Uzasadnienie
W dniu 7 sierpnia 2018 r. uczestniczka postępowania T. P., już po zamknięciu rozprawy i wydaniu w sprawie wyroku, złożyła pisemny wniosek o wyłączenie od orzekania w tej sprawie sędziów NSA Jacka Chlebnego, Jolantę Rudnicką, Zofię Flasińską, Małgorzatę Miron, Roberta Sawułę i sędziego del. WSA Renatę Detkę. Jako przyczynę wyłączenia wskazała niewłaściwe postępowanie ww. sędziów w dniu 7 sierpnia 2018 r. Wniosła o "wyłączenie i odroczenie rozprawy" z uwagi na niewłaściwe postępowanie ww. sędziów w stosunku do K. W. i A. G..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek uczestniczki postępowania o wyłączenie sędziów podlega oddaleniu, ponieważ w związku z treścią art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", nie zaistniały w niniejszej sprawie okoliczności uzasadniające wyłączenie ww. sędziów.
Artykuł 18 p.p.s.a. zawiera enumeratywny katalog przesłanek do wyłączenia sędziego z mocy ustawy; zgodnie zaś z art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Użyte w art. 19 p.p.s.a. określenie "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami. Obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Żądając wyłączenia sędziego w trybie art. 19 p.p.s.a. nie wystarczy powołać się na niewłaściwe postępowanie sędziego (w niniejszej sprawie), która w przekonaniu wnioskodawcy daje podstawę do wyłączenia.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że niezadowolenie strony, odnoszące się do sposobu prowadzenia sprawy sądowej, nie stanowi automatycznie podstawy do wyłączenia sędziów orzekających w takiej sprawie. Do wyłączenia sędziego nie wystarczy bowiem subiektywne przekonanie wnioskodawcy, że sędzia, o którego wyłączenie zawnioskowano, działał w sprawie niewłaściwie, co miałby wywołać fakt, że dany sędzia orzekał już w sprawie i wydawał niekorzystne dla strony skarżącej lub innych podmiotów orzeczenia lub podejmował działania procesowe, które nie uwzględniały zgłaszanych wniosków procesowych. Innymi słowy, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie.
Należy przypomnieć, że w tej sprawie w stosunku do osoby skarżącego wskazani we wniosku sędziowie albo oddalali dwukrotnie wnioski skarżącego o wyłączenie składu orzekającego albo oddalili skargę kasacyjną; w stosunku zaś do K. W. odmówili dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.; oraz nie uwzględniali innych wniosków procesowych (o odroczenie rozprawy). Ponadto w tej sprawie sędziowie objęci wnioskiem o wyłączenie zgodnie oświadczyli, że nie łączą ich z wnioskodawczynią i pozostałymi stronami postępowania stosunki, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Wnioskodawczyni poza gołosłownymi twierdzeniami nie wykazała aby sędziowie objęci wnioskiem przestali być bezstronnymi w rozpoznaniu sprawy. Okoliczności nie poparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego (por. postanowienia NSA: z 11 kwietnia 2014 r., II OZ 382/14; z 6 maja 2014 r., I OZ 336/14).
Poza tym przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziów dotyczy okoliczności, które nie są związane z osobą uczestniczki postępowania, lecz działaniami ww. sędziów w stosunku do osoby skarżącego oraz osoby nie będącej uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego.
Z powyższych względów wniosek o wyłączenie wskazanych sędziów nie zasługiwał na uwzględnienie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.