Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 20 maja 2015 r. P. P., zw. dalej skarżącym, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody P. z dnia 2 grudnia 2014 r., w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący uzasadnił wskazując, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącego, gdyż inwestor przystąpił już do uzupełniania braków projektu budowlanego, a organ ponownie udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę. Tym samym, w ocenie skarżącego, w przypadku uwzględnienia niniejszej skargi dojdzie do sytuacji, gdy w sprawie będą wydane dwie różne decyzje administracyjne na tę samą planowaną inwestycję, co spowoduje konieczność eliminacji jednego z rozstrzygnięć w trybie art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz 267 ze zm.), zw. dalej k.p.a., tj. w postępowaniu nadzwyczajnym w przedmiocie stwierdzenia nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że w postępowaniu wszczętym skargą kasacyjną możliwe jest wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji jedynie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., w związku z art. 193 p.p.s.a. Sąd może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12).
Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06).
Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, iż nie przedstawiono w nim żadnych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby wystąpienie skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Inwestor ma prawo do rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi, czy też skargi kasacyjnej. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko, bowiem kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, gdyby zaistniała taka konieczność, będzie obciążać właśnie jego.
Wskazać należy, że wybudowanie obiektu budowlanego nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt. Sam fakt, że inwestor może wybudować obiekt do czasu rozpoznania sprawy, której przedmiotem jest kontrola legalności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda.
Do wstrzymania wykonania decyzji nie może również prowadzić ogólnikowe stwierdzenie, że po stronie skarżącego wystąpią trudne do odwrócenia skutki, ponieważ uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Tym samym skarżący nie wykazał okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 2 kwietnia 2014, sygn. akt II OSK 771/14, z dnia 7 lutego 2012, sygn. akt II OZ 54/12, 8 maja 2015, sygn. akt II OZ 401/15)
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem na zasadzie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., skarżącemu należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
- - ---------------------- 1