Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016 r. (sygn. akt III SA/Wr 1099/15) po rozpoznaniu skargi K.D. stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora Kolegium Pracowników Służb Społecznych we W. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Zarząd Województwa [...] podjął w dniu [...] czerwca 2015 r. uchwałę nr [...] w sprawie odwołania K.D. ze stanowiska dyrektora Kolegium Służb Społecznych we W. Podstawą prawną uchwały był art. 41 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (dalej u.s.w.) oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty (dalej u.o.s.). Podjęcie uchwały poprzedzone zostało zwróceniem się Zarządu Województwa [...] do Kuratora Oświaty we W. o wyrażenie opinii w sprawie odwołania dyrektora. Kurator nie znalazł podstaw aby w sprawie mógł mieć zastosowanie art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. i wyraził w tym przedmiocie negatywną opinię.
W uzasadnieniu uchwały z dnia [...] czerwca 2015 r. wskazano m.in., że K.D. powierzono stanowisko dyrektora Kolegium Służb Społecznych – do dnia [...].09.2016 r. W związku z włączeniem Kolegium do Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych we W., organ uznał, że należało dyrektora Kolegium odwołać ze stanowiska.
Kwestionując powyższą uchwałę Zarządu Województwa [...], K.D. w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wskazała, że uchwała ta podjęta została wbrew przepisom rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005 r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych. Przy jej uchwaleniu Zarząd Województwa nie współdziałał bowiem z Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej. Nadto, sporna uchwała narusza art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Przepis ten dopuszcza możliwość odwołania dyrektora placówki jedynie w przypadkach szczególnie uzasadnionych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną wyżej uchwałę Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., K.D. domagała się stwierdzenie jej nieważności w całości. Sformułowała zarzuty identyczne do tych, które zawarte zostały w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
Zwróciła też uwagę, że włączenie Kolegium do zespołu szkół, nie stanowi o "szczególnym przypadku" w rozumieniu art. 38 ustawy o systemie oświaty, uprawniającym do odwołania dyrektora placówki. Podkreślała, że Kolegium Pracowników Służb Społecznych nie zostało rozwiązane, nie zostanie też rozwiązane po połączeniu go z istniejącym zespołem szkół. Skarżąca wskazała, że skoro uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. powierzono jej stanowisko dyrektora Kolegium na okres do dnia [...].09.2016 r., to nie ma żadnych przeciwwskazań, by co najmniej do tego czasu kierowała nowopowstałym podmiotem.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że zaskarżona uchwała Zarządu Województwa [...] została podjęta w sposób prawidłowy w oparciu o obowiązujące i właściwe przepisy prawa materialnego (art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o.). Stanowi konsekwencję podjętej wcześniej uchwały Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. w sprawie włączenia z dniem [...] października 2015 r. Kolegium Pracowników Służb Społecznych we W. do Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych we W., w którym to Kolegium stanowisko dyrektora pełniła skarżąca. W opinii organu, skoro Kolegium przestało być samodzielną jednostka organizacyjną i zostało włączone do Zespołu, to tym samym likwidacji musiało ulec stanowisko dyrektora Kolegium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny We Wrocławiu wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016 r. (sygn. akt III SA/Wr 1099/15) stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Sąd I instancji powołał art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Zwrócił uwagę na dopuszczalność skargi, w tym terminowe jej złożenia i legitymację skargową skarżącej.
Wskazał WSA we Wrocławiu, że problem w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowe było odwołanie ze stanowiska dyrektora kolegium pracowników służb społecznych dokonane na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o., pomimo odrębnej regulacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005 r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych (Dz.U. Nr 61, poz. 544). Zwrócił uwagę, że z treści art. 82 ust. 1 i 5 ustawy o samorządzie województwa wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu województwa jest istotna sprzeczność uchwały z prawem.
