Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Starosta O. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych, abonenckiej sieci elektroenergetycznej z rozdzielnią wraz z niezbędną infrastrukturą, przyłączeniem do sieci. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) zwanej dalej: pr. bud., art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewoda Warmińsko-Mazurski, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Na tę decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się jej uchylenia oraz decyzji ją poprzedzającej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 65/13 skargę oddalił.
Od tego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną.
Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty O. z dnia [...] września 2012 r. Wskazał w uzasadnieniu okoliczności, które w jego ocenie podważają legalność wydanych w postępowaniu decyzji. Stwierdził, że realizacja inwestycji na podstawie błędnie wydanej decyzji godzi w porządek prawny. W związku z tym, że realizacja inwestycji polega na wzniesieniu obiektu budowlanego, doprowadzi ona do trwałego przekształcenia funkcji terenu. Ze względu na to, że na tym terenie znajdują się obszary badań archeologicznych, które powinny zostać objęte ochroną konserwatorską, wstrzymanie wykonania decyzji jest konieczne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.
Oznacza to występującą po jego stronie konieczność wskazania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie. Obowiązkiem sądu nie jest natomiast domniemywanie intencji strony, ani orzekanie o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie całokształtu akt sprawy. To w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. Tymczasem skarżący w zasadzie nie wskazuje okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Nie podaje w szczególności na czym miałyby polegać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem decyzji. Powołuje się jedynie na brak oparcia w prawie wydanych w postępowaniu decyzji administracyjnych oraz na ogólny interes – jak można się domyślać – społeczny w uniemożliwieniu realizacji inwestycji na terenach, które mogłyby zostać objęte ochroną konserwatorską.
Wniosek opiera się zatem na domniemaniach, nie zaś na faktach odnoszących się do wykazania realnie występujących przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Ponadto podkreślić należy, że w uzasadnieniu wniosku skupia się na legalności postępowania i godzeniu inwestycji w walory archeologiczne terenu, które to okoliczności w ogóle nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przesłankami wstrzymania są, jak już była mowa, możliwość spowodowania rażącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie odnosi się w zasadzie w żaden sposób do tych przesłanek, a tylko wykazanie możliwości zaistnienia przynajmniej jednej z nich umożliwia udzielenie ochrony tymczasowej.
Wskazać należy ponadto skarżącemu, że na tym etapie postępowania sąd nie bada zasadności skargi kasacyjnej, a więc nie odnosi się merytorycznie do istoty sprawy, lecz rozważa, czy w sprawie wystąpiły wskazane przez skarżącego okoliczności tego rodzaju, że mogłyby one uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.