Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SAB/Wa 114/18, oddalił skargę [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy.
Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w następującym stanie faktycznym.
[...] (dalej również jako: "Skarżąca" albo "Skarżąca kasacyjnie") pismem z dnia 03 października 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekle prowadzenie postępowania i niewłaściwe wykonanie zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 712/13, wnosząc o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy do zakończenia postępowania.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że decyzją z dnia 30 listopada 2012 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy (dalej również jako: "PINB") z dnia [...] sierpnia 2012 r. o odstąpieniu od nakładania obowiązków wynikających z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., obecny tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., dalej jako: "Prawo budowlane") wobec właściciela lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] i umorzył postępowanie. Organ II instancji uznał, że skarżąca nie jest stroną, gdyż lokale mieszkalne w budynku nr [...] stanowią odrębną własność, właściciele tych lokali tworzą wspólnotę i tylko wspólnota może brać udział w postępowaniu administracyjnym oraz inicjować takie postępowanie. Natomiast Skarżąca jako członek wspólnoty mieszkaniowej takich uprawnień nie posiada.
Decyzja powyższa została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 712/13 (powinno być wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 256/13 – przyp. Naczelnego Sądu Administracyjnego). Zdaniem wnoszącej skargę w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że roboty budowlane w lokalu nr 9, których szczegółowego sprawdzenia i kontroli domagała się Skarżąca, nie były poddane kontroli organów nadzoru budowlanego i w tym zakresie nie zostało wydane żadne ostateczne rozstrzygnięcie.
Zdaniem Skarżącej, mimo wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organy nadzoru budowlanego zajęły się tylko instalacją gazową wykonaną z naruszeniem przepisów budowlanych, a pozostawiły bez rozpoznania roboty budowlane w lokalu nr [...], które także wykonano bez dokumentacji. W ocenie Skarżącej decyzja nakazująca [...] zmianę instalacji gazowej (decyzja z dnia [...] marca 2014 r.) odwołuje się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 03 października 2013 r., ale nie załatwia kwestii innych robót wykonanych w lokalu nr [...]. Oznacza to, że PINB nie podjął działań zmierzających do pełnego wykonania zaleceń zawartych w wyroku, ograniczając się do instalacji gazowej. Nie podjęto działań w kwestii samowolnych robót budowlanych, takich jak: usunięcie stropo-dachu, zamocowanie rusztu z belek trzymającego sufit lok. nr [...] do podciągu nadbudowy wykonanej i należącej do skarżącej, przebudowy kominów, podwyższenia o ok. pół metra lokalu nr [...] kosztem przestrzeni technicznej służącej lokalowi [...]. Powyższe informacje zawarte były w ekspertyzie inż. [...].
Skarżąca zwróciła uwagę, że ekspertyzy techniczne [...] potwierdzały, iż w trakcie przeróbek i remontów lokalu nr [...] w przestrzeni międzystropowej (pozbawionej wentylacji) zostały poprowadzone nie tylko przewody gazowe ale również przewody centralnego ogrzewania i kanalizacyjne, co może wywoływać bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców.
Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego [...] wniosła do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie (powinno być ponaglenie – przyp. Naczelnego Sądu Administracyjnego) na bezczynność PINB podnosząc brak wykonania wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 712/13 i z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn., akt VII SA/Wa 256/13 oraz domagając się wydania stosownych decyzji w zakresie robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...]. W jej ocenie postępowanie organów nadzoru budowlanego skoncentrowało się na instalacji gazowej w lokalu nr [...], a po wydaniu decyzji nakazującej dokonanie zmian w zakresie instalacji gazowej sprawę uznano za definitywnie załatwioną. Tymczasem niezałatwiona została kwestia innych robót samowolnie wykonanych.
Z uzasadnienia wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (w szczególności wyroku z dnia 03 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 712/13) wynikało, że nie wszystkie prace budowlane wykonane w lokalu nr 9 poddane były kontroli organów nadzoru budowlanego i ta nieprawidłowość miała być wyeliminowana. Nie rozpoznano merytorycznie zastrzeżeń dotyczących prac budowlanych likwidujących wolną przestrzeń między stropem lokalu nr [...], a lokalem nr [...] oraz zmianami w konstrukcji budynku i nadmiernym obciążeniem podciągu.
