Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 maja 2015r. sygn. akt II SA/Gd 509/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 16 stycznia 2014 r. M. K. złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wraz z zaświadczeniem o zakończeniu budowy budynku usługowo - produkcyjnego zakładu ślusarskiego w P. na działce nr [...] obręb Ś. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po przeprowadzeniu, w dniu 22 stycznia 2014 r., obowiązkowej kontroli zakończonej budowy obiektu budowlanego, decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., wydaną na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1999 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. nr 1409), udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku usługowo - produkcyjnego zakładu ślusarskiego zrealizowanego w P. na działce nr [...] obręb Ś..
Od decyzji tej odwołanie złożył M. K. podnosząc, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie zakładu powinna być wydana na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy prawo budowlane i powinna być decyzją częściową wykonanych prac obiektu.
Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., wydaną na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1999 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. nr 1409), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że przedmiotowy budynek, wedle udzielonego przez Starostę B. w dniu [...] kwietnia 2012 r. pozwolenia na budowę, zaliczany jest do kategorii obiektu XVIII, dlatego też konieczne było przed przystąpieniem do użytkowania tego obiektu, uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Decyzja organu I instancji jest zaś zgodna z prawem, gdyż ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu z obowiązkowej kontroli przeprowadzonej w dniu 22 stycznia 2014 r. wynika, że budowa budynku usługowo - produkcyjnego zakładu ślusarskiego została wykonana zgodnie z udzielonym przez Starostę B. pozwoleniem na budowę z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...].
Wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym umożliwiające oddanie obiektu do użytkowania. Ponadto, budowa jest zgodna z projektem zagospodarowania działki. W niniejszej sprawie nie było z kolei, w ocenie organu odwoławczego, podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu na podstawie art. 55 pkt 3 ustawy Prawo budowlane tj. przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Fakt zakończenia wszystkich robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę z dnia [...] kwietnia 2012 r. został bowiem zasygnalizowany przez samego inwestora we wniosku z dnia 16 stycznia 2014 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie a następnie potwierdzony w trakcie kontroli z dnia 22 stycznia 2014 r. Z tego też powodu, choć organ I instancji błędnie powołał w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 59 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, decyzja organu I instancji odpowiada prawu.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. K., podtrzymując w pełni zarzut przedstawiony w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 5 maja 2015 r. skarżący wniósł o dołączenie akt sądowych sprawy o sygn. akt II SA/Gd 809/14, mającej związek z niniejszą sprawą, w których to aktach znajdują się dowody potwierdzające, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. jest decyzją częściową a nie końcową.
Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w dniu 6 maja 2015 r., pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że nie domaga się uchylenia decyzji tylko stwierdzenia przez Sąd, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie dotyczyła całego budynku z wyłączeniem ogrodzenia. Budowa ogrodzenia jest objęta planem zagospodarowania terenu zatwierdzonym w decyzji. Ponadto skarżący wskazał, że Straż Pożarna nie była obecna przy odbiorze, zaś w decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. nakazano wybudować hydrant, co powoduje brak spójności. Dlatego, w jego ocenie, decyzja o użytkowaniu powinna dotyczyć wyłącznie budynku a zatem powinna być częściowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając skargę w uzasadnieniu wyroku wskazał, że niesporną okolicznością w sprawie jest, że inwestor zobowiązany był uzyskać pozwolenie na użytkowanie. Starosta B. w decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M. K. pozwolenia na budowę tego budynku wskazał, że obiekt ten zaliczany jest do XVIII kategorii obiektów. Zgodnie zaś z art. 55 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. nr 1409) przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy. Sąd uznał, że kontrolowane decyzje są zgodne z prawem.
