Uzasadnienie
Dnia 5 listopada 2007 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 393/07. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2008 r. zawiadomiono strony o wyznaczeniu rozprawy na dzień 16 lutego 2009 r. Pismem z dnia 14 lutego 2009 r. oraz za pomocą poczty elektronicznej wysłanej dnia 15 lutego, M. O. złożył wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przełożenie terminu "decyzji kasacyjnej wyroku na okres 5 miesięcy" powołując się na "konieczność przeprowadzenia szerokiego postępowania wyjaśniającego w sprawie przez wydziały śledcze". Na rozprawie 16 lutego 2009 r., Sąd postanowił rozprawę odroczyć i wezwać skarżącego o wyjaśnienie, czy wnosił o zawieszenie postępowania sądowego, wraz ze skonkretyzowaniem uzasadnienia tego wniosku. Pismem z dnia 14 marca 2009 r., M. O. złożył wniosek o zawieszenie postępowania przez Naczelny Sąd Administracyjny uzasadniając, iż rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania "Administracyjnego i Sądowoadministracyjnego".
W uzasadnieniu M. O. oskarżył "Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego, Urząd Miasta G., tak jak wszystkie instancje władzy administracyjnej G., G., W. oraz Policje, Prokuraturę Rejonową, Okręgową a także sądy: Rejonowy, Okręgowy i Naczelny Sąd Administracyjny". W dalszej części oświadczył, iż żadne pozwolenie na budowę nie jest ważne, ze względu na dokonanie szantażu przez pełnomocnika pierwszego inwestora przy współudziale Urzędu Miasta G. Wydział Architektoniczno- Budowlany. Po złożeniu przez skarżącego na wezwanie Sądu dwóch egzemplarzy pisma z dnia 14 marca 2009 r., Sąd przesłał je Pomorskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Gdańsku oraz I. S. Sp. z o.o. w G., zobowiązując do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku M. O. o zawieszenia postępowania. Żadna ze stron nie wyraziła zgody na zawieszenie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o zawieszenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W przedmiotowej sprawie pozostałe strony nie przyłączyły się do wniosku złożonego przez M. O. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, powołany przez M. O., dotyczy zaś fakultatywnego zawieszenia postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Do sądu należy więc ocena, czy w danym wypadku zachodzą okoliczności uzasadniające w myśl art. 125 § 1 pkt 1 ppsa wstrzymanie biegu sprawy. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie, warunkiem zawieszenia postępowania, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte i jego rozstrzygnięcie ma istotne znaczenie w danej sprawie. Skarżący natomiast przedstawił wyłącznie w sposób ogólny zarzuty nie odnosząc się do konkretnego postępowania. Nie wykazał więc zaistnienia przesłanki wymaganej art. 125 § 1 pkt 2 ppsa.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 131 w związku z art. 126 ppsa.