Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 1233/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gliwicach oddalił skargę W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (SKO lub Kolegium) z [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
W treści skargi kasacyjnej W. G. od w/w wyroku WSA w Gliwicach pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm. - w złożonym środku zaskarżenia powołano nieaktualny publikator ustawy - Ppsa) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniono m. in. tym, że wnioskodawcą jest podmiot trudniący się działalnością deweloperską i tym samym oczywistym - zdaniem strony – jest dążenie, że do uzyskania przez niego decyzji o zmianie warunków zabudowy w ten sposób, by z pomieszczeń gospodarczych utworzyć lokale mieszkalne, uzasadnione jest chęcią zbycia objętych wnioskiem nieruchomości, przez co istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż zanim skarga kasacyjna zostanie rozpatrzona, inwestor dokona zbycia nieruchomości, co do których toczy się niniejsze postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.
Z przepisu art. 61 § 3 Ppsa wynika, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu zobowiązany jest wskazać konkretne okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zasadą jest też, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje natomiast decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym (zob. postanowienia NSA: z 11 lipca 2018 r., II OSK 600/18; z 29 sierpnia 2018 r., II OZ 823/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ - dalej jako: "CBOIS").
Wedle art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2017, poz. 1073 ze zm.), decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności czy uprawnień osób trzecich. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Stwierdza ona jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. W szczególności tego typu decyzja nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych, takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu i nie może być przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. A zatem aktualnie prowadzenie procesu inwestycyjno-budowlanego nie powoduje żadnych skutków, w tym uciążliwości dla terenów sąsiednich.
Dlatego sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte "zgody" administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego polegającego w tym wypadku na zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych na funkcję mieszkalną na parterach budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], km. [...], dz. [...] przy ul. [...] nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] w [...], nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.