenia prac remontowych" z 3 kwietnia 2003 r. w Starostwie Powiatowym w [...] i dopuszczona do użytkowania, mimo braku opinii ze strony Straży Pożarnej.
Organy Państwowej Straży Pożarnej nie są organami właściwymi do nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego. Kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego należy do organów nadzoru budowlanego (84 ust. 1 pb).
Trafnie w tych okolicznościach organy Państwowej Straży Pożarnej wskazują jako organ właściwy dla rozpoznania podania skarżącego, Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Z powołanego w skardze art. 69 pb, nie można wyprowadzać właściwości rzeczowej organów straży pożarnej w miejsce organów nadzoru budowlanego.
Uprawnienie dla organów Straży Pożarnej wynikające z art. 69 pb ma charakter incydentalny, doraźny, o którym winny być zawiadomione właściwe organy.
W niniejszej sprawie trudno mówić o nagłości działań, skoro sprawa bezpieczeństwa w zakresie wymagań przepisów przeciwpożarowych związana z wybudowaniem i bezprawnym użytkowaniem piekarni była zgłaszana przez skarżącego już w 2006 r.
W odpowiedzi poinformowano skarżącego pismem Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia 17 listopada 2006 r. o poczynionych ustaleniach i zobowiązaniu Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] mdo niezwłocznego przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych.
Z akt sprawy wynika, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w [...] czynności kontrolno-rozpoznawcze przeprowadził dnia:
a)18[...]2006 r., w wyniku których wydał [...]2006 r. decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości;
- b) [...]2009 r. wydając decyzję nr [...];
- c) [...]2010 r. wydając decyzję z dnia [...] 2011 r. nr [...] nakazującą usunięcie stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości.
W aktach sprawy znajduje się także pismo Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] 2011 r. informujące o przeprowadzonych w dniach 16-17 sierpnia 2011 r. czynnościach kontrolno- rozpoznawczych z zakresu ochrony przeciwpożarowej w/w obiektu. W wyniku tej kontroli wydana została decyzja z [...]2011 r. i upomnienie [...].
W przedstawionym stanie faktycznym sprawy wskazać należy, że wbrew zarzutom skargi, organy Straży Pożarnej podejmują stosowne działania przewidziane ustawą o Państwowej Straży Pożarnej.
Sąd I instancji zgodził się z [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, że obiekt podlega stałym kontrolom ze strony Komendanta Powiatowego PSP, czego dowodem są przeprowadzane kontrole i wydawane decyzje administracyjne.
Podjęcie stosownych działań w odniesieniu do piekarni jako obiektu nie spełniającego warunków przewidzianych prawem budowlanym i przez to stwarzającym zagrożenie bezpieczeństwa pożarowego należy natomiast do organów nadzoru budowlanego, które posiadają uprawnienia dokonywania czynności kontrolnych w tym zakresie.
Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł W. N., reprezentowany przez radcę prawnego M. J. – K., zarzucił naruszenie przepisów materialnego przez niezastosowanie:
- - art. 104 § 1 i 2 kpa przez nierozpoznanie istoty sprawy przez organ i przyjęcie, że Komendant Powiatowy PSP nie jest właściwym organem do zapewnienia ochrony "przez" [winno być "przed"] zagrożeniem przeciwpożarowym;
- - art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy [z dnia 24 sierpnia 1991 r.] o "Państwem" [winno być "Państwowej"] Straży Pożarnej [t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 12, poz. 68 ze zm., dalej usp] przez przyjęcie, że przeprowadzenie 3 kontroli w przeciągu 6 lat przez Komendanta Powiatowego PSP spełnia wymóg przeprowadzenia kontroli na podstawie rocznego planu czynności kontrolno – rozpoznawczych;
- - art. 6 ust. 5 ustawy [z dnia 24 sierpnia 1991 r. o] ochronie przeciwpożarowej [t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 178, poz. 1380 ze zm., dalej uopp) i przyjęcie, że Komendant "Powiatowej" [winno być "Powiatowy"] Państwowej Straży Pożarnej nie ma obowiązku sprawdzenia legalności rozpoczęcia eksploatacji nowej budowli;
- - § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej [Dz. U. nr 121, poz. 1137 ze zm., dalej rozporządzenie z 2003 r.] przez przyjęcie, że na Komendancie "Powiatowej" [winno być "Powiatowym"] Państwowej Straży Pożarnej nie ciąży obowiązek potwierdzenia zgodności rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że istotą sprawy jest zapewnienie skarżącemu ochrony w sytuacji zagrożenia pożarowego. Zaznaczył, że w przeciągu 6 lat były zaledwie 3 kontrole, a więc nie można stwierdzić, że Straż Pożarna wywiązuje się ze swych obowiązków.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o:
- - uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i "ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie";
- - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zwarzył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zm. 1101 i 1529), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010 z. 1 poz. 1).
