Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 20 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1362/10

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Leszek Leszczyński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 148/10 odrzucające skargę K. A. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 148/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. A. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej.

W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu z pominięciem właściwego organu - Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy. W tej sytuacji koniecznym stało się odesłanie tej skargi przez Sąd do RWKL, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a.. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. zadecydowała data nadania skargi przez Sąd w Urzędzie Pocztowym na adres RWKL. Stało się to w dniu 26 stycznia 2010 r. Tymczasem termin do wniesienia skargi – za pośrednictwem organu (RWKL), a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonego postanowienia – upływał dla skarżącego z dniem 22 stycznia 2010 r. (piątek). Oznacza to, że skarżący, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, wniósł skargę z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co powoduje konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

W skardze kasacyjnej, reprezentowany przez pełnomocnika, K. A. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania tj., art. 53 § 1, art. 54 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż skarżący nie zachował wskazanych w tych przepisach wymogów tj. że nie wniósł skargi na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy za pośrednictwem organu, którego działanie było przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia mu rozstrzygnięcia w sprawie. W uzasadnieniu podano, że w zakreślonym terminie skarżący sporządził skargę i dnia 21 stycznia 2010 r. nadał ją listem poleconym zarówno na adres Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy, jak również i to z ostrożności procesowej, na adres WSA w Bydgoszczy Administracyjnego w Bydgoszczy. Wskutek wysłania skargi do RWKL (do Sądu skarga została wysłana niejako "do wiadomości"), organ ten ustosunkował się do niej, a następnie przesłał ją wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zgodnie z art. 54 § 3 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie można zatem stwierdzić, że skarżący nie zachował zakreślonego do wniesienia skargi trzydziestodniowego terminu. Nadał on skargę w urzędzie pocztowym dnia 21 stycznia 2010 r. i skierował ją do organu, który dokonał zaskarżonej czynności, a zatem zgodnie z art. 53 i 54 p.p.s.a. Fakt skierowania skargi do organu został przez WSA w Bydgoszczy zignorowany, co doprowadziło do naruszenia w/w przepisów postępowania. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zarzut naruszenia art. 53 § 1, art. 54 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 65 § 1 i § 2 kpa jest nieuzasadniony.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi zaadresowanej do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego, co wynika z art. 54 § 1 powołanej ustawy. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi administracji publicznej, co uczynił w sprawie niniejszej. Jednakże o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 23 grudnia 2009 r. Skarga na tę decyzję wpłynęła w dniu 25 stycznia 2010 r., jednakże bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Jak wynika z akt sprawy, Sąd I instancji przekazał skargę do właściwego organu w dniu 26 stycznia 2010 r. Stąd jak przyjął Sąd I instancji skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej do RWKL w Bydgoszczy po upływie określonego w ustawie terminu. Skoro strona skierowała skargę bez pośrednictwa organu, a w konsekwencji uchybiła terminowi ustawowemu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi należało uznać za uzasadnione w świetle art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.