Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 3181/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę J.i W. G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji podał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 48, art. 80 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) nakazał skarżącym rozbiórkę istniejącego przy obiekcie budowlanym, zlokalizowanym na działce nr [...] w B., zadaszenia od strony działki nr [...] wykonanego na słupkach drewnianych krytych blachą trapezową, o wymiarach 2,4 x 5 m do 6,1 m. Organ I instancji ustalił, że inwestorzy nie wystąpili o wymagane prawem pozwolenie na budowę powyższego obiektu. Zgodnie zaś z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Karsin z dnia 3 lipca 1991 r. obszar działki nr [...] położony jest w obrębie miejscowości B. i oznaczony symbolem RL – tereny leśne.
Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Na powyższą decyzję W. i J. G. złożyli skargę do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Z niekwestionowanych w skardze ustaleń organów administracji wynika, że skarżący wybudowali przedmiotową część obiektu budowlanego w 2001 r., bez uzyskania pozwolenia na budowę, ani bez zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 Prawa budowlanego. Działka skarżących nie stanowi siedliska gospodarstwa rolnego, a zatem nie ma do niej zastosowania przepis art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Skoro więc obiekt postawiono z naruszeniem przepisów prawa, bez pozwolenia na budowę i na terenie nie przewidzianym pod zabudowę, to organ zobowiązany był do wydania decyzji o nakazie rozbiórki na podstawie art. 48 ustawy – Prawo budowlane.
Od powyższego wyroku W. i J. G. złożyli skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Wnieśli o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej postawiono zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżący dokonali w 2001 r. remontu istniejącego obiektu budowlanego w postaci zadaszenia w celu ochrony tarasu przed warunkami atmosferycznymi. Zgodnie zaś z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy remont istniejących obiektów budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę.
Wyrażono także pogląd, że niniejszą sprawę należy rozpatrywać w połączeniu ze sprawą o sygn. akt II SA/Gd 3282/02, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał w dniu 13 października 2005 r. wyrok, zaskarżony następnie skargą kasacyjną. W podobnej sprawie do powyższej, Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję, którą uchylił decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu budowlanego w miejscowości B. Motywem tego rozstrzygnięcia był m.in. fakt, że poprzedni właściciel obiektu uzyskał zgodę na czasowe zlokalizowanie domku w starszym drzewostanie.
W sprawie dotyczącej spornego obiektu budowlanego skarżący powzięli wiadomość, że poprzedni właściciel gruntów, na których zlokalizowane zostały sporne domki letniskowe, uzyskał decyzję Urzędu Wojewódzkiego w G. z dnia 19 grudnia 1987r. nr [...], w uzasadnieniu której napisano, że powierzchnia powinna pozostać trwale utrzymana jako las, przy jednoczesnym pozostawieniu istniejących domków do czasu wyrębu drzewostanu. W ocenie skarżących decyzja ta legalizuje istniejącą w owym czasie zabudowę gruntów leśnych, w tym na działce będącej w posiadaniu W. i J. G. Decyzja powyższa nie była znana stronie skarżącej, natomiast o jej istnieniu powzięli wiadomość inspektorzy Powiatowego inspektoratu Nadzoru Budowlanego podczas wizji lokalnej. W związku z powyższym decyzja o nakazie rozbiórki jest niesłuszna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej Sąd pierwszej instancji prawidłowo wyłożył (zinterpretował) oraz zastosował w sprawie normę art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane w brzmieniu ówcześnie obowiązującym (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Stosownie do brzmienia ww. normy prawnej właściwy organ administracji publicznej był zobowiązany do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Jeżeli zatem przedmiotowe zadaszenie, stanowiące wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej odrębny obiekt, o którym mowa w ww. przepisie Prawa budowlanego, zostało wzniesione bez wymaganego pozwolenia na budowę to już ten fakt obligował do orzeczenia nakazu rozbiórki niezależnie od tego, iż przedmiotowy obiekt został wzniesiony na terenie leśnym. Jeżeli tak to nie może odnieść zamierzonego skutku główny i jedyny zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 48 Prawa budowlanego w brzmieniu ówcześnie obowiązującym.
Zamierzonego skutku nie mogą też odnieść twierdzenia skargi kasacyjnej nieznajdujące oparcia w zarzutach naruszenia konkretnych przepisów postępowania lub (i) przepisów prawa materialnego przez Sąd pierwszej instancji. Stosownie bowiem do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów skargi kasacyjnej, co mając na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ww. ustawy.