Postanowienie NSA z 26 marca 2008 r., II OSK 80/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. E. o wyłączenie sędziów NSA: [...], [...] i [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi M. E. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę postanawia: oddalić wniosek

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska (spr.) Sędziowie NSA Jan Kacprzak Alicja Plucińska - Filipowicz

Uzasadnienie

Pismem z dnia 26 lutego 2008 r. złożonym na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym M. E. wniosła o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego – [...], [...] oraz [...] od orzekania w sprawie z jej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Po 1420/05 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

We wniosku o wyłączenie sędziów M. E. podniosła, że "nie można mieć zaufania do sędziów, którzy odmawiają stronie przesłania odpisu skargi kasacyjnej, a ponadto przez półtora roku nie wykonali obowiązku, który wynikał z zaskarżonego wyroku".

Sędziowie, których wyłączenia domaga się skarżąca złożyli w dniu 17 marca 2008 r. oświadczenia o braku podstaw do ich wyłączenia na podstawie art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony stanowi istotną gwarancję procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Okolicznością uzasadniającą wątpliwości co do bezstronności sędziego jest stosunek osobisty do strony postępowania o charakterze emocjonalnym, może to być również stosunek natury gospodarczej. W związku z powyższym wskazany przepis umożliwia wyłączenie od orzekania sędziego, który posiada pozazawodowe kontakty z jedną ze stron lub jej pełnomocnikiem. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie została przez stronę skarżącą uprawdopodobniona. Ze złożonych przez sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego – [...], [...] i [...] oświadczeń nie wynika, aby zachodziły ustawowe podstawy do wyłączenia ich od rozpoznania niniejszej sprawy, a w szczególności, żeby łączył ich z wnioskodawcą ani z inną stroną postępowania osobisty stosunek, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów.

Skarżąca we wniosku nie powołała okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyczyny mające stanowić podstawę wyłączenia sędziów. Nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności sędziów, których wyłączenia się domaga. Podniesione przez skarżącą argumenty dotyczące stronniczości sędziów, nie znajdują bowiem potwierdzenia w aktach sprawy. Wskazać należy, że żaden z sędziów składu orzekającego nie brał udziału w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie. Również powołana przez stronę okoliczność, że Sąd odmawia doręczenia jej pełnomocnikowi odpisu skargi kasacyjnej nie jest przesłanką żądania wyłączenia sędziów. Wniosek o wyłączenie sędziego nie jest bowiem środkiem służącym do weryfikacji czynności procesowych podejmowanych przez sąd w toku postępowania. Na marginesie wskazać należy, że przewodniczący składu orzekającego zarządził na rozprawie wydanie pełnomocnikowi skarżącej kserokopii skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie.

W aktach sprawy znajdują się oświadczenia sędziów, z których wynika, że nie zachodzą takie okoliczności, które wymagałyby oceny, czy wątpliwości co do ich bezstronności są uzasadnione i które uzasadniałyby wyłączenie składu orzekającego od rozpoznawania sprawy.

W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego, przyjęto pogląd, iż autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego oświadczenia, a jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała, ani też nie udowodniła podnoszonych okoliczności, co czyni jej zarzuty nietrafnymi.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 18 § 1, art. 19 oraz art. 22 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.