Do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku usługowo - produkcyjnego zakładu ślusarskiego zrealizowanego w miejscowości P. na działce nr [...], stanowiącego jednocześnie zaświadczenie o zakończeniu budowy tego budynku, inwestor dołączył wszystkie dokumenty wymagane art. 57 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. Do wniosku inwestor dołączył ponadto, stosownie do wymogu art. 57 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., Państwowej Inspekcji Pracy oraz Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w B., ze wskazaniem, że organy te nie wnosiły sprzeciwu w ustawowym terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania.
Następnie, stosownie do dyspozycji art. 57 ust. 6 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. przeprowadził w dniu 22 stycznia 2014 r. obowiązkową kontrolę zakończonej budowy obiektu budowlanego. Z kontroli tej sporządzono protokół, z którego wynika, że obiekt budowlany jest zgodny z projektem zagospodarowania działki lub terenu; obiekt budowlany jest zgodny z projektem architektoniczno - budowlanym w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych obiektu budowlanego, wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego, geometrii dachu, wykonania zasadniczych elementów wyposażenia budowlano - instalacyjnego zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem; materiały użyte przy budowie posiadają oznaczenia "CE" i "B" oraz są dopuszczone do stosowania w budownictwie; wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, umożliwiające oddanie obiektu do użytkowania; nie stwierdzono istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę; stwierdzono nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę a inwestor dostarczył rysunki zamienne; teren budowy został uporządkowany a budynek nadaje się do użytkowania.
Protokół został podpisany przez osoby uczestniczące w kontroli tj. pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B., inwestora i kierownika budowy bez uwag. Ustalenia dokonane podczas tej kontroli miały wpływ na treść decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku usługowo - produkcyjnego zakładu ślusarskiego. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Ponieważ więc podczas kontroli ustalono, że wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym organ, stosownie również do złożonego wniosku, musiał wydać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, która przedmiotowo obejmowała ten sam zakres co decyzja o pozwoleniu na budowę. Decyzja natomiast zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę nie obejmowała swym zakresem ogrodzenia, o którym to wspomniał pełnomocnik skarżącego podczas rozprawy sądowej.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, przeprowadzona kontrola nie dawała w żadnym razie podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie na podstawie art. 59 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót. W protokole z kontroli, jak już wyżej wskazano, organ stwierdził przede wszystkim, że wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, umożliwiające oddanie obiektu do użytkowania a wykonany obiekt budowlany jest zgodny z projektem zagospodarowania działki lub terenu.
Co więcej, z punktu 8.5 protokołu wynika, że nie miała miejsca sytuacja niewykonania część robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem budowlanym, a z punktu 8.8. b wynika, że nie wystąpiły żadne roboty budowlane pozostałe do wykonania. W przeciwnym wypadku protokół kontroli w obu tych punktach zawierałby stosowne adnotacje w tym zakresie. Zaznaczyć ponownie należy, że protokół kontroli w takiej formie został podpisany bez uwag przez skarżącego. Wskazać ponadto należy, że sam inwestor, składając wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie, złożył jednocześnie zaświadczenie o zakończeniu budowy, wskazując zatem, że roboty budowlane związane z budową budynku usługowo - produkcyjnego zakładu ślusarskiego, zostały zakończone.
Natomiast błędne powołanie przez organ I instancji w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 59 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie ma istotnego znaczenia, tym bardziej, że następnie uchybienie to zostało konwalidowane przez organ odwoławczy.
Nadto Sąd Wojewódzki wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 809/14, WSA oddalił skargę M. K. na decyzję Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Postępowanie toczące w się w sprawie II SA/Gd 809/14 i kontrolowanych tam decyzji organów Państwowej Straży Pożarnej pozostaje w ocenie Sądu bez wpływu na rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego zaskarżone w niniejszej sprawie oraz wynik niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej.
