Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 942/06 odrzucił skargę Gminy Wodzisław Śląski na czynność Zgromadzenia Międzygminnego Związku Wodociągów i Kanalizacji w Wodzisławiu Śląski z dnia 20 kwietnia 2006 r. w przedmiocie uznania, że nie podjęto uchwały wnioskującej o jego rozwiązanie. Sąd I-instancji uznał skargę za niedopuszczalną ponieważ jej przedmiot nie stanowiła czynności nakazana prawnie Zgromadzeniu Międzygminnemu Związku Wodociągów i Kanalizacji. W uzasadnieniu podkreślono, iż "art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.) zawiera unormowanie dopuszczające zaskarżenie do sądu administracyjnego niewykonanie przez organ gminy czynności nakazanych prawnie".
Sąd podkreślił, iż rozwiązanie związku międzygminnego może nastąpić w drodze zgodnych uchwał rad gmin i nie stanowi obowiązku nakazanego prawem, którego realizacji możnaby się domagać w formie skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Nie można także domagać się w tej formie podjęcia przez zgromadzenie związku uchwały wnioskującej o rozwiązanie związku międzygminnego. Zdaniem Sądu nie istnieje bowiem norma prawna nakazująca zgromadzeniu związku podjęcia tej treści uchwały, a zatem organ ten nie pozostawał w bezczynności wynikającej z braku podporządkowania się nakazom prawnym.
W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła, zaskarżonemu przez nią w całości postanowieniu WSA, naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 101a o samorządzie gminnym, polegającą na przyjęciu, iż przedmiot skargi nie podlega regulacji tego przepisu, tj. na przesłance wynikającej z art. 174 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreśliła ponadto, iż uzasadnienie "zaskarżonego postanowienia mija się z intencjami skarżącej", ponieważ nie domaga się ona podjęcia uchwały stwierdzającej rozwiązanie związku, a jedynie ustalenia, iż strona przeciwna dokonując błędnego podsumowania wyników głosowania naruszyła prawo. Powołując się na tak przytoczoną podstawę kasacyjną skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia WSA w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należy oddalić.
Regulacja zawarta w art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ma zastosowanie jedynie w tych przypadkach, gdy odpowiedni przepis nakłada na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej. Oznacza to, że art. 101a ustawy o samorządzie gminnym uprawnia podmioty określone w art. 101 tej ustawy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego tylko w tych przypadkach, gdy organy samorządu pozostają w bezczynności w podejmowaniu uchwał będąc do tego obligowane konkretnymi unormowaniami (por. M. Rzążewska, Zaskarżanie uchwał samorządu terytorialnego do NSA, Warszawa-Zielona Góra, ZCO 1998, s. 70 i nast.). Ustalenie dopuszczalności skargi na podstawie wymienionego przepisu wymaga więc ujawnienia unormowania, z którego wynika obowiązek uchwałodawczy organów gmin, a jej ewentualne uwzględnienie dodatkowo wykazania związku przyczynowego między bezczynnością tych organów w wykonywaniu tych czynności a naruszeniem interesu prawnego, czy uprawnienia skarżącego.
Trafnie wykazał Sąd I-instancji, iż Zgromadzenie Międzygminnego Związku Wodociągów i Kanalizacji w Wodzisławiu Śląskim nie było zobowiązane do podjęcia uchwały o rozwiązaniu związku, co uniemożliwia również zainteresowanej stronie interwencję w trybie art. 101a o samorządzie gminnym w zakresie zaskarżenia czynności polegającej na uznaniu, iż Zgromadzenie Związku nie podjęło uchwały wnioskującej o jego rozwiązanie.
Ze wskazanych powodów nie można było uznać, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego będące przedmiotem zażalenia uchybia prawu. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.