Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 522/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T.G. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł wskazany na wstępie skarżący. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji do czasu prawomocnego rozpoznania skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków – rozbiórki budynku. Powyższe skutkowałoby utratą źródła utrzymania dla skarżącego oraz poniesienia przez niego znacznych kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie niniejszej postanowieniem z dnia 25 września 2019 r. wydanym w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2020 r. Sąd skargę oddalił. Od tego wyroku skargę kasacyjną wywiódł skarżący. Skarga ta nie została jeszcze rozpoznana.
Stosownie do treści art. 61 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Przy czym podkreślenia wymaga, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu drugiej instancji oznacza, że decyzja organu pierwszej instancji, jako nieostateczna, również nie może być wykonana (zob. postanowienie NSA: z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 689/17; z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 494/17). A zatem w sprawie ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd pierwszej instancji nadal trwa (zob. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 41/16, LEX nr 1969182).
W konsekwencji, skoro skarżący dalej korzysta z udzielonej mu postanowieniem Sądu pierwszej instancji ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe.
Dlatego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.