Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 19 marca 2013 r. oddalono wniosek skarżącej B. J. o uzupełnienie protokołu rozprawy przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 5 lutego 2013 r.
Jak wskazano w ww. zarządzeniu, treść protokołu rozprawy z dnia 5 lutego 2013 r. zawiera wszystkie wymagane przepisem art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) elementy i nie wymaga uzupełnienia. Zawarte natomiast we wniosku żądanie wyjaśnienia sposobu określenia stron postępowania sądowego, ma charakter polemiczny i do tych wywodów strony nie można odnieść się poprzez uzupełnienie protokołu. Z powyższych przyczyn, zarządzono, jak na wstępie na podstawie art. 103 P.p.s.a.
Odwołanie od powyższego zarządzenia wniosła B. J., wnosząc o jego uchylenie i merytoryczne rozpatrzenie wniosku. Zdaniem skarżącej w zarządzeniu powołano się jedynie na przepis ustawy odnoszący się do tego, jak powinien wyglądać protokół z rozprawy, a w ogóle nie odniesiono się do merytorycznego zarzutu ani merytorycznego zakresu żądania sprostowania oświadczenia sędziego sprawozdawcy, dowodzącego zarówno nieważności postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku. Skoro sędzia sprawozdawca stwierdził do protokołu, że wszystkie osoby zostały prawidłowo zawiadomione, to skarżąca ma prawo żądania jego sprostowania wobec faktu śmierci M. G. Skarżąca także stwierdziła, iż w protokole nie zawarto żadnego jej wniosku ani oświadczenia o nieważności postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, ani o zarzutach prokuratury i prawomocnych wyrokach, jakie zgłaszała.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stwierdzić trzeba, iż w niniejszej sprawie protokół rozprawy przeprowadzonej w dniu 5 lutego 2013 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zdaniem składu orzekającego odpowiada wymogom przewidzianym w art. 101 § 1 P.p.s.a.
Odnośnie zarzutów zawartych w odwołaniu, zauważyć należy, iż wniosek skarżącej z dnia 5 marca 2013 r. w następstwie, którego zostało wydane zaskarżone zarządzenie z dnia 19 marca 2013 r. odnosił się jedynie do błędnego zdaniem skarżącej zawiadomienia zmarłej M. G. i błędnego zawarcia w protokole rozprawy stwierdzenia "za pozostałe strony nie stawił się nikt- o terminie zawiadomione prawidłowo". Do tej też wyłącznie kwestii odniesiono się w w.w. zarządzeniu i tylko ona mogła stawić podstawę odwołania. Zagadnienie natomiast braku zapisu w protokole wszystkich złożonych na rozprawie oświadczeń skarżącej zostało prawomocnie przesądzona w zarządzeniu Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 5 marca 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejsze odwołanie, podzielił ocenę przedstawioną w zaskarżonym zarządzeniu, iż wyjaśnienie sposobu określenia stron postępowania sądowego, nie może nastąpić przez uzupełnienie protokołu. Zauważyć należy, iż argumentacja zawarta w rozpoznawanym odwołaniu wprost wskazuje na zarzuty nieważności postępowania przeprowadzonego tak przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak i Sądem pierwszej instancji. Odniesienie się do tych twierdzeń jest o tyle niemożliwe, że sprostowanie protokołu rozprawy nie pozwala na polemikę z zapadłym wyrokiem Sądu, ani oceną prawną wyrażoną w jego uzasadnieniu. Wniosek o sprostowanie, czy też uzupełnienie protokołu nie jest żadnym nadzwyczajnym środkiem prawnym pozwalającym na podjęcie polemiki prawnej z treścią wyroku.
Z powyższych względów na podstawie art. 160 w zw. z art. 103 i art. 193 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.