Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1910/08 oddalił skargę kasacyjną D. U. i H. U., wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 606/06, w sprawie ze skargi H. H., S. B. i S. W. na uchwałę Rady Miasta Bytów z dnia 12 czerwca 2002 r. nr XLII/303/2002 w przedmiocie uchwalenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Bytów".
W dniu 22 stycznia 2010 r. (data wpływu), H. H. wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II OSK 1910/08.
W uzasadnieniu wniosku o uzupełnienie przedmiotowego wyroku H. H. wywodził, że Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o całości skargi kasacyjnej i dokonał błędnych ustaleń faktycznych w sprawie - nie uwzględniając okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które zdaniem H. H. mają znaczenie przy ustaleniu jego legitymacji do zaskarżenia uchwały Rady Miasta Bytów z dnia 12 czerwca 2002 r. nr XLII/303/2002 w przedmiocie uchwalenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Bytów". Pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. H. H. uzupełnił przedmiotowy wniosek, podnosząc raz jeszcze uchybienia Sądu w zakresie ustalenia stanu faktycznego, wywodząc, że w konsekwencji doszło do błędnej oceny jego legitymacji skargowej w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyrok nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu".
Powyższy przepis określa przesłanki, których wystąpienie obliguje Sąd do uzupełnienia wyroku. W sprawie, skarżący wywodzi, że w wyroku z dnia 8 grudnia 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o całości skargi i żąda uzupełnienia przedmiotowego wyroku w tym zakresie. Żądanie to nie jest zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r. badał zgodność z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zgodnie z wnioskami zawartymi w skardze kasacyjnej. Wskazane w skardze kasacyjnej podstawy zaskarżenia determinowały kierunek i zakres kontroli Sądu II instancji. Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oparta została zarówno na naruszeniu przepisów prawa materialnego, tj. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), jak i na naruszeniu przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 106 §5 oraz art. 113 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W wyroku z dnia 8 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę, odniósł się do wszystkich zarzutów skargi kasacyjnej oraz wniosków w niej zawartych.
Z tych względów żądanie uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi kasacyjnej nie jest zasadne.
Podnoszone przez skarżącego uchybienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, nie stanowią przesłanki do uzupełnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi kasacyjnej D. U. i H. U., badał z urzędu okoliczności skutkujące nieważnością postępowania sądowoadministracyjnego. W tym celu Sąd odniósł się również do pisma procesowego z dnia 10 sierpnia 2009 r., wskazującego na nowe fakty, środki dowodowe, których ujawnienie nastąpiło po rozpoznaniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wskazując, że okoliczność ta nie stanowi przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, określonej w art. 183 §2 pkt 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 §1 w związku z art. 193 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.