Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. wydanym w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.K. wniesioną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania.
Pismem z dnia 1 października 2010 r. adw. J.R. wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia w części dotyczącej zasądzenia na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego z tytułu pomocy prawnej udzielonej P.K. z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), strona może w zakreślonym ustawą terminie zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na mocy art. 166 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień.
Przepisy art. 209 i 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a.
Stosowanie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik winien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie o jakim mowa w tym przepisie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a. a contrario Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.