Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 1040/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2014 r. sprawy ze skargi J. J. i B. J. na uchwałę Rady Gminy Pabianice z dnia 28 kwietnia 2004 r. nr XX/134/2004 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Pabianice oddalił skargę.
W skardze kasacyjnej wywiedzionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku z dnia 26 marca 2014 r. na podstawie art. 171 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Łodzi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r. pełnomocnik skarżących cofnął w całości skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: P.p.s.a.) jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W tej sytuacji należy odwołać się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym - do art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2006 r., sygn. akt I OZ 1114/06, CBOSA).
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, a należy to do czynności dyspozycyjnych strony, wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten - z mocy art. 193 P.p.s.a. zd. 1 zarówno w brzmieniu sprzed nowelizacji, jak i po zmianie na mocy art. 1 pkt 56 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) zmieniającej ustawę z dniem 15 sierpnia 2015 r. - ma odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych. Oznacza to, że wnoszący skargę kasacyjną może nią rozporządzać po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu.
W związku z tym cofnięcie skargi skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, jako prowadzonego z inicjatywy podmiotu skarżącego kasacyjnie.
Należy jednak zauważyć, że odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07 – Lex nr 479000, 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10, CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi jakakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 P.p.s.a., dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro konsekwencją cofnięcia skargi kasacyjnej jest rezygnacja strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, w związku z art. 193 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w zw. z art. 60 i w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanawiając o zwrocie całego uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.