W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania.
Zakres rozpoznawania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez wskazanie postaw kasacyjnych. Strona, która kwestionuje orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnosząc skargę kasacyjną, obowiązana jest wskazać przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, które jej zadaniem zostały przez Sąd naruszone (art. 174 i 176 ppsa). Wskazanie naruszonych przepisów winno nastąpić przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Zgodnie z art. 176 ppsa, skarżący kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które konkretnie przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną nie może precyzować zarzutów ani ich konkretyzować, nie może też domniemywać, który przepis prawa skarżący miał na uwadze podnosząc określony zarzut (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21.2.2007 r., II GSK 293/06, Lex nr 326269; 25.5.2010 r., I GSK 1155/09, Lex nr 585927).
Skarżący kasacyjnie nie stawia zarzutu błędnych ustaleń stanu faktycznego. Ustalenia stanu faktycznego nie mogą być zwalczane podnoszeniem zarzutu naruszenia prawa materialnego (W. Piątek, Podstawy skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Wolters Kluwer 2011, s. 305, 362, 378-379). W tej sytuacji należało uznać ustalenia stanu faktycznego, aprobowane zaskarżonym wyrokiem, za wiążące.
Przedmiotem kontroli zaskarżonym wyrokiem było postępowanie, w którym na podstawie art. 141 w zw. z art. 129 § 1 i art. 144 kpa zapadło zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie z [...] 2011 r. o przekazaniu według właściwości, na podstawie art. 65 § 1 kpa, podania skarżącego Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...]. Z istoty zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że żaden z obu organów Państwowej Straży Pożarnej nie stosował, ani nie miał obowiązku zastosowania art. 104 § 1 i 2 kpa. Zarzut skargi kasacyjnej winien być wymierzony przeciwko wyrokowi I instancji. Tym samym zarzut naruszenia art. art. 104 § 1 i 2 kpa okazał się niezasadny.
Zarzuty naruszenia prawa materialnego zostały sporządzone szczególnie niestarannie – w szczególności zabrakło przywołania danych Dzienników Ustaw, w których każdy z przywołanych aktów został opublikowany. Nieusprawiedliwiony okazał się zarzut naruszenia art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy [z dnia 24 sierpnia 1991 r.] o "Pańswem" [winno być "Państwowej"] Straży Pożarnej [t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 12, poz. 68 ze zm.]. Powołany przepis stanowi " 2. Czynności kontrolno-rozpoznawcze są przeprowadzane na podstawie:
- 1) rocznego planu czynności kontrolno-rozpoznawczych;". Przepis ów nie rodzi żadnych praw bądź obowiązków po stronie skarżącego, zatem nie mógł być podstawą skutecznego zarzutu skargi kasacyjnej.
