Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r., II SA/Kr 1892/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (zwany dalej "WSA") wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego (zwanego dalej "wojewodą") z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r., II SA/Kr 1892/11 WSA uchylił zaskarżoną decyzję wojewody z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Wyrok ten został zaskarżony przez Firmę [...] Spółka Jawna i skarga kasacyjna oczekuje na rozpatrzenie przez NSA.
Pismem z dnia 5 listopada 2012 r. pełnomocnik L. R. w związku z postanowieniem NSA z dnia 25 września 2012 r., wydanym w sprawie II OZ 797/12 uchylającym ww. postanowienie WSA z dnia 12 stycznia 2012 r., II SA/Kr 1892/11 wstrzymujące wykonanie decyzji wojewody z dnia [...] października 2011 r., nr [...] podtrzymał wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji "Starosty Tarnowskiego"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że NSA powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, bowiem skarżący podtrzymał wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji Starosty Tarnowskiego ale nie wskazał, o jaką decyzję starosty chodzi. NSA, mając jednak na uwadze oczekiwania stron postępowania w stosunku do Sądu w demokratycznym państwie prawa oraz niezrozumienie obywateli dla zbyt pochopnego odrzucania pism w postępowaniu ze względu na łatwe do wykrycia braki wskazuje, że wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji Starosty Tarnowskiego zrozumiał jako wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...] a więc decyzji organu pierwszej instancji, po zaskarżeniu której decyzję w dniu [...] października 2011 r. wydał wojewoda.
Rozpatrując wniosek o takiej treści NSA wskazuje, że stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie. Przepis art. 61 § 3 ppsa zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.
Jednak w rozpatrywanej sprawie miało miejsce kilka innych zdarzeń o skutkach tożsamych z oczekiwaniami wnioskodawcy i w konsekwencji nie ma możliwości wstrzymania wykonania decyzji Starosty Tarnowskiego w oparciu o art. 61 § 3 ppsa.
NSA wskazuje, że ww. wyrokiem z dnia 24 lutego 2012 r. WSA uchylił zaskarżoną decyzję wojewody, równocześnie określając, że nie może być ona wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku czyli, w związku z faktem zaskarżenia ww. wyroku WSA - do momentu rozpatrzenia skargi kasacyjnej przez NSA (skoro bowiem wyrok WSA nie jest prawomocny, to nie wywołuje on jeszcze skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności).
W konsekwencji mimo że decyzja wojewody przynajmniej do czasu orzeczenia NSA będzie znajdowała się w obrocie prawnym to - ze względu na jednoznaczną dyspozycję art. 152 ppsa - nie będzie ona mogła być wykonana. Skoro zaś decyzja organu drugiej instancji znajduje sie wciąż w obrocie prawnym to ona, a nie decyzja organu pierwszej instancji jest decyzją, która potencjalnie mogłaby być wykonana. Określenie w wyroku przez WSA, że decyzja wojewody nie może być wykonana powoduje jednak, że nie można takiej decyzji wykonać, a zakaz ten (do momentu uprawomocnienia się wyroku WSA, a więc chwili wydania orzeczenia przez NSA) obejmuje także utrzymaną w mocy przez zaskarżoną decyzją wojewody decyzję starosty. Skoro zaś decyzja starosty także nie może być wykonana to na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa wniosek L. R. należało oddalić jako bezprzedmiotowy.