Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 1456/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę O. Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 18 września 2020 r. nr... w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 193 p.p.s.a. wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 18 września 2020 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.
Wskazać należy, że o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie decyduje zasadniczo rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie Wójt Gminy Poczesna postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. działając na podstawie art. 219 k.p.a. oraz art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku O. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w L., w sprawie wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego na działkach nr ewid.... obręb P. gm. P. i nr ewid.... obręb K. P. gm. P. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie zmiany sposobu użytkowania części budynku dotychczas użytkowanej jako garaż, a planowanej do użytkowania jako budynek przemysłowy z przeznaczeniem do usytuowania w nim linii technologicznej produkcji emulsji asfaltowej, odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy powyższe postanowienie.
Zaskarżone postanowienie dotyczy zatem odmowy wydania zaświadczenia w trybie art. 217 § 1 i § 2 pkt 1 k.p.a., w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania części budynku, która to zmiana miała doprowadzić do użytkowania budynku jako budynek przemysłowy. W ocenie organów, żądanie wnioskodawcy nie mogło być uwzględnione, ponieważ planowana zmiana jest niezgodna z ustaleniami planów miejscowych.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że postanowienie o odmowie wydania przedmiotowego zaświadczenia ze swej istoty nie wywołuje następstw, które mogłyby wywołać potencjalną możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności planowanej inwestycji z postanowieniami obowiązującego miejscowego panu zagospodarowania przestrzennego oznacza bowiem, że Spółka nie legitymuje się zaświadczeniem o żądanej treści. Wstrzymanie wykonania postanowienia nie mogłoby zatem wpłynąć na sytuację prawną strony skarżącej (por. postanowienia NSA z dnia 1 października 2019 r., II OZ 857/19; z dnia 30 stycznia 2019 r., II OZ 3/19; z dnia 23 stycznia 2019 r., II OZ 1430/18; z dnia 8 listopada 2018 r. II OZ 1082/18)
Nadto podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, zaś uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Tymczasem w niniejszej sprawie ograniczono się do sformułowania samego wniosku.
W takim stanie sprawy należało przyjąć, że brak jest podstaw do wstrzymania zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia.
- - ---------------------- 3