Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1869/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 562/08 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie zameldowania.
W dniu 28 lutego 2011 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W uzupełnieniu skargi wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2008 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 270 oraz art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że nową okolicznością faktyczną jest wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. sygn. akt [...] w sprawie ze skargi K.M. o wznowienie postępowania w sprawie powództwa W. S. przeciwko K.M. o wydane nieruchomości – oddalający skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy (art. 281 p.p.s.a.).
Badanie pod kątem dopuszczalności wznowienia, o którym mowa w cytowanych wyżej przepisach, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze. Uznać zatem należy, że na wstępnym etapie, sąd administracyjny odrzuca skargę o wznowienie postępowania, która w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisie działu VII p.p.s.a., względnie, gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia.
Zgodnie z treścią przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Z przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. wynika, że chodzi o wykrycie późniejsze okoliczności tj. dowiedzenie się o ich istnieniu w czasie, w którym powołanie ich w zakończonym postępowaniu było niemożliwe. Wykrycie, o którym mowa w tym przepisie odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nie zgłaszanych, bowiem nie były one znane stronom. Sytuacja taka nie odnosi się jednak do okoliczności i dowodów jawnych, wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę, czy też nawet orzekający w sprawie Sąd. Okoliczności te muszą przy tym istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były nim objęte. Muszą być też tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Strona powołuje się na wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. sygn. akt [...] w sprawie ze skargi K.M. o wznowienie postępowania w sprawie powództwa W. S. przeciwko K.M. o wydane nieruchomości – oddalający skargę. Oczywistym jest, że wyroku tego nie sposób uznać za nową okoliczność w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu, bowiem wyrok ten został wydany już po zakończeniu postępowania zarówno przed sądem I jak i II instancji. Na powyższe nie ma również wpływu, że, jak wskazuje pełnomocnik skarżącej, wyrok ten stanowił kontynuację postępowania przed sądem powszechnym, które toczyło się równolegle do postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego objętym skargą o wznowienie postępowania wyrokiem. Stąd też uznać należało, że w niniejszej sprawie zaszła przesłanka odrzucenia skargi o wznowienie postępowania określona w art. 280 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
- - ---------------------- 3 2