Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. S.A. z siedzibą w Z. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie choroby zawodowej.
Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest uzasadnione.
W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że na jej podstawie może dojść do wszczęcia postępowania na drodze cywilnej o odszkodowanie i zadośćuczynienie i w konsekwencji naruszenia płynności finansowej spółki. Przede wszystkim to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ciąży obowiązek wskazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające dla ich uprawdopodobnienia jedynie lakoniczne stwierdzenie, że wykonanie decyzji może mieć wpływ na sytuację finansową spółki, bez odniesienia do konkretnych danych na temat sytuacji tego podmiotu, jego sytuacji finansowej, przychodów i zobowiązań.
Jednocześnie skarżąca powołuje się na jedynie hipotetyczną możliwość wszczęcia postępowania cywilnego, którego wyniku nie sposób obecnie przewidzieć, a przede wszystkim nie można stwierdzić, jakiego rodzaju kwoty mogą zostać zasądzone w tym postępowaniu. Oznacza to, że na podstawie tak sformułowanego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak precyzyjnego wskazania przez skarżącą przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwił bowiem Sądowi ocenę zasadności wniosku złożonego na tej podstawie prawnej.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.