Uzasadnienie
II OSK 186 / 13
Wyrokiem z dnia 9 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] w G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2011 r., którą określono wysokość zobowiązania skarżącego z tytułu opłaty za brak sieci w 2006 r. w wysokości 12.673 złotych.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożył D. K., wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jemu i jego rodzinie, jak również trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż jego firma od stycznia do października 2012 r. przynosiła straty na poziomie 16.492,03 złotych, natomiast w 2011 r. straty sięgnęły kwoty 43.132 złotych. Przeciwko skarżącemu został już wystawiony tytuł wykonawczy obejmujący kwotę określoną w ww. decyzji wraz z odsetkami w wysokości 8.793 zł i dokonano zajęcia konta bankowego. Zdaniem skarżącego wyegzekwowanie obecnie całości kwoty spowoduje upadek firmy skarżącego.
Ponadto skarżący wskazał na stwierdzony u niego umiarkowany stopień niepełnosprawności oraz to, że na jego utrzymaniu pozostaje żona i małoletni syn, zaś córka złożyła przeciwko niemu i małżonce pozew o alimenty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 4, poz. 77).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, uwzględniając przedmiot roszczenia, stwierdzić należało, że skarżący w rozpoznawanym wniosku wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, może spowodować wystąpienie niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto stwierdzić trzeba, iż na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe jest wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem również decyzji organu I instancji, jednakże pod warunkiem, że wywołuje ona skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaś decyzja nieostateczna, której nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności lub która nie podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 175/09). Stąd też niniejszym postanowieniem można było objąć wyłącznie decyzję skarżoną, wydaną przez organ odwoławczy.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.