Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J.T. i A.T. (dalej jako "skarżący") na uchwałę Rady Miejskiej w Legnicy z dnia 30 lipca 2007 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Legnicy – jednostka urbanistyczna S w rejonie ulicy Chojnowskiej i Działkowej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. skarżący wezwali Radę Miejską w Legnicy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego powyższą uchwałą. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W dniu 9 stycznia 2013 r. skarżący wnieśli skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Odrzucając skargę Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął wraz z dniem 29 października 2012 r. W tej bowiem dacie upłynął 60-dniowy termin liczony od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. od dnia 30 sierpnia 2012 r., a termin ten nie został przerwany udzieleniem przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli skarżący. Zarzucili naruszenie przepisu art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi upływał w dniu 29 października 2012 r.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Termin do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy określony został w art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza więc dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ gminy udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - termin ten wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie – sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania - powinna być wniesiona skarga (por. w uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60).
W skardze kasacyjnej skarżący podnieśli, że po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa otrzymali od organu wezwanie do wyjaśnienia, czy ich pismo należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa czy też jest to wniosek o dokonanie zapisów w planie. Z tej przyczyny skarżący doszli do przekonania, że organ prowadzi postępowanie wyjaśniające, które zakończy się rozstrzygnięciem organu zawierającym pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia. Argumenty te nie mogą uzasadniać skargi kasacyjnej, skoro jak już wyżej wskazano, skuteczne złożenie skargi na uchwały rady gminy (miasta) jest możliwe nawet jeśli organ gminy (miasta) nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że jeżeli skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, to wątpliwości organu co do charakteru takiego wezwania i intencji skarżących pozostają bez wpływu na bieg terminu do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Powyższe argumenty mogłyby ewentualnie stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżący wystąpili z takim wnioskiem i będzie on przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji, jednak okoliczność ta pozostaje bez wpływu na trafność zarzutów skargi kasacyjnej.
Z tych przyczyn brak było podstaw do uwzględnia zarzutu kasacyjnego naruszenia art. 53 § 2 p.p.s.a., bowiem Sąd I instancji trafnie przyjął, że skarga została złożona z uchybieniem terminu i w związku z tym podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również żaden przepis szczególny nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów na rzecz strony przeciwnej w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi.