Uzasadnienie
H. K. pismem z dnia 28 marca 2011 r., które wpłynęło do Prezydenta [...] dnia 31 marca 2011 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 listopada 2010 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. W skardze wniesiono o zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Rozpoznając wniosek skarżącej, Prezydent [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej dnia 1 kwietnia 2011 r.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie bezczynności Prezydenta [...]. Jak wskazał Sąd, w rozważanej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu przed doręczeniem jej postanowienia organu w przedmiocie jej wniosku, co uzasadnia umorzenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.
Od powyższego postanowienia H. K. wniosła skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia, zaskarżonemu wyrokowi zarzucając:
- 1. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie art. 133 § 1 p.p.s.a., art. 134 § 1 p.p.s.a i art. 141 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 149 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 149 § 1 k.p.a. i art. 151 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. oraz art. 151 § 2 k.p.a., poprzez błędne ustalenie, iż:
- - w sprawie wydano akt kończący postępowanie administracyjne;
- - postanowienie o którym mowa w art. 149 k.p.a. jest tożsame z załatwieniem sprawy w drodze decyzji;
- 2. Naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 149 p.p.s.a. w związku z art. 149 § 1 k.p.a. i art. 151 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a., art. 151 § 2 k.p.a., oraz art. 35 § 1 i 3 k.p.a., poprzez błędne uznanie iż organ nie pozostaje w bezczynności w sytuacji, w której wydał on jedynie niezaskarżalne postanowienie wszczynające postępowanie, a nie decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty pomimo istnienia takiego wymogu a w konsekwencji nieuprawnione ustalenie, iż doszło do załatwienia sprawy administracyjnej w sposób pozwalający na uznanie postępowania sądowoadministracyjnego za bezprzedmiotowe i umorzenie go podczas gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien wyrokiem zobowiązać organ do załatwienia sprawy i wydania decyzji w terminie 30 dni od daty zwrotu akt sprawy wraz z wyrokiem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Poglądy doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego są zgodnie co do tego, iż bezprzedmiotowość postępowania sądowego zachodzi w przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiono skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Z powyższą sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Przedmiotem skargi H. K. była bezczynność Prezydenta [...] polegająca na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 22 listopada 2010 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Prezydent [...] wznowił postępowanie na wniosek H. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie trafnie zatem przyjął, że w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z bezczynnością organu bowiem po wniesieniem skargi zostało doręczone skarżącej postanowienie o wznowieniu postępowania. Oznacza to tym samym, że postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe, a zatem zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 należało je umorzyć.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej należy zauważyć, że jak wynika z art. 149 k.p.a. postępowanie wznowieniowe składa się z kilku etapów a pierwszym z nich jest wznowienie postępowania w drodze postanowienia, co też miało miejsce w sprawie niniejszej. W takiej sytuacji Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu zasadnie ograniczył zakres analizy ewentualnej bezczynności organu do początkowej fazy postępowania o wznowienie postępowania tj. jego wszczęcia w drodze postanowienia.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.