Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 sierpnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2113/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] i poprzedzającego je postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności nośnika reklamowego wolnostojącego na terenie działki [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem ochrony tymczasowej są jedynie akty, które nadają się do wykonania, a zaskarżone postanowienie nie stanowi tego rodzaju aktu, co do którego można mówić o wystąpieniu skutków z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - P.p.s.a.
Skarżąca spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie oraz zasądzenia na rzecz spółki zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. i wywiodła, że postanowienie w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie ma wyłącznie charakteru procesowego, ponieważ można w ten sposób nadać stronie uprawnienie, ustalić obowiązek o charakterze materialnoprawnym. Postanowienie to przyznaje stronie uprawnienie do legalizacji samowoli budowlanej, a w razie wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą rozbiórkę, zatem może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że co do zasady - na co trafnie zwrócono uwagę w zaskarżonym postanowieniu - przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy stanu zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym. Zatem wykonaniu podlegają tylko takie akty, które wywołują skutek materialnoprawny.
W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] i poprzedzającego je postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności nośnika reklamowego wolnostojącego na terenie działki [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z akt sprawy wynika, że spółka wystąpiła do Prezydenta [...] o wydanie zaświadczenia o zgodności inwestycji (istniejącego nośnika reklamowego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z uwagi na toczące się przed organem nadzoru budowlanego postępowanie legalizacyjne. Przedstawienie takiego zaświadczenia jest jednym z warunków pozytywnego zakończenia tego postępowania. Zaskarżone postanowienia organów stanowią o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści, a z uzasadnienia tych aktów wynika, że nośnik reklamowy nie spełnia wymagania zgodności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Powyższe okoliczności nie świadczą jednak o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Po pierwsze, wykonanie zaskarżonego postanowienia ze swej istoty nie prowadzi bezpośrednio do konieczności rozbiórki nośnika reklamowego. W tym zakresie właściwy organ nadzoru budowlanego będzie orzekał w odrębnym postępowaniu, i orzeknie rozbiórkę dopiero w przypadku uznania braku możliwości zalegalizowania inwestycji. Wówczas skarżąca będzie mogła zaskarżyć decyzję i przy spełnieniu wymagań z art. 61 § 3 P.p.s.a. domagać się udzielenia ochrony tymczasowej.
Po drugie, nawet pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej nie doprowadzi do skutków zamierzonych przez skarżącą. Wstrzymanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z postanowieniami obowiązującego planu miejscowego nadal bowiem oznacza, że skarżąca nie legitymuje się zaświadczeniem o żądanej treści, a zatem nie wykonuje zobowiązania nałożonego przez organ nadzoru budowlanego. Wstrzymanie wykonania pozostaje zatem bez wpływu na postępowanie legalizacyjne.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.