Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1955/11 oddalił skargę W. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Od powyższego wyroku W. H. wniósł skargę kasacyjną, reprezentowany przez adw. Z. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Kasacja nieodpowiadająca tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej, usprawiedliwione zasadą związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej podstawami, sporządzenie skargi kasacyjnej jest obwarowane przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 p.p.s.a). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Skarga kasacyjna złożona w rozpoznawanej sprawie nie odpowiada przedstawionym wyżej wymogom stawianym przez przepisy p.p.s.a. takiej skardze. Brak w niej bowiem wskazania właściwych podstaw kasacyjnych, w których sformułowany zostałby zarzut naruszenia jakiegokolwiek przepisu prawa. Takich zarzutów nie można znaleźć również w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W treści jej uzasadnienia przywołano, co prawda, przepis art. 64 Konstytucji RP (bez wskazania konkretnego ustępu), ale nie sformułowano wyraźnie pod adresem Sądu zarzutu jego naruszenia. Tego rodzaju wadliwość skargi kasacyjnej uniemożliwiała jej merytoryczne rozpoznanie i powoduje konieczność jej odrzucenia jako źle sporządzonej.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy, na podstawie art. 180 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.