Co więcej, w uzasadnieniu wyroku w sprawie II SA/Gd 809/14 Sąd stwierdził, że uzyskanie przez skarżącego pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu nie zwalnia go ze spełniania wymogów stawianych przez przepisy prawa, w tym przepisy prawa budowlanego i przepisy przeciwpożarowe dotyczące przestrzegania zasad prawidłowego i bezpiecznego użytkowania wybudowanych i oddanych do użytkowania obiektów budowlanych. Kontroli stanu użytkowania obiektów przez osoby uprawnione służy natomiast system okresowych kontroli i sprzężony z nim system sankcji za nieprzestrzeganie obowiązku ich przeprowadzania. Możliwość prowadzenia działań kontrolnych przez komendantów powiatowych Państwowej Straży Pożarnej w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego wynika z kolei z przewidzianych w art. 13 ust. 6 pkt 11 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej ich kompetencji do nadzorowania przestrzegania przepisów przeciwpożarowych.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył M. K. domagając się jego uchylenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej wskazał zarzuty naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia wyrażające się w:
- 1. naruszeniu przez Sąd I instancji art. 145 ust.1 pkt 1 c w zw. z art. 134 ust.1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. art. 57 ust.3, w zw. z art. 57 ust.8 zd.1,w zw. z art. 59 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane polegające na uznaniu przez Sąd I instancji, iż objęta uprzednim zaskarżeniem decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w postaci budynku usługowo- produkcyjnego zakładu ślusarskiego jest prawidłowa, w szczególności nie zawiera naruszeń regulacji tak materialnoprawnych, jak też proceduralnych, podczas gdy decyzja ta wydana została z naruszeniem art. 57 ust.8 zd.1 ustawy Prawo budowlane, art. 57 ust.3 ustawy Prawo budowlane, art. 59 ust.3. ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowa decyzja uznawała w sposób błędny, iż zakończona została budowa wspomnianego obiektu budowlanego w postaci budynku ślusarskiego, w sytuacji gdy zachodziła konieczność instalacji urządzeń zabezpieczenia wodnego. Brak zatem było szczegółowego zbadania przez Organ nadzoru budowlanego, czy złożona została pełna dokumentacja wymagana do wydania zaświadczenia o zakończeniu budowy tj. przyczyn braku w przedmiotowej dokumentacji oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony Państwowej Straży Pożarnej w trybie art. 56 ust.2 ustawy Prawo budowlane, a także zaniechania wezwania Skarżącego do wskazania, czy uzyskał przedmiotowy dokument, a tym samym braku zbadania, czy brak stanowiska PSP tożsamy jest z brakiem sprzeciwu lub uwag. Przedmiotowa decyzja uznawała w sposób błędny, iż nie zachodziła podstawa do zastosowania regulacji art. 59 ust. ust.3 ustawy Prawo budowlane, mimo iż w związku z brakiem wykonania w dacie oddania w użytkowanie wszystkich robót budowlanych, w szczególności brakiem instalacji urządzeń zaopatrzenia wodnego do zewnętrznego gaszenia pożaru tj. hydrantów o wymaganej wydajności (która okoliczność wskazana została w treści decyzji Komendanta Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w B. z dnia [...] lipca 2014 r., zachodziła podstawa do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie określającej dodatkowy termin do wykonania przedmiotowych robót.
- 2. Naruszenie art. 106 ust.5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z art. 233 ust.1 k.p.c., w zw. z art. 227 k.p.c., polegające na braku dopuszczenia i przeprowadzenia przez Sąd I instancji dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania prowadzonego przez Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy zawisłej przed WSA w Gdańsku -Wydział II, sygn. akt: II SA/Gd 809/14, w sytuacji gdy przeprowadzenie przedmiotowych dowodów było istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, albowiem wskazane dowody ujawniały okoliczność, iż po wydaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku usługowo-produkcyjnego istnieje konieczność wykonania dalszych robót budowlanych w postaci posadowienia urządzeń zaopatrzenia wodnego do zewnętrznego gaszenia obiektu produkcyjnego, a tym samym błędne było uznanie przez organy nadzoru budowlanego zakończenia budowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie kasacyjne oparte jest na zasadzie związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej i podstawami zaskarżenia wskazanymi w tej skardze. Zakres sądowej kontroli instancyjnej jest zatem ograniczony wskazanymi w skardze kasacyjnej przyczynami wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku sądu I instancji. Jedynie w przypadku, gdyby zachodziły przesłanki powodujące nieważność postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art.183 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny mógłby podjąć działania z urzędu, niezależnie od zarzutów wskazanych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek.
