Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 listopada 2009 r., sygn. akt II OSK 1475/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący
Sędzia NSA Zdzisław Kostka przewodniczący
Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący
Mariusz Szufnara protokolant
Rozpoznanie
w dniu 24 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Wr 198/08
Sprawa
w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Jelczu - Laskowicach z dnia 7 kwietnia 2005 r. nr XXXI/198/2005 w przedmiocie nadania nazwy placu w Jelczu-Laskowicach

Sentencja

postanawia:

  1. zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Uzasadnienie

Wyrokiem z 4 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Jelczu-Laskowicach z 7 kwietnia 2005 r. nr XXXI/198/2005 w przedmiocie nadania nazwy placowi publicznemu.

Rozpoznając skargę kasacyjną skarżącego od tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, że skarżący wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa pismem z 29 października 2007 r., doręczonym tego samego dnia. W dniu 28 grudnia 2007 r. Rada Miejska podjęła uchwałę, w której stwierdziła, że jej uchwała z 7 kwietnia 2005 r. nie narusza prawa. O uchwale tej powiadomiono skarżącego pismem z 3 stycznia 2008 r., które doręczono mu 22 stycznia 2008 r. Skargę na uchwałę z 7 kwietnia 2005 r. skarżący wniósł 20 lutego 2008 r.

Wskazane okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że skarga skarżącego na uchwałę z 7 kwietnia 2005 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Jak wyjaśniono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r. w sprawie II OPS 2/07 (ONSAiWSA nr 3 z2007 r., poz.

60) przepis art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z kolei powołany przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Zatem, skoro skarżący wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa w dniu 29 października 2007 r., to termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu w dniu 27 grudnia 2007 r. W związku z tym skarga wniesiona w dniu 20 lutego 2008 r. została wniesiona po terminie i to niezależnie od tego, że została ona wniesiona w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż odpowiedź ta została doręczona skarżącemu po upływie terminu do wniesienia skargi. Z powołanej uchwały NSA wynika, że jedynie wtedy gdyby odpowiedź na wezwanie została doręczona w terminie 60 dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to skarga mogłaby być wniesiona w terminie 30 dni liczonym od doręczenia odpowiedzi na wezwanie.

Wobec powyższego uprawniony jest wniosek, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. W związku z tym Sąd pierwszej instancji powinien był na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucić.

Zgodnie z art. 189 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli skarga ulegała odrzuceniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę. Przy wykładni tego przepisu pojawiły się istotne wątpliwości, które spowodowały przedstawienie pismem z 24 września 2009 r. przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosku o podjęcie uchwały, o której mowa w art. 15 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która wyjaśniałaby czy w świetle art. 183 § 1 oraz art. 134 § 2 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczalne jest zastosowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu art. 189 tej ustawy, polegające na uchyleniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego i odrzuceniu skargi, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej i przy braku przesłanek nieważności postępowania sądowego.

Rozstrzygnięcie tych wątpliwości ma znaczenie w rozpoznawanej sprawie, gdyż skarżący z oczywistych względów nie podniósł w skardze kasacyjnej zarzutu opierającego się na twierdzeniu, że skargę wniósł z uchybieniem terminu oraz naruszenie przez Sąd pierwszej instancji przepisów nakazujących mu odrzucenie skargi, gdy została ona wniesiona z uchybieniem terminu nie stanowi żadnej z przesłanek nieważności postępowania wymienionej w art. 183 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei mechanizm związania uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego wszystkich składów sądów administracyjnych, wynikający z art. 269 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozwala przyjąć, że od uchwały, która zostanie podjęta na skutek wniosku Prezesa NSA, zależy rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić swoje postępowanie do czasu rozpoznania wskazanego wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 czerwca 2010 r., dokument z 18 lutego 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.