Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy zaś art. 166 tej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Oczywista omyłka w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt II OSK 1906/16 polegała na błędzie pisarskim w oznaczeniu aktu, którego dotyczył wniosek o wstrzymanie wykonania. W formule sentencji błędnie bowiem wskazano postanowienie, a nie decyzję, co wynika z komparycji sentencji postanowienia i jego uzasadnienia. Powyższy błąd pisarski wymagał sprostowania.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.