Wobec niestwierdzenia z urzędu nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny ogranicza swoje rozważania do oceny wskazanych w skardze podstaw kasacyjnych.
Odnosząc się zatem do zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej należy wskazać, iż nie zasługują one na uwzględnienie.
Autor skargi kasacyjnej zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisu postępowania. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem, gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania (wyrok NSA z dnia 9 marca 2005r., sygn. akt FSK 618/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz.120).
Z treści art.174 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Nieodzownym elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej jest m.in. wskazanie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstawy kasacyjnej należy rozumieć wskazane konkretnej jednostki redakcyjnej określonego aktu prawnego. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.
Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie art. 106 ust.5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z art. 233 ust.1 k.p.c., w zw. z art. 227 k.p.c., polegające na braku dopuszczenia i przeprowadzenia przez Sąd I instancji dowodu z dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania prowadzonego przez Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w B., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarówno Sąd I instancji, jak i organy administracji publicznej zebrały i rozpatrzyły w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy stosownie do wymogów art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. i wydały prawidłowe rozstrzygnięcia w sprawie, rzetelnie je uzasadniając. Należy wskazać, że inwestycja wymieniona w decyzji pozwalającej na jej użytkowanie była zgodna z wnioskiem inwestora, a obiekt budowlany zgodny z projektem zagospodarowania działki, jak i z projektem architektoniczno - budowlanym w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych tego obiektu. Wykonane zostały wszystkie roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym, umożliwiające oddanie obiektu do użytkowania; nie stwierdzono istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Zarówno plan zagospodarowania działki, jak i decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę nie obejmowały swym zakresem zapewnienia zaopatrzenia wodnego do zewnętrznego gaszenia obiektów - hydrantu.
Nie ma zatem racji skarżący kasacyjnie, że przedmiotowa decyzja (o pozwoleniu na użytkowanie) uznawała w sposób błędny, iż zakończona została budowa wspomnianego obiektu budowlanego w postaci budynku ślusarskiego, w sytuacji gdy zachodziła konieczność instalacji urządzeń zabezpieczenia wodnego, gdyż złożone dokumenty potrzebne do ubiegania się o pozwolenie na użytkowanie, takiego urządzenia nie przewidywały. Inwestor dołączył natomiast wszystkie dokumenty wymagane art. 57 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane tj.: oryginał dziennika budowy; oświadczenie kierownika budowy z dnia 24 grudnia 2013 r. o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami, a także o zgodności ze zmianami w stosunku do rozwiązań i ustaleń pozwolenia na budowę wprowadzonych do realizacji w trakcie wykonania robót a dotyczącymi zmiany usytuowania rozdzielni głównej, zmiany przebiegu przyłączy oraz zmiany wielkości okna; kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego, z naniesionymi zmianami; oświadczenie kierownika budowy z dnia 24 grudnia 2013 r. o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy; protokół z pomiarów skuteczności ochrony przeciwporażeniowej i rezystancji izolacji urządzeń elektrycznych; protokół odbioru przewodów spalinowych i wentylacyjnych; protokół odbioru przyłączy wodociągowych i kanalizacji sanitarnej; oświadczenie o wykonaniu przyłączenia do sieci elektroenergetycznej; świadectwo charakterystyki energetycznej; geodezyjną inwentaryzację powykonawczą.
Do wniosku inwestor dołączył ponadto, stosownie do wymogu art. 57 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., Państwowej Inspekcji Pracy oraz Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w B., ze wskazaniem, że organy te nie wnosiły sprzeciwu w ustawowym terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Oświadczenia te zostały dołączone przez inwestora w postaci dokumentu w treści którego zawarł prawdziwe informacje.