Ustawodawca w art. 6 ust. 5 ustawy [z dnia 24 sierpnia 1991 r. o] ochronie przeciwpożarowej [t.j. Dz. U. z 2009 r., nr 178, poz.1380 ze zm.] wskazał: "Rozpoczęcie eksploatacji nowej, przebudowanej lub wyremontowanej budowli, obiektu lub terenu, maszyny, urządzenia lub instalacji albo innego wyrobu może nastąpić wyłącznie, gdy:
- 1) zostały spełnione wymagania przeciwpożarowe;
- 2) sprzęt, urządzenia pożarnicze i ratownicze oraz środki gaśnicze zapewniają skuteczną ochronę przeciwpożarową.". Przepis ów może być podstawą oceny spełnienia wymogów przez inwestora, jednakże w takim zakresie, w jakim wynika to z przepisów materialnoprawnych – w tym w szczególności w zakresie określonym w Prawie budowlanym i przepisach wykonawczych, wydanych na podstawie Prawa budowlanego, bądź w przepisach szczególnych – w tym w art. 3-6 uoop (w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 ab initio, pkt 1 lit. b, pkt 9 pb; W. Piątek w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, LexisNexis2012, s. 62-64 uw. 2 pkt 3), w postępowaniu odrębnym, toczącym się na podstawie właściwych przepisów. Zaskarżone postanowienie nie zapadło w takim postępowaniu.
Zaskarżony wyrok nie narusza § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej [Dz. U. nr 121, poz. 1137 ze zm.]. Normodawca w § 2 przywołanego rozporządzenia wskazał, że "Projekt budowlany obiektu budowlanego, w stosunku do którego Państwowa Straż Pożarna zgodnie z przepisami prawa budowlanego ma prawo zająć stanowisko przed przystąpieniem do użytkowania obiektu, wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej, zwanego dalej "uzgodnieniem", w celu potwierdzenia zgodności zawartych w nim rozwiązań z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.". To, czy przedmiotowy budynek, w którym znajduje się owa piekarnia, pobudowano na podstawie projektu budowlanego, który zgodnie z prawem budowlanym miał zastać uzgodniony z właściwym organem Państwowej Straży Pożarnej, będzie przedmiotem badania właściwego organu nadzoru budowlanego, który władny jest także kontrolować Starostę jako organ administracji architektoniczno-budowlanej (art. 84 ust. 1 pkt 1 i 2 pb).
Adresatem wskazanego w skardze art. 69 pb – w zakresie istotnym dla kontrolowanej sprawy – nie jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, lecz powiatowy inspektor nadzoru budowlanego (art. 83 ust. 1 pb). Upoważnienie dla organów PSP do zastosowania, na koszt właściciela lub zarządcy, niezbędnych środków zabezpieczających (art. 69 ust. 2 pb), dotyczą wyłącznie sytuacji nie cierpiących zwłoki; o podjętych działaniach organy te obowiązane są niezwłocznie zawiadomić właściwy organ nadzoru budowlanego, który ocenia, czy podjęte działania i zastosowane środki zabezpieczające były niezbędne; organ nadzoru budowlanego ustala koszty z nimi związane (A. Despot-Mładanowicz w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 607 uw. 1, s. 609, uw. 5).
Uszło uwadze organów obu instancji i Wojewódzkiemu Sądowi, że z dniem 11 kwietnia 2011 r. zmienił się art. 65 § 1 kpa. Z chwilą wejścia w życie nowelizacji wynikające z art. 1 pkt ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego... Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu winno zawierać uzasadnienie.
Art. 65 § 1 kpa wprowadził formę czynności materialno-technicznej organu administracji publicznej, który stwierdził, że nie jest właściwy w sprawie. Organ podejmuje czynność przekazania, nie wydając aktu w formie prawnej postanowienia B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck 2012, s. 313, nb 2 pkt 2), a czyni to zwykłym pismem. Jest rzeczą oczywistą, że na pismo zawierające zawiadomienie (art. 65 § 1 zd. 2 kpa) nie przysługuje zażalenie (postanowienie NSA z 26.1.2012 r., II OW 149/11, Lex nr 1113797; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16.2.2012 r., VII SA/Wa 2343/11, Lex nr 1139834); organ II instancji nie jest władny wydać postanowienia rozstrzygającego o właściwości organu.
Ponieważ jednak autor skargi kasacyjnej zarzutu procesowego nie postawił, Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł tej wady zaskarżonego wyroku naprawić. Mimo tego uchybienia organów obu instancji, wniosek skarżącego trafnie został przekazany PINB w [...] (art. 84 ust. 1 pkt 1 i 2 pb).
Na podstawie art. 184 ppsa skargę kasacyjną należało oddalić.