Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym do protokołu rozprawy w dniu 23 grudnia 2008r. w sprawie o sygn. akt II OSK 1693/07, skarżący T. M. wniósł o wyłączenie sędziego NSA Włodzimierza Rymsa od orzekania w sprawie ze skargi kasacyjnej T. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 grudnia 2006r. sygn. akt II SA/Ol 599/05 oddalającego jego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2005r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
Uzasadnieniem powyższego wniosku jest okoliczność, iż sędzia NSA Włodzimierz Ryms był w składzie orzekającym, rozpoznającym wnioski i zażalenia w sprawie OSK 78/04, a także podpisał pismo, w którym poinformowano skarżącego, iż nie zostanie wniesiona rewizja nadzwyczajna w sprawie skarżącego. W ocenie T. M. okoliczności te budzą wątpliwości odnośnie do bezstronności sędziego NSA Włodzimierza Rymsa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziego NSA Włodzimierza Rymsa nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony stanowi istotną gwarancję procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa - art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 ww. ustawy).
Okolicznością uzasadniającą wątpliwości co do bezstronności sędziego jest stosunek osobisty do strony postępowania o charakterze emocjonalnym, może to być również stosunek natury gospodarczej. W związku z powyższym wskazany przepis umożliwia wyłączenie od orzekania sędziego, który posiada pozazawodowe kontakty z jedną ze stron lub jej pełnomocnikiem. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie została przez stronę skarżącą uprawdopodobniona.
Okoliczności powołane przez T. M., które w jego ocenie przemawiają za koniecznością wyłączenia Sędziego NSA Włodzimierza Rymsa od orzekania w sprawie o sygn. akt II OSK 1693/07, nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które spełniałby przesłanki wynikające z przytoczonego przepisu. Fakt orzekania przez sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie w innych sprawach, nie może być bowiem uznany za przesłankę dla uznania, iż sędzia winien być wyłączony od rozpoznawania pozostałych spraw, toczących się ze skarg i wniosków tej samej strony, lub których uczestnikiem jest ta sama osoba. Wobec liczby rozpoznawanych przez sądy administracyjne spraw oraz orzekających w nich sędziów, niemożliwym jest uniknięcie sytuacji, gdy w składach orzekających w poszczególnych sprawach pojawiać się będą ci sami sędziowie. To samo dotyczy sytuacji, gdy, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, sędzia pełni jednocześnie funkcję organu sądu i wypełnia kompetencje ustawowe, takie jak przewidziane w poprzednio obowiązującym stanie prawnym uprawnienie do wniesienia rewizji nadzwyczajnej od prawomocnego orzeczenia NSA.
Okoliczności wskazane przez T. M. nie mogą być uznane za budzące uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, również wobec faktu, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek podziela pogląd Sądu Najwyższego, iż autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (post. z dnia 25.08.1971r., sygn. akt I CZ 121/71, OSNCP 1972, Nr 3, poz. 55). Stanowisko to zostało również zaakceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyroki NSA z dnia 26 marca 2008r., sygn. akt II OSK 80/07 i z dnia 1 lipca 2008r., sygn. akt 1217/07).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.