W ocenie Sądu I instancji, zaskarżona uchwała narusza prawo. Uchwała ta została wprawdzie wydana w granicach kompetencji Zarządu Województwa [...] (art. 41 ust. 2 pkt 6 u.s.w.), jednak wadliwa jest podstawa prawna przepisu ustawy o systemie oświaty, który stanowił o odwołaniu skarżącej ze stanowiska dyrektora Kolegium Pracowników Służb Społecznych we W. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.
W ocenie sądu I instancji jest oczywistym, że zgodnie z art. 3 pkt 1 oraz pkt 3 ustawy o systemie oświaty, kolegium pracowników służb społecznych nie jest ani szkołą ani placówką. Z tego powodu, przepis art. 38 u.s.o. nie odnosi się do kolegiów pracowników służb społecznych, które, jak wynika z ww. przepisów, w założeniu ustawodawcy są odmiennymi jednostkami w systemie oświaty. We wskazanym wyżej rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005 r. odrębnie uregulowano ustrój kolegiów. O odrębności tej jednostki oświatowej świadczą także odmienne wymagania w stosunku do kwalifikacji dyrektorów kolegiów. Zgodnie z § 26 rozporządzenia, stanowisko dyrektora kolegium może zajmować nauczyciel, który posiada wykształcenie wyższe magisterskie i co najmniej siedmioletnie doświadczenie w zakresie kształcenia pracowników pomocy społecznej i pracy socjalnej. Zatrudnienie dyrektora kolegium publicznego może nastąpić, jeżeli minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego nie zgłosi umotywowanego zastrzeżenia w terminie 14 dni od przedstawienia kandydata na to stanowisko.
Kandydata na stanowisko dyrektora kolegium publicznego wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi, który wygrał konkurs, nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora, chyba że minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego zgłosił zastrzeżenie. W opinii Sądu, ustawodawca odrębnie również uregulował kwestie związaną z odwołaniem ze stanowiska dyrektora kolegium. Zgodnie z § 27 rozporządzenia: Dyrektora kolegium publicznego odwołuje organ prowadzący, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, w następujących przypadkach:
- 1) złożenia przez dyrektora rezygnacji, za wypowiedzeniem;
- 2) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań, dokonywanej w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego;
- 3) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku o odwołanie dyrektora, który uchyla się od usuwania stwierdzonych przez organ nadzoru uchybień.
Przedstawiona regulacja określa tryb odwołania dyrektora kolegium odmienny od zasady wynikającej z art. 38 u.o.s. Zwrócił uwagę sąd I instancji, że ustawodawca powtórzył w § 27 rozporządzenia przyczyny odwołania dyrektora, które zawarł w art. 38 ust. 1 u.s.o., natomiast pominął możliwość odwołania ze stanowiska dyrektora kolegium, w czasie roku szkolnego, bez wypowiedzenia. Zakładając racjonalność ustawodawcy, stwierdził sąd I instancji, że pominięcie tej możliwości było celowe. Przypomniał, że zgodnie z § 26 ust. 8 rozporządzenia, stanowisko dyrektora kolegium publicznego powierza się na 5 lat szkolnych. Z tego powodu brak jest podstaw do stosowania wobec dyrektora kolegium pracowników służb społecznych przepisu, który odnosi się do kierowników placówek i szkół. Powyższe twierdzenie nie pozostaje w sprzeczności z treścią art. 2 u.s.o., zgodnie z którym wszystkie jednostki oświatowe (szkoły, placówki, kolegia pracowników służb społecznych, zakłady kształcenia i placówki doskonalenia nauczycieli i inne) należą do systemu oświaty.
W ocenie sądu I instancji, zaskarżona uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, co skutkowało koniecznością uwzględnienia skargi i stwierdzenia nieważności uchwały.
Skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 15.04.2016 r. wniósł Zarząd Województwa [...]
Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 9f ust. 6 oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, poprzez błędną ich wykładnię, wyrażającą się w przyjęciu, że art. 38 ust. 1 pkt 2 nie ma zastosowania do odwołania dyrektora kolegium pracowników służb społecznych i przyjęcie, że kwestia odwołania dyrektora kolegium została w sposób wyczerpujący uregulowana w § 27 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych, podczas gdy art. 9f ust. 6 ustawy o systemie oświaty stanowi wyraźną delegację ustawową do zastosowania wobec kolegiów pracowników służb społecznych przepisów dotyczących szkół, a więc również, co do możliwości odwołania dyrektora w szczególnie uzasadnionych przypadkach w trakcie roku szkolnego, w oparciu o art. 38 ust. 1 pkt 2. Art. 9f ust. 6 odsyła do regulacji zawartej w ustawie o systemie oświaty w zakresie spraw nieuregulowanych w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej, a tryb nadzwyczajnego odwołania dyrektora w trakcie roku szkolnego jest właśnie rodzajem sprawy nieuregulowanym w przywołanym rozporządzeniu.
Strona skarżąca kasacyjnie domagała się uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenia skargi K.D. Ewentualnie żądała uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu. Żądała też zasądzenia kosztów postępowania. Nadto, skarżąca kasacyjnie oświadczyła, iż zrzeka się rozprawy (k. 82).
Uzasadniając podstawę skargi kasacyjnej podała, ze w oparciu o swoje kompetencje w dniu [...] lutego 2015r. Sejmik Województwa [...] podjął uchwałę o włączeniu Kolegium Pracowników Służb Społecznych we W. do Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych we W. Tym samym, Kolegium utraciło samodzielny byt prawny i weszło w strukturę organizacyjną Zespołu, którym na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o systemie oświaty kieruje dyrektor Zespołu. Uchwała Sejmiku Województwa [...] w przedmiocie włączenia Kolegium Pracowników Służb Społecznych do Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych we W. jest w obrocie prawnym. Konsekwencją wskazanego przekształcenia była konieczność odwołania dyrektora kolegium ze stanowiska. Przestała bowiem istnieć jednostka, w której dyrektor mógłby pełnić swoją funkcję. Zaistniała zatem sytuacja - konieczność odwołania dyrektora kolegium w trakcie roku szkolnego na skutek prawnie dopuszczalnych zmian reorganizacyjnych jednostki, która nie została przewidziana i uregulowana w § 9 w zw. z § 27 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej.
Stąd też wyraźna delegacja ustawowa, zawarta w art. 9f ust. 6 ustawy o systemie oświaty - pozwoliła organowi wykonawczemu Samorządu Województwa [...] na zastosowanie jako podstawy prawnej odwołania dyrektora kolegium - art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Był to bowiem szczególnie uzasadniony przypadek odwołania dyrektora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w zaskarżonym wyroku podniósł argument 5-letniej kadencyjności powierzenia stanowiska dyrektora kolegium, wynikającej z § 26 ust.8 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej, który zdaniem Sądu uzasadnia celowe pominięcie możliwości odwołania dyrektora kolegium w trakcie roku szkolnego, przed zakończeniem kadencji. Takie stanowisko Sądu, w ocenie skargi kasacyjnej, jest również błędne. Intencją ustawodawcy z pewnością było utrzymanie 5-letniej kadencji stanowiska dyrektora kolegium, jednakże przy założeniu, że kolegium istnieje i funkcjonuje. Przesłanka ta jednak, w przedmiotowej sprawie odpadła. Nieuprawnione jest zatem takie rozumowanie, zgodnie z którym kadencyjność stanowiska wykluczałaby odwołanie osoby zajmującej takie stanowisko w sytuacjach szczególnie uzasadnionych, a zdefiniowanych prawnie – tj. w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.
