Uzasadnienie
II OSK 1835 / 10
Wyrokiem z dnia 17 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. i W. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] lutego 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r., którą to decyzją organ I instancji nakazał skarżącym rozbiórkę werandy o wymiarach 4,29 m x 3,19 m (drewnianej o dachu dwuspadowym krytym papą posadowionej na fundamencie betonowym) oraz ścian wykonanych z pustaka ceramicznego "Max", wykonanych na fundamencie betonowym (wokół istniejącego drewnianego budynku mieszkalnego), usytuowanego na działkach nr ew. [...] oraz [...], położonych w Żyrardowie, przy ul. [...].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli H. i W. P. Pismem z dnia 4 sierpnia 2010 r. H. i W. P. wnieśli o wydanie orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji "nr [...] z dnia [...].02.2009 r. znak [...] i [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żyrardowie (...)". W związku z powyższym pismem, pełnomocnik skarżących adwokat K. R., została zobowiązana do skonkretyzowania wniosku skarżących poprzez wskazanie, której decyzji wniosek ten dotyczy oraz uzasadnienia tego wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Pełnomocnik powyższe wezwanie otrzymała 8 października 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w sprawie.
Z konstrukcji powyższego przepisu przede wszystkim wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis zgodnie, z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji.
W okolicznościach niniejszej sprawy, niezależnie od motywów wniosku, trzeba podkreślić, że wniosek skarżących nie mógł zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żyrardowie z dnia [...] lutego 2009 r., a więc decyzji organu I instancji. Ponieważ wniosek ten został złożony osobiście przez skarżących, kierując się normą art. 6 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do pełnomocnika skarżących- adwokat K. R. o sprecyzowanie tego wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, co nastąpiło w dniu 8 października 2010 r. Jednakże pełnomocnik ani w wyznaczonym terminie, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie skonkretyzowała wniosku skarżących z dnia 4 sierpnia 2010 r., co uniemożliwiało ocenę wystąpienia niebezpieczeństw z art. 61 § 3 p.p.s.a. i w konsekwencji skutkowało koniecznością oddalenia wniosku.
Niezależnie od powyższego stwierdzić trzeba, iż rozpoznawany wniosek został złożony już po wyroku Sądu I instancji, a strona nie wskazała na istnienie żadnych takich okoliczności, które wskazywałyby na zaistnienie podstaw przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a które winny być uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny jeszcze przed rozpoznaniem wniesionej kasacji.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.