Następnie, stosownie do dyspozycji art. 57 ust. 6 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. przeprowadził w dniu 22 stycznia 2014 r. obowiązkową kontrolę zakończonej budowy obiektu budowlanego, z której sporządził protokół o zakończeniu prac i zgodności inwestycji z planem zagospodarowania i projektem budowlanym. Protokół ten został bez uwag podpisany przez skarżącego kasacyjnie, a wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na użytkowanie inwestor złożył jednocześnie zaświadczenie o zakończeniu budowy. Słusznie więc wskazał Sąd I instancji, że w tak przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, nie było podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w trybie art.59 ust.3 ustawy Prawo budowlane. Błędne również okazały się wskazane przez kasatora zarzuty naruszenia przepisów kodeksu postępowania cywilnego, albowiem odnoszą się one do postępowania dowodowego prowadzonego w sprawach rozpoznawanych przez sądy powszechne.
Nadto nie mógł zostać uznany za zasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ustawa nie wymaga w tym przypadku, aby naruszenie przepisów postępowania miało wpływ na wynik sprawy. Wystarczy uznanie, że uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 337).
A zatem, aby Sąd pierwszej instancji mógł zastosować ten przepis ustawa wymaga stwierdzenia, iż organ administracji dopuścił się "innego naruszenia przepisów postępowania" i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy, czego w niniejszej sprawie nie można stwierdzić.
Pamiętać należy, iż przepis art. 145 p.p.s.a. łączy sposób rozstrzygnięcia sprawy ze stosowaniem przepisów prawa materialnego lub przepisów regulujących postępowanie administracyjne. Dlatego dla pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia niezbędne jest odniesienie się także do tych przepisów. Podkreślić należy, iż jedynie prawidłowo ustalony stan faktyczny może być przedmiotem subsumcji do dyspozycji przepisu prawa materialnego. Jednakże z uwagi na prawidłowość ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego – Prawa budowlanego są bezzasadne, a to z przyczyn wskazanych powyżej.
Należy w tym miejscu zaznaczyć w ślad za Sądem I instancji, iż uzyskanie przez skarżącego kasacyjnie pozwolenia na użytkowanie obiektu nie zwalniało go ze spełnienia wymogów stawianych przez przepisy prawa, w tym przepisy przeciwpożarowe. Możliwość prowadzenia działań kontrolnych przez komendantów powiatowych Państwowej Straży Pożarnej w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego wynika z przewidzianych w art.13 ust.6 pkt 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U.2013.1340 ze zm.) i ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2009, Nr 178, poz.1380 ze zm.), jak również z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010, Nr 109, poz.719) dla nich kompetencji do nadzorowania przestrzegania przepisów przeciwpożarowych i podjęcia działań w trybie art.26 ust.1 ustawy o P.S.P.
Dlatego też przeprowadzona u skarżącego kasacyjnie kontrola w dniach 14 maja i 30 maja 2014r. przez Komendanta Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w B. i wydana po jej przeprowadzeniu decyzja nakładająca na skarżącego kasacyjnie wykonanie obowiązków na terenie obiektu – zakładu (w tym instalacji urządzeń zabezpieczenia wodnego) była przeprowadzona zgodnie z prawem, a wydana wcześniej decyzja o pozwoleniu na użytkowanie tego obiektu nie powodowała niemożności przeprowadzenia późniejszej kontroli przeciwpożarowej i nałożenia w jej ramach decyzją określonych na inwestora zadań. Decyzje organów administracyjnych w tej kwestii okazały się tym bardziej zasadne, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015r. sygn. akt II SA/Gd 809/14 oddalił na nie skargę M. K., a
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2017r. sygn. akt II OSK 2948/15 oddalił jego skargę kasacyjną.
Mając zatem na uwadze, iż skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.