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej również jako "WINB") postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2018 r., działając na podstawie art. 37 § 6 w związku z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, obecny tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), uznał zażalenie (ponaglenie – przyp. Naczelnego Sądu Administracyjnego) [...] na bezczynność PINB w przedmiocie niewydania decyzji odnoszącej się do dotychczas nierozpoznanych merytorycznie przez organy nadzoru budowlanego zastrzeżeń dotyczących samowolnie przeprowadzonych w lokalu nr [...] prac budowlanych likwidujących wolnej przestrzeń między stropem lokalu nr [...] a lokalem nr [...] oraz związanych z tymi pracami zmianami w konstrukcji budynku i nadmiernymi obciążeniami podciągu wykonanego wyłącznie dla lokalu nr [...] - za niezasadne i odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy dodatkowego terminu na załatwienie przedmiotowej sprawy.
Zdaniem WINB w wyniku przeprowadzonych w dniu 9 marca 2012 r. czynności kontrolnych, decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nakazano Ksaweremu Szczepanikowi rozbiórkę instalacji gazowej w lokalu nr 9, a decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją WINB z dnia [...] października 2014 r. Tym samym nie można stwierdzić, aby PINB był bezczynny w sprawie dotyczącej robót budowanych przeprowadzonych w lokalu nr 9.
Prowadzone przed PINB pod sygn. [...]postępowanie dotyczyło całokształtu robót budowanych wykonywanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]. Kwestie wpływu spornych robót na konstrukcje budynku czy uszkodzenia stropu pomiędzy lokalem [...]były rozpoznawane przez organ powiatowy, o czym świadczy odpowiedź organu powiatowego z dnia 21 czerwca 2017 r. kierowana do [...]. Z pisma tego wynika, że postępowanie było prowadzone w stosunku do wszystkich robót w lokalu nr [...], zaś decyzja dotyczyła tylko tej części prac, które naruszały przepisy techniczno - budowlane. PINB rozpatrywał poruszane w ponagleniu kwestie, dlatego zakończenie postępowania wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, stanowi o braku podstaw prawnych do podejmowania działań dyscyplinujących wobec organu I instancji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę [...] na przewlekłość postępowania, wnosił o jej oddalenie. W ocenie organu zastosował się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 712/13, gdyż przeprowadzone postępowanie obejmowało wszystkie ustalone w jego toku roboty budowlane zrealizowane w przedmiotowym lokalu. Niemniej obowiązek nałożony decyzją dotyczył tych robót budowlanych, które naruszyły przepisy techniczno-budowlane. Wyjaśnienia w tym zakresie zostały przedstawione [...] w piśmie z dnia 21 czerwca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wyjaśnił, że PINB decyzją z dnia [...] marca 2014 r., na podstawie art. 51 ust.1 pkt. 1 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], nakazał [...] rozbiórkę instalacji gazowej w lokalu nr [...] umieszczonej w przestrzeni między stropowej tj. pomiędzy stropem III piętra, a sufitem podwieszanym lokalu nr [...] obok instalacji elektrycznej, w oparciu o zalecenia Ekspertyzy technicznej z 2010 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. bud wodnego [...] oraz opinii technicznej z października 2009 r. sporządzonej przez inż. [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że prowadził z wniosku właścicielki lokalu nr [...] postępowanie w sprawie robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr 9 znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], związanych m. in. z wymianą instalacji gazowej i elektrycznej.
Sąd I instancji zwrócił uwagę, że postępowanie PINB o sygn. akt [...] dotyczyło całokształtu robót budowanych wykonywanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]. Kwestie wpływu spornych robót na konstrukcje budynku czy uszkodzenia stropu pomiędzy lokalem [...] były rozpoznawane przez organ powiatowy co potwierdza również pismo z dnia 21 czerwca 2017 r. skierowane do [...]. Z tego pisma wynikało, że postępowanie prowadzone było w stosunku do wszystkich robót w lokalu nr [...], zaś decyzja dotyczyła tylko tej części prac, które naruszały przepisy techniczno - budowlane. Organ rozpatrywał również kwestie zdaniem skarżącej pominięte.
Następnie Sąd I instancji wskazał, że decyzja z dnia [...] marca 2014 r., została utrzymana w mocy przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2014 r. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 14 lutego 2017 r. stwierdzono, że obowiązek nałożony ww. decyzją został wykonany. Tym samym organ nadzoru budowlanego zastosował się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r., a postępowanie obejmowało wszystkie ustalone w jego toku roboty budowlane zrealizowane w przedmiotowym lokalu.
