Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 września 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 276/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu skargi [...] S.A. – Pion [...] w S., uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów celem doprowadzenia robót budowlanych, związanych z wykonaniem wewnętrznej instalacji telefonicznej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym znajdującym się na działce nr [...] w L., do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nałożył na skarżącą Spółkę obowiązek dostarczenia następujących dokumentów:
- – inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej zrealizowanych robót budowlanych, wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane,
- – opinii technicznej wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, określającej zgodność wykonanych robót z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej,
- - zgody współwłaścicieli nieruchomości na wykonane roboty budowlane lub odpisu pozwu złożonego w sądzie powszechnym dotyczącego rozstrzygnięcia przedmiotowego zagadnienia wstępnego.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu i określił nowy termin wykonania czynności na dzień [...], a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Na powyższą decyzję [...] S.A. złożyła skargę do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał skargę za zasadną, bowiem w jego ocenie zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego. Sąd pierwszej instancji podniósł, że w myśl art. 29 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane budowa instalacji telekomunikacyjnych w obrębie użytkowanych budynków nie wymaga pozwolenia na budowę. Powyższy przepis został dodany przepisem art. 1 pkt 6 lit. a/ ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1364) i wszedł w życie w dniu 26 września 2005 r., a zatem obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji organu II instancji.
W ocenie Sądu nie zachodziła zatem sytuacja objęta regulacjami art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, co prowadzi do uchylenia wydanych na podstawie tych przepisów decyzji.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut prawa materialnego przez niezastosowanie przepisu art. 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że stosownie do powyższej regulacji do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte przed dniem 26 września 2005 r., czyli przed dniem wejścia w życie powyższej ustawy nowelizującej Prawo budowlane, bowiem decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu [...].
W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie nie miała zastosowania regulacja art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego przewidująca zwolnienie od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę budowy instalacji telekomunikacyjnych w obrębie użytkowanych budynków. Skoro tak, to Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że w sprawie nie mogły znaleźć zastosowania regulacje art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, które były podstawą wydanych rozstrzygnięć administracyjnych odnoszących się do zrealizowanej instalacji.
Pismem z dnia [...] [...] S.A. złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Sąd rozpoznając tę skargę w granicach zgłoszonych zarzutów, stosownie do wymagań art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), doszedł do przekonania, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zasadnie stanął na stanowisku, iż skoro w dacie ostatecznego rozstrzygania w sprawie, przedmiotowa inwestycja (instalacja telekomunikacyjna w użytkowanych budynkach) nie wymagała – z mocy przepisu art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego z 1994 r. w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1364) – pozwolenia na budowę, ani też w związku z regulacją art. 30 Prawa budowlanego zgłoszenia, to organ administracji publicznej rozstrzygając o sprawie winien był zastosować się do zmienionego stanu prawnego.
Nie czyniąc tego naruszył przepis art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego, zobowiązując Sąd pierwszej instancji do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Co prawda art. 7 przywołanej wyżej ustawy zmieniającej ustawę Prawo budowlane stanowił – na co zwraca się uwagę w skardze kasacyjnej – że do prac wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, ale regulacja ta odnosi się do spraw będących przedmiotem zmiany ustawy, pośród których nie ma przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego, stanowiących materialnoprawną podstawę działań organów administracji w niniejszej sprawie.
Tym samym nie można odnosić regulacji art. 7 ww. ustawy zmieniającej Prawo budowlane do postępowań wszczętych i niezakończonych na podstawie innych przepisów Prawa budowlanego, niż te, które były przedmiotem zmian, a jeżeli tak to skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 wyżej przywołanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.