Przepis art. 9f ust.6 ustawy o systemie oświaty stanowi, że o ile rozporządzenie wykonawcze, wydane na podstawie ust. 4 tego przepisu nie reguluje w sposób odmienny danego zagadnienia niż ustawa o systemie oświaty, to należy stosować do tego zagadnienia przepisy ustawy o systemie oświaty dotyczące szkół. Dlatego też tylko odmienna regulacja przyjęta w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej wyłącza stosowanie ustawy o systemie oświaty. Nie można takiego znaczenia, jak powyżej nadawać milczeniu ustawodawcy. Nie jest sporne w przedmiotowej sprawie, że rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych nie reguluje nadzwyczajnego trybu odwołania dyrektora kolegium w trakcie roku szkolnego przed upływem kadencji. Skoro zatem jest to zagadnienie nieuregulowane w przywołanym rozporządzeniu Ministra Polityki Socjalnej - zasadnym jest zastosowanie w takim przypadku art.38 ust. 1 pkt 2 na podstawie art. 9f ust.6 ustawy o systemie oświaty.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną K.D. domagała się jej oddalenia i zasądzenia kosztów postępowania sądowego, wskazując na prawidłowość dokonanej przez sąd I instancji wykładni przepisów prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego określone w art. 183 par. 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Powyższe oznacza, że zakres rozpoznawania sprawy wyznaczyła strona wnosząca skargę kasacyjną przez wskazanie podstaw kasacyjnych. Strona, która kwestionuje orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnosząc skargę kasacyjną, obowiązana jest wskazać przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, które jej zadaniem zostały przez Sąd naruszone (art. 174 p.p.s.a.), a nadto obowiązana jest uzasadnić przytoczone podstawy kasacyjne (art. 176 par. 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Dodatkowo, NSA w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, uchylając zaskarżone orzeczenie, rozpoznaje skargę, jeżeli uzna, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. W tym przypadku Sąd orzeka na podstawie art. 188 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny za zasadny uznał zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 38 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 9f ust. 6 oraz ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. 2016 r., poz. 1943). Nie było bowiem prawidłowe stanowisko sądu I instancji, iż kwestia odwołania dyrektora kolegium pracowników służb społecznych została w sposób wyczerpujący (całościowy) uregulowana w § 27 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005 r. w sprawie kolegiów pracowników służb społecznych (Dz. U. Nr 61, poz. 554).
Należy zauważyć, iż w art. 9f ustawy o systemie oświaty określone zostały normatywne podstawy funkcjonowania wskazanych kolegiów. Stosownie do delegacji zawartych w ust. 4 i ust. 5 wymienionego przepisu, istotna cześć regulacji prawnych dotycząca działania powyższych podmiotów określona została w rozporządzeniach właściwego ministra. Wskazany w skardze kasacyjnej art. 9f ust. 6 ustawy o systemie oświaty stanowi jednak, że w zakresie nieuregulowanym odmiennie w przepisach (rozporządzeniach) wydanych na podstawie ust. 4 i ust. 5, do kolegiów pracowników służb społecznych stosuje się przepisy dotyczące szkół. Stwierdzić zatem należy, iż cytowany przepis odsyła do regulacji zawartych w ustawie o systemie oświaty, gdyż kolegia pracowników służb społecznych należą do tego systemu (stanowią jego element). Mając powyższe na uwadze, powstaje w ocenianej sprawie pytanie, czy w rozporządzeniach wydanych na podstawie art. 9f ust. 4 i ust. 5 ustawy o systemie oświaty, w sposób kompleksowy (kompletny) uregulowano przesłanki, zasady i tryb odwołania dyrektora kolegium pracowników służb społecznych.