Skargę kasacyjną na powyższy wyrok wniosła Skarżąca podnosząc zarzut naruszenia: art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a." w zw. z art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a., art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. powodujące rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd I instancji bez wszechstronnego rozważenia całokształtu materiału dowodowego a więc nie dokonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie instancji prawidłowej kontroli stanowiska zajmowanego przez organ administracyjnego, a przez to zaakceptowanie zawartego w wyjaśnieniach przedstawionych przez ten organ bez przekazania jakichkolwiek obiektywnych danych, że dokonywane kontrole obejmowały swym zakresem całokształt robót budowlanych prowadzonych w lokalu [...], a dokonane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalenia co do wyjaśnienia skarżącej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jaki był całkowity zakres kontroli niż samowolnie wykonana instalacja gazowa nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym; naruszenie art. 153 P.p.s.a. przez niezastosowanie się w pełnym zakresie do oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 712/13, a zwłaszcza co do zakresu kontroli robót budowlanych wykonanych w lokalu nr [...] i uznaniu, że decyzja nakazująca rozbiórkę instalacji gazowej definitywnie załatwiła wszystkie zgłaszane przez skarżącą zastrzeżenia odnośnie prac wykonywanych w latach 2006 - 2007. Mając powyższe na względzie wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (w tym kosztów zastępstwa procesowego). Jednocześnie Skarżąca zrzekła się rozprawy i wniosła o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że Sąd I instancji szczegółowo omówił przebieg postępowania poprzedzający wydanie wyroku, niemniej co do dalszych kwestii poprzestał na twierdzeniach organu administracji, którym to stwierdzeniom Skarżąca zaprzecza. Sporne w tej sprawie cały czas pozostaje to, czy organy nadzoru budowlanego jednoznacznie i prawidłowo ustaliły, że roboty wykonane w trakcie remontu lokalu nr [...] zostały wykonane bez zagrożenia dla bezpieczeństwa nie tylko skarżącej ale i budynku. Skarżąca pod pojęciem pozostałych robót rozumie wyburzenie stropodachu i podwieszenie nowego stropu pod stropem nadbudowy. W ocenie Skarżącej, wbrew twierdzeniom organów nadzoru budowlanego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie, decyzja PINB z dnia [...] marca 2014 r. nie odnosi się do powyższej kwestii.
Skarżąca podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołał się na pismo z dnia 21 czerwca 2017 r., które to pismo wskazuje jedynie na decyzję PINB z dnia [...] marca 2014 r., nakazującą [...] rozbiórkę instalacji gazowej. Nie ma w nim mowy o zbadaniu innych kwestii poza kwestią wadliwie wykonanej instalacji gazowej.
Skarżąca zwróciła uwagę, że w swojej korespondencji z organem nadzoru budowlanego zwracała się o wzięcie pod uwagę całości spraw, a nie tylko sprawy instalacji gazowej. To organ przed wydaniem wyroków przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w 2013 r., wyodrębnił dwa postępowania - jedno dotyczące instalacji gazowej, drugie dotyczące pozostałych robót. Obecnie PINB łączy te dwie sprawy w jedną i uważa, że nakazem rozbiórki instalacji gazowej załatwiona została całość problemu. Organy nadzoru budowlanego dysponowały opiniami ekspertów, którzy zwracali uwagę nie tylko na sprawę wadliwie wykonanej instalacji gazowej, ale także wskazywali, że na skutek samowolnych wyburzeń stropów czy podwyższenie (dzięki tym wyburzeniom) lokalu nr [...] powstały niebezpieczne pęknięcia oraz trudne do określenia, bez szczegółowego badania obciążeń, skutki dla lokalu należącego do skarżącej. Niewątpliwie założenia konstrukcyjne i budowlane nadbudowy wykonanej przez skarżącą zostały wyburzone i zniszczone w trakcie samowolnego i prowadzonego bez właściwych zezwoleń remontu lokalu nr [...] w budynku przy [...].
Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna okazała się bezzasadna.
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi wskazanymi podstawami.
Zgodnie z treścią art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na
- - naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
- - naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw, a zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty nie pozwoliły na skuteczne zakwestionowanie ustaleń oraz oceny dokonanej przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku.
W przedmiotowej sprawy podnoszone zarzuty naruszenia art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 153 P.p.s.a. koncentrują się wokół wykazania, że Sąd I instancji wadliwie nie stwierdził przewlekłego prowadzenia postępowania przez PINB w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego w zakresie robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku przy [...]. Należy przy tym zauważyć, że zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. został wadliwie sformułowany, gdyż Sąd I instancji orzekając w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania stosuje środki prawne przewidziane przez art. 149 P.p.s.a., nie zaś środki określone w art. 145 P.p.s.a.
Niezależnie od tego Naczelny Sąd Administracyjny był obowiązany rozpoznać wniesioną skargę kasacyjną w zakresie zarzutów naruszenia art. 141 § 4 oraz art. 153 P.p.s.a.
