Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Po 1042/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. na uchwałę Rady Miejskiej w Krotoszynie z dnia 31 marca 2005r. Nr XXX/244/2005 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że D. R., który podpisał skargę w imieniu K., został wezwany do wykazania prawa do reprezentowania skarżącego Zrzeszenia. W odpowiedzi D. nadesłał wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, zgodnie z którym K. powinno być reprezentowane przez dwóch członków zarządu, w tym prezesa lub jednego z wiceprezesów. Z wyciągu wynika, że D. R. pełni funkcję prezesa Zrzeszenia, jednakże jego podpis nie jest wystarczający. Wobec nieusunięcia braku poprzez złożenie podpisu przez drugą z wymienionych osób, należało uznać, że nie została złożona przez osoby upoważnione.
Od powyższego postanowienia K. złożyło skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania – art. 6, art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Naruszenie powyższych przepisów polega na zaniechaniu wezwania strony niereprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego, co doprowadziło do odrzucenia skargi. W ocenie skarżącego Sąd powinien był dokładnie wskazać, jakie braki strona ma uzupełnić. Wezwanie powinno być jasne i niedwuznaczne, a w niniejszej sprawie Sąd nie wzywał do uzupełnienia skargi o podpis wiceprezesa Stowarzyszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Zgodnie z art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja, o której mowa w końcowej części tego przepisu znajduje się w art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, stosownie do którego Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi kasacyjnej wezwanie Sądu do wykazania prawa do reprezentowania Zrzeszenia, nie zostało prawidłowo wykonane. Zgodnie bowiem z określonym w Krajowym Rejestrze Sądowym sposobem reprezentacji skarżącego, do składania oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych Zrzeszenia oraz podpisywania umów i zobowiązań w jego imieniu jest wymagane współdziałanie dwóch członków zarządu – w tym prezesa lub jednego z wiceprezesów. Dla ważności innych pism i dokumentów wymagany jest podpis prezesa i jednego z wiceprezesów.
Nie sposób przyjąć, aby prezes Zrzeszenia, który skargę podpisał, nie miał wiedzy o sposobie reprezentacji podmiotu, w którego imieniu występuje. Stąd wezwanie Sądu z dnia 4 lipca 2006r. powinien był potraktować jako wezwanie do uzupełnienia podpisu na skardze lub ewentualnie do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania Zrzeszenia przed sądem, wystawionego przez osoby, które mogą występować w imieniu tego podmiotu.
W odniesieniu do argumentów zawartych w skardze kasacyjnej, należy wskazać, że odrzucenie skargi nastąpiło na rozprawie, na której Prezes Zrzeszenia oświadczył, że jego zdaniem do wniesienia skargi wystarczający jest wyłącznie jego podpis. Zaprezentowane przez Prezesa stanowisko wykluczyło możliwość uzupełnienia wspomnianego braku, co oznacza, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi należy uznać za zasadne.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.