Zauważyć należy, iż kwestia dotycząca odwołania dyrektora kolegium uregulowana została w § 27 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 24 marca 2005 r. w sprawie kolegiów pracowników służb społeczny. Analiza tego przepisu prowadzi jednak do wniosku, że nie przewidziano w nim przypadku (możliwości) odwołania dyrektora kolegium w sytuacji utraty bytu prawnego jednostki, którą kierował. W ocenie NSA, powyższe nie oznacza jednak wykluczenia możliwości odwołania dyrektora we wskazanym przypadku, w oparciu o regulacje wynikające z norm ogólnych ustawy o systemie oświaty (art. 38 ust. 1 pkt 2). Jak już bowiem wyżej wskazano, przepisy regulujące funkcjonowanie kolegiów pracowników służb społecznych, stanową część większego systemu regulacji prawnych dotyczących oświaty. Brak jest zatem podstaw do wniosku, aby dyrektor wskazanego typu kolegium mógł w dalszym ciągu piastować to stanowisko, mimo utraty samodzielności prawnej podmiotu, którym kierował.
W orzecznictwie sądowym wielokrotnie wyrażany był pogląd, iż likwidacja, względnie przekształcenie szkoły, można uznać za przypadek szczególnie uzasadniony, o jakim mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2, uprawniający do odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego (por. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25.02.2014 r., sygn. akt III SA/Kr 947/13, NSA z dnia 14.11.2014 r. I OSK 1452/14, wyrok SN z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt I PK 167/14). W sytuacji więc utraty bytu prawnego kolegium pracowników służb społecznych (lub utraty samodzielności prawnej czy organizacyjnej tej jednostki), nie sposób akceptować zasadność dalszego utrzymywania stanowiska kierowniczego (dyrektora) takiego podmiotu. Reorganizacja struktur jednostek oświatowych prowadząca do utraty ich samodzielności, wyklucza dalsze piastowanie stanowiska przez dotychczasowego dyrektora tego podmiotu. Nie jest bowiem do zaakceptowania sytuacja, iż stanowisko dyrektora jednostki oświatowej może być utrzymywane (kontynuowane), w przypadku utraty samodzielności prawej tej jednostki.
Powstawałaby bowiem w takim przypadku fikcyjna sytuacja polegająca na zatrudnieniu dyrektora jednostki, która już samodzielnie nie istnieje. Przedstawione rozważania prowadzą w konsekwencji do wniosku, iż rację przyznać należało skarżącemu kasacyjnie, iż te przepisy rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej w sprawie pracowników kolegiów służb społecznych, które regulują kwestię odwołania dyrektora kolegium (par.
27) dotyczą jedynie przypadku, gdy kolegium istnieje i funkcjonuje. Upadek tej przesłanki, jako "przypadek szczególnie uzasadniony" uprawnia do odwołania dyrektora kolegium, w oparciu o art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.
Wskazane wyżej motywy i przyjęte oceny, stanowiły wystarczającą podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia zaskarżonego wyroku. Nadto, spełnione zostały przesłanki, wynikające z art. 188 p.p.s.a., do rozpoznania przez NSA skargi K.D. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Kolegium Służb Społecznych we W. Skarga ta zaś nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak wyżej wskazano, bez dostatecznych podstaw przyjął sąd I instancji, że przesłanka określona w przepisie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty nie może mieć zastosowania do odwołania dyrektora kolegium służb społecznych, w przypadku szczególnie uzasadnionym tj. w sytuacji utraty bytu prawnego tej jednostki. Możliwość zastosowania wskazanego przepisu w powyższej sytuacji wynika z odesłania zawartego w art. 9f ust. 6 ustawy o systemie oświaty.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 207 par. 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Odstępując od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego poniesionych przez Zarząd Województwa [...], NSA wziął pod uwagę przede wszystkim przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie i konsekwencje jakie dla skarżącej K.D. wynikają z faktu uchylenia wyroku sądu I instancji i oddalenia jej skargi. Orzeczenie NSA oznacza bowiem pozostawienie w obrocie prawnym uchwały, którą pozbawiono skarżącą stanowiska Dyrektora Kolegium Pracowników Służb Społecznych we W. Utrata przez skarżącą stanowiska (zatrudnienia), w okolicznościach tej sprawy może być oceniona jako szczególnie uzasadniony przypadek uprawniający do odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości na rzecz strony, której skarga kasacyjna została uwzględniona.