Okolicznością bezsporną, ustaloną również przez Sąd I instancji pozostaje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 03 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 712/13, uchylił postanowienie Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 stycznia 2013 r., oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] października w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie samowolnie prowadzonych robót budowlanych w latach 2006 – 2007 w lokalu nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym [...]. W uzasadnieniu powyższego – prawomocnego – wyroku, zauważono, że we wniosku o wszczęcie postępowania Skarżąca wskazała na roboty budowlane wykonywane w 2006 r. i 2007 r., które w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie były poddane kontroli organów nadzoru budowlanego decyzjami z 2006 r. a tym samym w tym zakresie nie zapadło ostateczne rozstrzygnięcie.
Realizując powyższy wyrok PINB prowadził postępowania pod sygn. [...], które dotyczyło całokształtu robót budowanych wykonywanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]. Jak wskazano w zawiadomieniu z dnia 28 stycznia 2014 r. postępowanie dotyczyło robót budowlanych samowolnie wykonanych w latach 2006 – 2007 w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], związanych m.in. z wymianą instalacji elektrycznej i instalacji gazowej. W ramach prowadzonego postępowania PINB nakazał w dniu [...] marca 2014 r. [...]rozbiórkę instalacji gazowej w lokalu nr [...] a decyzja ta została utrzymana w mocy przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2014 r. Z analizy akt sprawy wynika, że Skarżąca nie kwestionowała powyższych ustaleń.
W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 14 lutego 2017 r. stwierdzono, że obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] marca 2014 r. został wykonany.
Pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. skierowanym do Skarżącej PINB wskazał, że postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] października 2014 r. prowadzone było w stosunku do wszystkich robót w lokalu nr [...], zaś decyzja dotyczyła tylko tej części prac, które naruszały przepisy techniczno - budowlane. PINB wyjaśnił, że w toku postępowania rozpatrywał również kwestie, zdaniem Skarżącej, pominięte.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa w tym miejscu, że przewlekłość postępowania ma miejsce, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Dotyczy to zatem przypadku, gdy organ administracji publicznej prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny i opieszały, podejmując działania w długim odstępie czasu bądź też realizując czynności zbędne lub pozorne, które nie przyczyniają się do wydania rozstrzygnięcia. Sytuacja powyższa, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie miała miejsca w niniejszej sprawie.
Zważyć w tym miejscu należy, że w następstwie powołanego przez Skarżącą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 712/13, PINB prowadził postępowanie, które dotyczyło wszystkich robót budowlanych samowolnie wykonanych w latach 2006 – 2007 w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]. Na okoliczność powyższą zwrócił uwagę Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, wskazując, że kwestie wpływu spornych robót na konstrukcje budynku czy uszkodzenia stropu pomiędzy lokalem 9 i 14 były rozpoznawane przez organ powiatowy co potwierdza pismo z dnia 21 czerwca 2017 r. skierowane do Skarżącej. Zrealizowane zostały tym samym wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 712/13.
Konsekwentnie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że nie sposób skutecznie zarzucić PINB, iż ten prowadził postępowanie w sposób przewlekły. Co więcej, należy mieć na względzie, że postępowanie powyższe zakończyło się na skutek wydania przez PINB w dniu [...] marca 2014 r. decyzji nakazującej rozbiórkę instalacji gazowej w lokalu, a decyzja ta została utrzymana w mocy przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że jak powyżej wskazano, przewlekłość postępowania może mieć miejsce jedynie w sytuacji, w której postępowanie administracyjne jeszcze się toczy, a więc gdy nie została wydana decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty, lub w innych sposób kończąca postępowanie (art. 104 § 2 K.p.a.). Sytuacja powyższa nie miała miejsca w niniejszej sprawie, co powoduje, że nietrafne były zarzuty naruszenia art. 141 § 4 oraz art. 153 P.p.s.a. Analiza akt sprawy nie daje przy tym podstaw do przyznania racji Skarżącej, która w skardze kasacyjnej argumentuje, że organ przed wydaniem wyroków przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w 2013 r., wyodrębnił dwa postępowania - jednego dotyczącego instalacji gazowej, drugiego, w sprawie pozostałych robót. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że roboty budowlane wykonane w latach 2006 – 2007 objęte były jednym postępowaniem, które zakończyło się decyzją z dnia [...] marca 2014 r.
Na marginesie zauważyć należy, że skarżąca nie zgadzając się z ustaleniami organów nadzoru budowlanego miała możliwość ich zakwestionowania, wnosząc chociażby odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2014 r. czego jednakże nie uczyniła.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.